การทะเลาะเบาะแว้งกับคนในครอบครัว คุณรับมืออย่างไร?

ปัญหานี้แก้ยากอยู่ ตัวของผมเองก็ผจญกับปัญหาแบบนี้มาตั้งแต่เด็กคือแม่ผมและก็มาถึงภรรยาของผม(หนีจากแม่มาเจอเมีย ซึ่งหนักกว่า) โดยเฉพาะภรรยาจะบ่นและว่ากระแทกแรงๆ
-จากที่ผมพยายามแก้ปัญหานี้มาตลอด พอสรุปได้ว่า แก้ที่คุณแม่และแก้ที่ภรรยาไม่ได้ จะต้องแก้ที่ตัวเราอย่างเดียว ผมจึงได้ฝึกหัดตนเองให้วางจิตให้สงบนิ่งได้ทั้งวัน นิ่งเหมือนคนไม่ยินดีไม่ยินร้าย ทำงานก็ทำไปเงียบๆ ถึงแม้ว่าเราจะวางจิตได้ดี แต่เมื่อภรรยาออกฤทธิ์แรงๆ ก็เล่นเอาจิตของเราแกว่งได้เหมือนกัน แต่ผมก็พยายามฝึกระลึกและควบคุมไว้
-ซึ่งการฝึกเป็นคนที่สุขุมจะดูดีมาก แต่เดิมผมจะเป็นคนใจร้อน เดินเหินดูไม่สวยงาม ความคิดก็สับสนมาก ฟุ้งซ่าน ไม่มีมาดสง่างาม แต่พอมาฝึกจิตแล้วมีความรู้สึกว่า "คนเกรงขาม" เพราะความนิ่งและความสุขุมของเรา กลายเป็นคนที่ดูมาดดี มีคนเอ่ยปากชมจำนวนมาก ซึ่งแต่เดิมไม่มีใครชมเลยและยังตำหนิอีกด้วย
-ข้อดีที่น่าสนใจ การฝึกแบบนี้จะมีข้อดีที่ชัดเจนอย่างหนึ่งคือ "การอยู่เหนืออารมณ์ของตนเอง" จะทำให้เราเหมือนคนเก่งเหนือชั้น ในด้านจิตของตนเอง ซึ่งจะทำให้เราใช้ปัญญาดำเนินชีวิตได้(ทั้งต่อสู้กับคนอื่นๆและใช้ดำเนินชีวิตของตนเองด้วย) ซึ่งมนุษย์เราจำนวนมาก"เคราะห์ร้าย"ก็มีสาเหตุมาจากจิตของตนเอง เช่น ชอบด่าเขาบ้าง(ก่อเรื่องใส่ตน) ชอบโกรธเขาบ้าง เวลาจะคิดอะไรก็ไม่ได้ใช้ปัญญา ใช้แต่อารมณ์ของตนเองคิด(ทำตามอารมณ์ของตนเอง ไม่ได้ทำตามปัญญาที่คิดออกมา) ซึ่งถ้าเป็นแบบนี้ถึงจะฉลาดแค่ไหนก็ไม่ต่างจากคนโง่หรอก ดูข่าวต่างๆสิ!!! คนบันดาลโทสะแบบโง่ๆทั้งนั้น คดีต่างๆเกิดมาจากจิตของตนเองหรือของคนที่คุมจิตตนเองไม่อยู่ทั้งนั้น คนเหล่านี้? ต่อให้เรียนจบสูงแค่ไหนก็ใช้ปัญญาเอาตัวเองรอดไม่ได้หรอก เพราะเขาใช้แต่อารมณ์ของตนเองนำชีวิต ไม่ได้ใช้ปัญญาแยกแยะข้อดีหรือแยกแยะข้อเสีย มาดำเนินชีวิตของตนเอง
>>>  เห็นเหตุที่ใกล้ไกล   ก็เจนจบประจักษ์จริง <<<