เราอยากทราบว่าเราผิดอะไร

บ้านเราเป็นร้านอาหาร เราเลี้ยงหลานชายไว้คนนึงเลี้ยงเหมือนลูกเลยเพราะรับเค้ามาดูแลเองตั้งแต่เกิด ตอนนี้เค้าอายุ 4 ขวบกว่าๆ เราเรียกหลานว่าลูกนะคะ ปกติถ้าร้านเราเปิดเราก็จะขายของไปส่วนลูกเราก็เล่นซนตามประสาเด็กไป ซึ้งลูกค้าเราส่วนใหญ่ก็สนิทกับลูกของเราดี เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา บ้านฝั่งตรงข้ามก็เป็นร้านอาหารเหมือนกันเค้าเอาลูกชายเค้าอายุประมาณ 2 ขวบกว่าๆ (ตัวเท่าลูกเราเลย) มาเล่นกับลูกเรา ตอนแรกๆก็มีคนมาคอยดูแล หลังๆเริ่มปล่อยไว้ ซึ่งร้านเราคนเยอะมากจนไม่สามารถดูแลเด็กๆที่เล่นกันได้ ลูกเค้ามาเล่นของเล่นของลูกเรา เราก็ไม่เคยหวงหรือห้าม แต่เด็กเค้าเล่นกันมันก็ต้องมีแย่งของกันซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดา เราก็พยายามคอยเตือนตลอด แต่บางครั้งมันก็มีบ้างที่เกิดการกระทบกระทั่งกันซึ่งมันก็ตามประสาเด็ก ถ้าลูกเราผิดเราว่ากล่าวตักเตือนลูกเราตลอด คือถ้าเราเห็นท่าไม่ดีเราก็จะเอาไปส่งคืนบ้านเค้า สักพักพวกเค้าก็ข้ามกลับมาส่งใหม่ แล้วมันมีจังหวะที่เด็กเค้าเถียงกันเสียงดังลั่นเลย พ่อของเด็ก 2 ขวบ เค้าข้ามถนนมาที่บ้านเรา แล้วตะโกนถามลูกเราว่า “ไหนใครนักเลง แกล้งน้องทำไม” (สีหน้าและน้ำเสียงข่มขู่ลูกเรามาก ลูกเราหน้าเสียเลยค่ะ) ซึ่งเรากำลังขายของอยู่ได้ยินพอดีเลยบอกเค้าไปว่า “เด็กมันเถียงกันเฉยๆ” เราพูดแค่นั้นแล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพราะเรากำลังยุ่งอยู่ แม่แฟนเราเค้าได้ยินเค้าถามเราว่า “ทำไมไม่พอใจหรอ ป่ะลูกกลับบ้านเค้าไม่พอใจเรา” แต่ถามว่าพอใจมั้ยก็คงไม่พอใจอยู่แล้ว ลูกคุณมาทำลูกเราปากแตกเรายังไม่ว่าอะไรเลย เพราะเราคิดแค่ว่าเด็กเค้าเล่นกัน คุณพาลูกคุณมาส่งไว้บ้านเราทั้งๆที่เรายุ่งมากๆเรายังไม่เคยบ่นเลย แต่นี่อะไรแค่เด็กเค้าเถียงกันต้องมาแอะอะโวยวายทำหน้าทำตาขนาดนั้น พอเช้าอีกวันนึงแม่เราก็ไปเล่าให้เพื่อนบ้านฟัง พอเราออกมาเจอเพื่อนบ้านคนนี้เค้าก็มาถามเราซ้ำอีก แต่เราก็บอกความจริงไปทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผ่านไปอาทิตย์นึง เราคิดว่าเรื่องจะจบแค่ตรงนั้น กลายเป็นเรื่องขึ้นมาอีก อยู่ดีๆแม่ของเด็กโพสfacebook ประมาณว่า “เด็กที่หวงของเล่น กับเด็กที่ชอบแกล้งคุณอยากให้ลูกคุณเป็นแบบไหน” อีกโพสนึงโพสรูปตามตัวลูกเค้ามีรอยเล็บ ละเขียนแคปชั่นไว้ว่า “เด็กมันไม่ตอ...หรอก นี่ถ่ายตอนผลักอกไม่ทันนะ” ส่วน facebook พ่อเค้าก็โพสท่าทายด่าว่า”เราปากดี อยากเจอก็ได้นะ” เรานี่อึ้งเลย ลูกเราคงไม่ทำใครขนาดนั้นหรอกมั้ง เราคิดว่ามันเกิดจากหัวสิงโตที่เราซื้อให้ลูกเราเล่น แล้วลูกเค้ามาขอเล่นมากกว่ามั้ง เพราะในนั้นมันมีทั้งไม้ทั้งลวด แต่ที่ลูกเราไม่เป็นเพราะเค้าโตพอดีกับหัวสิงโตอันนั้นแล้ว คือมันกลายเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต ว่ายันเราหาว่า “ตอ...บ้าง ดัดจริ.. บ้าง “ลามไปถึงหาว่าเราขี้อวด แล้วยังมาแขวะเรื่องทำศัลยกรรมไปอีกบางทีก็ตะโกนท่าทายข้ามฝั่งมา แต่แฟนเราบอกให้เราไม่ต้องไปสนใจ ปล่อยผ่านไป เพราะที่บ้านเป็นร้านอาหาร ยังต้องขายตรงนี้อีกนานไม่อยากให้ปัญหาแค่นี้เป็นเรื่องราวใหญ่โต  เราก็เชื่อนะ แต่ทางนั้นเค้าก็ยังไม่เลิกด่าว่าเรา คือบ้านนี้เค้าจะออกแนวเป็นพวกอัธพาลมีเรื่องมีราวกับคนอื่นไปทั่ว ซึ่งตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเราพยายามหลบเลี่ยง เค้าถามเราก็ตอบ ทักมาเราก็คุยปกติ เพราะบ้านเราเป็นคนอัธยาศัยดียิ้มแย้มแจ่มใสไม่เคยมีปัญหากับใคร ทั้ง facebook line เบอร์โทร เค้าเป็นคนมาขอเราตลอด เราก็ให้ไปเผื่อมีอะไรจะได้ช่วยๆกันดูแล เค้าให้เราคอยดูนั้นดูนี่ ตลอดเวลาที่เค้าปิดร้าน แม้แต่เรื่องเงินเค้าปิดร้านลูกน้องมาขอเบิกเราก็ออกไปให้ก่อน ไม่เคยคิดร้ายด้วยเลย ความรู้สึกตอนนี้ถามว่าเสืยใจมั้ยก็พอสมควรค่ะ เราคิดแค่ว่าถ้าเด็กเค้าเล่นด้วยกันไม่ได้ก็แค่ไม่ต้องให้เล่นด้วยกันก็พอ ลูกเราทำใครเจ็บเราพาลูกเราไปขอโทษตลอด ไม่เคยคิดเข้าข้างลูกตัวเองเลย แต่เหตุการณ์นี้เราไม่ไหวจริงๆค่ะ เราไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้เลย ทุกวันนี้อึดอัดมาก อยากถามเพื่อนๆในพันทิปว่าจริงๆแล้วเราผิดหรอคะ
ปล.กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกสำหรับเรา อาจเขียนหรืออธิบายอะไรผิดพลาดไปบ้างต้องขออภัยไว้ณ.ที่นี่ด้วย