เราเป็นทอม มีแฟนที่อายุห่างจากเราประมาณ 4 ปี เเรกๆเราก็ไปๆมาๆหากัน เเรกๆเขามัะจะมาหาเราที่บ้านบ่อยๆ แต่ช่วงนี้เขาให้เรามาอยู่ที่บ้านเขา เราก็เลยมาอยู่ ตอนนี้ก็อยู่ได้สักพักละ แต่แรกๆ ที่เรามานอนด้วยกัน เราว่ามันมีความสุขมากๆ ผมยอมรับว่าผมเป็นคนที่ขี้น้อยใจมากๆ อยากจะอยู่กับเขาตลอดเวลา ความที่เราเป็นคนขี้อ้อน ขี้งอแง แต่เขาก็ชอบหงุดหงิดแล้วก็รำคาญใส่เรา ส่วนมาก เราจะเป็นคนง้อเขาตลอดเลย ไม่ว่าจะนอยด์ จะงอน ก็ต้องง้อครับ เราเป็นคนที่ขี้หวง ขี้ห่วงแฟนมากๆ เป็นไปได้ไม่อยากให้เขาห่างสายตาเลย เขาเป็นคนแรกในทุกๆเรื่องขิงเราเลย เราจริงจังกับเขามาก ยอมเขาทุกเรื่อง จะเหนื่อยเเค่ไหน แต่ถ้าทำเพื่อเขา ผมก็ยอมฮ่ะ เรารักเขามากจริงๆ เเต่เรื่องนึงที่เรายอมไม่ได้คือเรื่องเที่ยวผับ ความที่อายุเราเขาไม่ได้ แต่แฟนเราเข้าได้ ไม่ใช่ว่าบางทีไม่ไว้ใจ แต่เราเป็นคนที่คิดมากแล้วก็บวกกับความขี้หวง เราเลยไม่อยากให้เเฟนไปเที่ยวผับ เคยทะเลาะกันหลาบรอบมากฮ่ะเรื่องนี้ แต่วันนี้เขาขอเราว่าเขาอยากไป เรานอยด์ไม่อยากให้ไป เขาก็ไม่สนใจรึคิดจะพูดไรกับเราเลย เรากลายเป็นคนที่ผิดซะงั้น หลายครั้งหลายคราวมนทำให้เราคิดว่า ถ้าเขาไม่มีเราเขาอาจจะสนุกมากกว่านี้ ไม่ต้องมีเราคอยไปห้ามไม่ให้ไปเที่ยวนู้นเที่ยวนี้ เรายอมรับว่าเรานักเขามาก แล้วก็หวงเขามากจริงๆ แต่ตอนนี้เราหน่วง เราอยากให้เขาเข้าใจเราบ้าง เฮ้อ เรารักเขามากจริงๆฮ่ะ ควรทำไงต่อดีฮ่ะ ช่วยปลอบใจเราหน่อย