เหนื่อยกะแม่

โดยส่วนตัวผมก้เป็นคนที่รักแม่มากๆแต่พอเจอเหตุการณ์ในวันนี้แล้วทำผมเหนื่อยใจเลยคับคือแบบผมก้ไม่ค่อยเป็นคนเรียนดีเรียนเก่งอะไรมากคือก้เข้าใจว่าแม่ของทุกคนอยากให้ลูกมีอนาคตที่ดีไม่ลำบากเหมือนพวกท่านเหตุการณ์นี้มันเริ่มตั้งแต่ผมอยู่ป.1 ตอนไปโรงเรียนวันแรกเพื่อนมาขอยืมเงินไอ่เราก้ให้เงินไปหลังจากนั้นมันก้มาขออีกผมเลยไปบอกแม่ว่าไอ่เพื่อนคนนี้มันชอบมายืมเงินแต่พอแม่ผมไปถามมันบอกว่าไม่ได้ยืมแล้วคนที่โดนแม่ด่าก้คือผมมาตอนม.3เราก้ไปเรียนตามปกติของเราทุกวันแล้วมันมีครูคนหนึ่งโทรไปบอกแม่ผมว่า เด็กชายคนนี้ไม่เข้าเรียนอย่างนั้นอย่างนี้บ้างไอ่เราก้นั่งยุในห้องเรียนตลอดไม่เคยไปไหนเพื่อนผมก้บอกว่าๆครู...โทรไปบอกแม่ว่าโดดเรียนนะ ไอ่เราก้นึกว่าเพื่อนอำเล่นพอกลับบ้านมาแม่ถามว่าไปไหนเราก้บอกไปเรียนหนังสือหลังจากนั้นก้นั่งเล่นเกมแชทคุยกะเพื่อนตามปกติแล้วแม่ก้มาขอยืมโทรศัพท์ไม่ทันไรโทรศัพท์ผมปลิวไปหลังบ้านแล้วก้เกิดการทะเลาะวิวาทขึ้นเล็กน้อยผมได้มาหนึ่งแผลที่ตาข้างขวาแล้วยายก้ขึ้นมาช่วยผมประมานนั้นพอผมบอกไม่เรียนแม่ก้ปล่อยไปก่อนหนึ่งปีแต่อันที่จริงผมกะจะไม่เรียนตลอดชีวิตเพราะผมได้รับคัดเลือกให้ฝึกทหารตอนอายุ21ปีพอดึซึ่งตอนนั้นผมอายุ17ปีมันก้เหลือเวลาอีก4ปีซึ่งภายใน4ปีนี้ผมก้กะจะสนุกกะชีวิตก่อนที่จะได้คัดเลือกทหารแต่แม่ก้มาบอกว่าถ้าไม่อย่ากคัดเลือกทหารก้ไปเรียนหนังสือต่อให้จบเราก้เงียบๆไว้ก่อนแล้วพี่สาวก้โทรมาบอกให้ผมกลับไปเรียนผมก้เงียบตามเคยจนพี่สาวกะแม่ต้องใช้วิธีมัดมือชกแต่สุดท้ายผมก้ได้เรียนยุดีพอผมมาเรียนม.4 ความรับผิดชอบก้มากขึ้นงานก้มากขึ้นนบางครั้งผมไม่เข้าเรียนบางวิชาก้มีซึ่งมันทำให้ผมไม่ผ่านรายวิชานั้นแล้วครูก้โทรมาอีกให้เราไปเรียนซ่อมเสริมแต่ตอนที่ครูนัดเรายังทำกิจกรรมอยู่แล้วครูก้โทรไปหาแม่ผมพอผมกลับบ้านมาก้โดนด่าตามเคยว่าทำไมไม่ไปหาครุเราก้บอกแม่ไปว่าทำกิจกรรมยุไม่มีเวลาว่างหลังจากนั้นผมก้ไปหาครุแล้วแม่ก้รับปากผมว่าจะไม่เล่าเรื่องนี้ให้พี่ฟังแต่มันตรงข้ามเลยคับสุดท้ายแม่ผมก้เล่าให้พี่สาวฟังอยู่ดีทั้งที่ผมบอกไม่ต้องเล่าเดียวพี่จะเครียดหนักไหนจะเรื่องงาน เรื่องบ้านอีกแล้วพอมาฟังเรื่องผมจากแม่อีกนอกจากจะทำให้พี่ผมเครียดยังทำให้ผมเหนื่อยใจอีก ผมเชื่อว่าหลายคนก้คงเคยเจอเหตุการณ์เหมือนผมใครพอจะสามารถให้คำปรึกษาผมได้บ้างครับ