ใครอยู่คนเดียวมาตลอด ทำอะไรก็ทำเองตลอด ไม่ค่อยพึ่งพาใคร แล้วพอมีคนมาช่วยทำกลับไม่ชอบไหมคะ

จขกทเป็นคนที่พ่อกับแม่ทำงานต่างจังหวัดบ่อยๆค่ะ ทำให้ต้องอยู่คนเดียวตั้งแต่เด็กๆ อาหารอะไรก็ทำเอง ถุงอาหารสุนัขที่เลี้ยงหนักแค่ไหน 10 โล ก็ยกคนเดียวตลอด ก็ทำได้ไม่หมดทุกอย่างหรอกนะคะ พวกซ่อมนู้นนี่ก็ยังทำไม่เป็น แต่พอถ้าเราเห็นละว่าเราทำไม่เป็น เราเลือกที่จะหาวิธีทำมันแล้วก็ทำเองค่ะ คือไม่ค่อยคิดจะพึ่งใครเท่าไหร่ ถ้าเราทำได้ก็ทำเอง

อ่าเข้าเรื่องเลยนะคะ เมื่อเร็วๆมานี้ไปทำบุญกับพี่ชายที่ไม่ได้เจอนาน พร้อมกับที่บ้านค่ะ เอาน้ำเป็นแพคกับของอื่นๆไปถวายที่วัด ปกติคือถือได้อยู่แล้ว น้ำแพคเลยเป็นสิ่งแรกที่ถือ เพราะไม่อยากให้คนอื่นถือหนักๆ แต่พี่เขาก็บอกว่าจะถือให้อยู่นั่นแหละ รู้สึกไม่ชอบเท่าไหร่เลย รู้สึกเขาทำเหมือนเราเป็นเด็กๆ ก็พอเข้าใจที่ผชต้องอยากปกป้องผญ แต่เรารู้สึกไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เลยแฮะ555 ไม่ได้ดูเท่อะไรเลย

เลยอยากจะถามว่า ที่เราเป็นอยู่มันถือว่าดีแล้วไหมคะ เราคิดว่ามันดีนะที่ดูแลตัวเองได้ แต่ผชน่าจะไม่ชอบกัน งั้นเราคงจะไม่เหมาะจะมีคนมาดูแลรึเปล่า ควรจะอยู่คนเดียวดีกว่าเลยไหมคะ แล้วจะแก้ไขยังไงดี

แถมคือ ค่อนข้างจะรู้ตัวว่าเป็นคนไม่ค่อยพึ่งอะไรใครมากเกินไปค่ะ ชินกับการดูแลคนอื่น คืออะไรที่พอทำได้ก็ทำให้ไปสะหมด ก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรนะคะ แต่รู้สึกได้ว่าคนรอบข้างเกรงใจค่ะ5555 เลยอยากเปลี่ยนตรงนี้เหมือนกัน ไม่อยากให้เขาอึดอัดกัน เพราะที่ทำไปก็ไม่ได้รู้สึกไม่ดีอะไร ช่วยแนะนำด้วยนะคะ

ที่มาถามคือคิดจริงๆว่าอาจจะเป็นปัญหาในอนาคตก็ได้ในการใช้ชีวิต ทั้งชีวิตคู่และการงานด้วยค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความเห็นนะคะ