มาเล่าเรื่อง ความรักและชีวิตจริง อยากรู้ว่ามันดีอีกได้หรือป่าว

คือ ผมก็อายุมากกว่าเขาก็3หรือ4ปีอ่ะน่ะ ผมรู้ศึกว่าเขาแอบชอบผมตอนผมอยู่ ม.5 น่ะ ผมได้เล่นเฟสตอบเขาทุกครั้งที่เขาทักมาแต่ตอนนั้นผมมีแฟนอยู่แต่เขาก็ยังไม่ยอมหยุดทักมาจนแฟนผมเขาบล็อกเฟสเขาไปกว่า7-8เดือน แล้ววันหนึ่งแฟนผมก็ทักมาแบบแปลกๆ แล้วถึงตอนเวลาเย็นเขาก็ทักมาอีกครั้งว่า ตัว...เรา...เราเลิกกันเถอะ แล้วผมก็ งง ว่าเขาจะเลิกกับผมทำไมผมทำไรผิดเขาก็ตอบว่าผมไม่ได้ทำไรผมเลย เขาตอบแบบนี้ผมเลย งง ไปใหญ่ว่าจะเลิกกับผมทำไม เขาตอบนี้ครั้งว่า เขาอืดอัดอ่ะเราเลิกกันน่ะ แล้วเขาก็หายไปแบบไม่ตอบเฟสผมไม่ดูหน้าผมเวลาเห็นผมก็หลับหน้านี้ทำให้ผมเสียใจมากๆ กับเหตุการนั้นทำให้ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่ดูหนังรักแบบเศร้าๆ จนทำให้ดูหนังเรื่องไหนๆคนก็ร้องไห้ไปตามๆกัน แล้ววันหนึ่งเธอที่คิดว่าแบบรักคนก็กลับมาขอเป็นเพื่อนในเฟสอีกครั้งแล้วผมก็คุยกับเขามาตลอด จนมีแต่คนว่า เราสองคนคบกันอยู่แล้วแฟนเก่ารู้เรื่องนี้แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ แต่มีวันหนึ่งมีคนว่าแฟนเก่าผมคนนี้มีแฟนแล้ว จนผมไปหาสืบดูว่าเขาเป็นแฟนกับใครตอนไหน แล้วก็รู้คำตอบว่า เขาสองคนคบกันหลังผมเลิกกับเขาได้2วัน ผมเลยไปถามเขาในเฟสว่า ไหนว่าตัวอืดอัดไงแล้วทำไมตัวยังไปมีใครคนอื่นได้อีกอ่ะแต่เขาก็ไม่ตอบอะไรผมแค่มาอ่านแล้วก็หายไปแบบนี้ทุกครั้งจนผมตัดสินใจจะไม่มีแฟนจนผมจะสืบเรื่องของคนๆนั้นให้ดีแต่ผมก็ยังคุยกับคนที่เขาว่าแอบรักผมรู้จนวันหนึ่งเขาบอกชอบผม แต่ผมก็ประฏิเสธเขาไป จนเขาก็ปิดเฟสนี้หายไปเลย ตั้งแต่นั้นมาผมก็เป็นเด็กที่ไม่เชื่อฟังใครเลยแบบกระทั้งครอบครัว จนผมเรียนไม่จบการศึกษาได้แต่หาทำงานไปกินเหล้าไปจนมีแต่ผู้หญิงที่อยากมีเพศสัมพันกับผม เพราะเวลาเมาสุราจะทำให้มีอากาศแบบอยากมีเพศสัมพันด้วยไม่รู้ตัว จนเวลาผ่านไปเป็นปีกว่า จนพ่อผมเกิดอุบัติเหตุรถลงกลากถนนในซอยเพราะเมาสุรา ตอนนั้นผมทำงานอยู่แล้ว ผมก็ได้ยินข่าวนี้ตอนที่ป้าผมโทรมาบอกผมว่าพ่อตัวรถลงอ่ะ ผมได้ยินแบบนี้ผมเลยวิ่งไปเอารถแล้วขับแบบไม่สนใจอะไรเลยขับเร็วจนผมก็เกือบลงไปเหมือนกันแต่ผมยังสติได้เลยลงแล้วผมก็เห็นทั้งป้าทั้งครอบครัวผมร้องไห้จนผมเจ็บใจที่คิดว่าเป็นลูกเป็นหลานที่เลวที่ทำตัวแบบนี้ผมเลยอยากจะทำร้ายตัวเองมากๆ แต่ผมก็คิดว่าทำร้ายตัวเองแล้วได้อะไรขึ้นมา ทำไปเราก็มีแผลอีกทำให้ครอบครัวที่ร้องไห้เป็นห่วงเราไปอีก เมื่อเวลาผ่านไปนานมาก จน หมอก็เดินออกมาแล้วบอกว่าดีใจด้วยน่ะครับพ่อผมไม่เป็นไรแล้วแต่ต้องรักษาเจ็บต่ออีกหลายวันอยู่ ผมเลยคิดว่าอยากจะเปลี่ยนตัวเองให้ใหม่กว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้ จนรักษาแผลเป็นปกติแล้ว ผมแล้วหยุดเรื่องการมีเพศสัมพันลงกินเศร้าตอนมีงานหรือวันหยุดเที่ยวเล่นแล้วมาหาทำงานที่จังหวัดเชียงใหม่อยู่ว่าการเป็นอยู่แบบอยากลำบากที่ผู้ใหญ่เคยผ่านมาเพื่อเลี้ยงดูเรามานี้มันเป็นยังไง แล้วก็มาเจอได้สำพาด...ความยาก ความท้อ ความเจ็บ ที่ผู้ใหญ่เคยผ่านมันมาก่อนผมเลย อดทนกับสิ่งดูได้ จนผมได้มาเล่าเรื่องนี้ให้อ่านกันดูว่าชีวิตผมมันเป็นเรื่องที่ไม่หน้าอ่านเป็นเรื่องที่จริงหรือป่าว

เป็นเรื่องของ: พี่ไก่หลงป่า
วันที่มาเล่าบอก: 11/12/2561