สับสนกับความรู้สึกของตัวเองทำยังไงดีคะ?

(เนื้อหาอาจมีความยาวนิดหน่อยนะคะ•.•) คือว่าเราเป็นคนที่โรคส่วนตัวค่อยข้างสูงอ่ะค่ะมันก็เลยอาจจะเกี่ยวด้วย คือเรามีแฟนอยู่คนนึงค่ะ เขาดีมากค่ะ ดีแบบมากๆจริงๆ เขาไม่เคยทำเราเสียใจเลย หรือเคยทำก็เสียใจได้ไม่มาก เราคบกันได้ 2 เดือนแล้วค่ะ อาจจะน้อยนะแต่ว่า ช่วงแรกๆ เราเองก็รักเขานะคะ รักมากเหมือนกัน แต่ว่าช่วงหลังๆนี้เรารู้สึกเบื่อค่ะ เบื่อแบบมันบอกไม่ถูกอ่ะ และเราก็เริ่มที่จะอยากจะบอกเลิกเขาเพราะว่า เหมือนเราไม่ต้องการที่จะอยู่กับเขาแล้ว หรือเป็นเพราะเราแค่แอบชอบเขา เราแอบชอบเขาค่ะก่อนเราจะคบกัน และเลยได้คุยกันเพราะพี่ชายเราเป็นเพื่อนกับเขาค่ะ เราเลยคุยกับพี่ชายเรื่องที่เรามีความรู้สึกแบบนี้ เราไ่ม่อยากจะทำร้ายเขาเนื่องจากเขาดีกับเรามาก เราจะทำร้ายเขาเพียงเพราะเรา เบื่อแบบนี้หรอ? พอมาคิดไปคิดมา ความรู้สึกมันก็ตีกันไปหมด ถ้าเราจะเลิกกับเขาเราก็กลัวว่าเราจะเป็นคนเห็นแก่ตัวเกินไป เราจะทำร้ายเขาที่เขาทั้งดีกับเราทั้งรักเราเพียงเพราะเราเป็นแบบนี้ เราต้องรู้สึกผิดแน่ๆ แต่อีกมุมมองนึง เราก็คิดว่า ถึงแม้ว่าเขาจะรักเราแต่ว่าการกระทำของเรามันละเลยไงคะ การกระทำของเราไปคนละทางเลย คือเราจะเมินเขาบ่อยแชตก็ไม่ได้ตอบ เพราะขี้เกียจบ้าง ลืมบ้าง ดูหนัง ติดเกมส์อะไรแบบนี้ เราเลยคิดว่า ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ต่อไปแต่ถ้าเราไม่มีความสุขแล้วเขาจะมีความสุขหรอที่การกระทำเราเป็นแบบนี้ ถึงต่อให้เขาจะมีแค่ตัวเราแต่หัวใจเราเขาไม่ได้เอาไป เราสับสนมากๆเลยค่ะ ช่วยให้คำแนะนำที คือตอนนี้ไม่กล้าจะไปปรึกษาใครเลย