ช่วงหลังๆมาแฟนทำงานเข้าแต่กะดึก เราทำงานเวลา 08:00-17:00น. ทำให้เวลาเจอกันหรืออยู้ด้วยกันน้อยมาก เราเลิกงานกลับมาอยู่กับแฟนได้แค่ ชั่วโมงกว่าๆแฟนก็ต้องไปทำงาน คือเวลาของเราไม่ตรงกัน ด้วยความที่มันไม่ค่อยมีเวลาอยู้ด้วยกัน ทำให้เราอยากอ้อน อยากเล่นกับเค้าแต่เค้ากับมองว่าเราเาาเวลาของเค้าไปหมด เค้าจะเอาแต่อ่านนิยาย เล่นเกม มีเวลาอยู่ด้วยชั่วโมงกว่าๆ เวลาที่เค้าให้เราแทบจะเหลือแค่ 5-10นาทีด้วยซ้ำไป เราพยามเข้าไปเล่นไปแกล้ง ไปกวน แต่ทุกครั้งที่เราทำแบบนั้นกลับถุกแฟนตะคอกใส่หน้ากลับมาว่า น่าเบื่อ น่ารำคาน จะงี่เง่าอะไรนักหนา ทำไมไม่อยู่เฉยเหมือนคนอื่นบ้างคนอื่นที่ว่าก็คือแฟนของเพื่อนเค้า เหมือนมันเป็นแค่คำพูดที่คนพูดมองว่าเป็นคำพูดที่ไม่ริดอะไรแต่ทำไมคนที่ฟังเป็นเรารู้สึกเหมือนเราแย่มาก เราตุกและเสียใจอย่างบอกไม่ถุก ทำให้ความรู้สึกของเรามันเปลี่ยนที่ดีๆกับแฟนเพื่อนเค้ามันเปลี่ยนไปด้วย จากเรื่องเล็กๆ กลายมาเป็นเรื่องที่ทะเลาะกันใหญ่โต ด้วยความที่เราไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน แฟนก็ตะโกนบอกเลิกใส่หน้าเราพร้อมไล่เรา นี่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่2แล้ว คนเราจะทนกับการโดนแบบนี้ได้กี่ครั้งคะ เพราะแค่ครั้งแรก ก็เสียความรุ้สึกไปเกือบครึ่งแล้วมาเจอครั้งที่2อีก คือมันอ่อนล้าไปหมด อยากเลิกกับเค้าเหมือนที่เค้าขอเลิกนะคะแต่มันรุ่สึกเจ็บมากกลัวตัวเองทำใจไม่ไหว ก็ยังฝืนอยุ่มาจนถึงตอนนี้ พอทะเลาะกันจนเสียความรุ้สึกมากๆ แฟนถึงเข้ามาง้อมาคุยดีดีด้วย ยอมรับนะว่ารักมากแต่วันนี้ก็กลัวเหมือนกัน กลัวว่าจะไม่รักเค้าแล้วเหมือนกัน มีใครเคยเจอแบบนี้มั่งคะแล้วยังทนอยู่กันต่อไปแล้วมันมีอะไรพัฒนาขึ้นมาบ้างหรือต้องจบลงแล้วเลิกลากันไป ทางไหนมันจะดีกว่ากันคะ
แฟนชอบเปรียบเทียบเรากับคนอื่นชอบบอกว่าเราน่ารำคาน