วันนี้ผมนั่งรถเมล์สาย 108 แล้วพอแถว ๆ ถนนเส้นจรัญ ก็มีน้องผู้ชายขึ้นรถมาคนเดียว มานั่งเบาะเดี่ยวข้างหลังที่ผมนั่ง ตอนนั้นผมเห็นแล้วรู้สึกว่าน่ารัก แต่ก็ไม่กล้าทำอะไร ระหว่างนั้นผมก็มองวิวข้างทางซ้ายบ้างขวาบ้างไปเรื่อย ก็มีบ้างที่อยากเหลือบไปมองแต่ก็ไม่กล้าครับ จนรถเมล์วิ่งไปเรื่อย ๆ แล้วน้องเค้าก็ลุกขึ้นไปยืนรอลงรถเมล์ที่แถวหน้าประตู ผมเข้าใจว่าน้องเค้าหันมาด้านหลังก่อนลง ไม่แน่ใจว่าหันมองใคร หรือมองผมมั้ย แต่ผมส่งสายตามองน้องเค้าครับและคิดว่าน้องเค้าน่าจะเห็นด้วย น้องเค้าใส่กางเกงขาสั้นสีน้ำเงินครับ ลักษณะขาว ผอม ๆ บาง ๆ น่ารัก ลงป้ายรถเมล์ที่อยู่ใกล้กับวัดโพธิ์เรียง ประมาณบ่าย 2 กว่า ๆ มั้งครับ เมื่อตอนเจอกันบนรถเมล์ทั้ง ๆ ที่นั่งใกล้กันผมก็ไม่กล้าทำความรู้จักครับ หรือตอนที่น้องลงไป ผมก็ไม่กล้าที่จะลงตามไปครับ เดี๋ยวมันจะเหมือนคนโรคจิต แต่ตอนนี้นั่งรถกลับมาแล้วก็ยังคิดถึง เลยมาพิมหาทิ้งไว้ในพันทิปครับ เผื่อน้องเค้าจะเล่นและได้อ่านกระทู้นี้ ได้แต่หวังลึก ๆ ว่าพรหมลิขิตจะทำให้ได้รู้จักกันนะครับ
น้อง ผช ที่ลงรถเมล์สาย 108 วันนี้ที่แถววัดโพธิ์เรียง ครับ (ช-ช)