เช้าอันสดใส ในเวลา หกโมงเช้า กับในชนบทที่เงียบสงบ ผมซึ่งกำลังเตรียมตัวไปโรงเรียน ผมชื่อ โอ ครับ เป็นเด็กชั้นม.6
อยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย เป็นโรงเรียนเอกชน ซึ่งตอนนั้นจัดว่าดีพอสมควร ในเรื่องค่าเทอมอ่ะนะฮ่าๆก็เอาเถอะ
ตอนนี้ ไปโรงเรียนกันดีกว่า
โอ: ในที่สุดก็ถึงสักที.
เสียง: เห้ย?!รอเราด้วยสิ.
โอ: ห้ะ?เสียงใครทำไมไม่ค่อยจะคุ้นหู
พอผมหันไปมอง ในความคิด(เห้ยนี้มันน้ำชาที่เป็นดาวโรงเรียนนี่หว่า)
น้ำชา: อ่าาาเธอๆหน้าเรามีไรติดอ้อ?
โอ: ห้ะ!? ก็ปล่าวไม่มีอะไรแค่อ่าช่างเถอะแต่ก็แปลกดีนะ
น้ำชา: แปลกไงอ้อ?
โอ: ก็ปกติเทอไม่..
เสียง1: นี่น้ำชาเราต้องไปกันแล้วนะรีบไปกันเถอะเดี้ยวไม่ทัน.
น้ำชา: โอเครแต่แปปนึ่งนะเมื่อนายว่าไงนะ
โอ: อ้อก็ไว้ค่อยคุยกันใหม่ล่ะกันเดี้ยวสายเอา
น้ำชา: โอเครไว้เจอกันนะ
โอ: โอเคร เห้ออออออไปสักที
เสียงประกาศของประชาสัมพันธ์
ขณะนี้เวลาเจ็ดนาฬิกาสามนาที ได้เวลาเข้าแถวแล้วขอให้นักเรียนทุกคนมาเข้าแถวด้วยค่ะ
หลักจากเข้าแถวเสร็จ และก็เข้าโฮมรูม
แมน: เห้ยว่าไงวะ วันนี้ยังไม่ทันได้เรียนก็ทำหน้ามึนซะละ
พีช: เออนั้นดิ เป็นไรปล่าว
โอ: ก็ไม่นี้หว่า ทำไมกูหล่อขึ้นอ้อ
ไอ้แมนกมันเป็นเพื่อนสนิทผมสนิดกันที่แบบว่าขาดเหลือไรก็สามารถหามาให้ได้ส่วนพีชอะหรอมันเป็นทอมก็จัดว่าสนิทพอๆกับไอ้แมนแต่เหมือนพีช
จะคนในห้องกับข้างห้องเรามองว่าเป็นบอร์ดีกาดเรามากว่าอะนะ
คุณครู: เอาหล่ะนักเรียนวันนี้มีนักเรียนแลกเปลื่ยนมาแนะนำให้รู้จักนะวันนี้ เอาหล่ะขอเเนะให้รู้จัก มิเรย์ เเช็ก มาจากประเทศสหรัฐอเมริกาฯ
คุณครู(ภาษาอังกฤษ) ทักทายเพื่อนๆหน่อยสิจ้ะ
มิเรย์ แช็ก : (ภาษาอังกฤษ) สวัสดี ฉันชื่อ มิเรย์ แช็ก มาจาก รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาฯ ฉันดีใจมากๆที่ได้มาอยู่ร่วมห้องกับทุกคน
แมน : เห้ย!โห้! ทำไมสวยอย่างนี้ว่ะเนี้ย แต่เขาพูดอะไรอ่ะ? โอ? ไอ้โอ!!!
โอ: ห้ะ?เมื่อกี่พูดอะไรนะ
พีช: หืมมมม มองใหญ่เลยน่ะ ทั้งสองคนโดยเฉพาะเธออ่ะ โอ
แมน: พีชเธอเป็นไรของเธอ ดูเหมือนจะห่วงไอ้โอเหลือเกินน่ะ
พีช: ปล่าวซะหน่อย-////-
มิเรย์ แช็ก : (ภาษาอังกฤษ) ไฮ ขอนั่งด้วยได้ไหม คุณ..
โอ : (ภาษาอังกฤษ) อ้อ ได้สิครับ อ่าผมชื่อ โอ ครับ
มิเรย์ แช็ก : (ภาษาอังกฤษ) โอ้ อ่าค่ะ คุณพูดภาษาอังกฤษได้คล่องมากกกกเลยน่ะค่ะ
โอ : (ภาษาอังกฤษ) อ้า ครับขอบคุณครับ
คุณครู: โอในฐานะที่เธอเป็นรองหัวหน้าห้องขอฝากด้วยล่ะกันน่ะ
โอ : โอเครครับ (ความคิด) เห้อออออออออหางานให้อีกแล้วครู
พักเที่ยงง
โอ : เอาหล่ะได้เวลากินข้าวและนอนพัก
เสียง2 : นี่ๆตื่นได้แล้วน่ะ
โอ : ห้ะ? ใครอะ ?
เสียง 2: ขอโทษค่ะที่รบกวนพอดีหนู ลืมหนังไว้ในนี้อะค่ะ
โอ : อ้ออันนี้ใช่ไหมครับ?
เสียง2 : ค่ะ ขอโทษน่ะค่ะที่รบกวนอ้ะค่ะ และพี่ชื่อไรอะค่ะ
โอ : ชื่อ โอ ครับ ล่ะน้องอ้ะ อ้าว! ไปไหนแล้วล่ะไปไวแท้ยังไม่ได้ถามชื่อเลย
ติดตามตอนต่อไปนะครับ
The School Ep 1 เพื่อนจากต่างแดน
อยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย เป็นโรงเรียนเอกชน ซึ่งตอนนั้นจัดว่าดีพอสมควร ในเรื่องค่าเทอมอ่ะนะฮ่าๆก็เอาเถอะ
ตอนนี้ ไปโรงเรียนกันดีกว่า
โอ: ในที่สุดก็ถึงสักที.
เสียง: เห้ย?!รอเราด้วยสิ.
โอ: ห้ะ?เสียงใครทำไมไม่ค่อยจะคุ้นหู
พอผมหันไปมอง ในความคิด(เห้ยนี้มันน้ำชาที่เป็นดาวโรงเรียนนี่หว่า)
น้ำชา: อ่าาาเธอๆหน้าเรามีไรติดอ้อ?
โอ: ห้ะ!? ก็ปล่าวไม่มีอะไรแค่อ่าช่างเถอะแต่ก็แปลกดีนะ
น้ำชา: แปลกไงอ้อ?
โอ: ก็ปกติเทอไม่..
เสียง1: นี่น้ำชาเราต้องไปกันแล้วนะรีบไปกันเถอะเดี้ยวไม่ทัน.
น้ำชา: โอเครแต่แปปนึ่งนะเมื่อนายว่าไงนะ
โอ: อ้อก็ไว้ค่อยคุยกันใหม่ล่ะกันเดี้ยวสายเอา
น้ำชา: โอเครไว้เจอกันนะ
โอ: โอเคร เห้ออออออไปสักที
เสียงประกาศของประชาสัมพันธ์
ขณะนี้เวลาเจ็ดนาฬิกาสามนาที ได้เวลาเข้าแถวแล้วขอให้นักเรียนทุกคนมาเข้าแถวด้วยค่ะ
หลักจากเข้าแถวเสร็จ และก็เข้าโฮมรูม
แมน: เห้ยว่าไงวะ วันนี้ยังไม่ทันได้เรียนก็ทำหน้ามึนซะละ
พีช: เออนั้นดิ เป็นไรปล่าว
โอ: ก็ไม่นี้หว่า ทำไมกูหล่อขึ้นอ้อ
ไอ้แมนกมันเป็นเพื่อนสนิทผมสนิดกันที่แบบว่าขาดเหลือไรก็สามารถหามาให้ได้ส่วนพีชอะหรอมันเป็นทอมก็จัดว่าสนิทพอๆกับไอ้แมนแต่เหมือนพีช
จะคนในห้องกับข้างห้องเรามองว่าเป็นบอร์ดีกาดเรามากว่าอะนะ
คุณครู: เอาหล่ะนักเรียนวันนี้มีนักเรียนแลกเปลื่ยนมาแนะนำให้รู้จักนะวันนี้ เอาหล่ะขอเเนะให้รู้จัก มิเรย์ เเช็ก มาจากประเทศสหรัฐอเมริกาฯ
คุณครู(ภาษาอังกฤษ) ทักทายเพื่อนๆหน่อยสิจ้ะ
มิเรย์ แช็ก : (ภาษาอังกฤษ) สวัสดี ฉันชื่อ มิเรย์ แช็ก มาจาก รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาฯ ฉันดีใจมากๆที่ได้มาอยู่ร่วมห้องกับทุกคน
แมน : เห้ย!โห้! ทำไมสวยอย่างนี้ว่ะเนี้ย แต่เขาพูดอะไรอ่ะ? โอ? ไอ้โอ!!!
โอ: ห้ะ?เมื่อกี่พูดอะไรนะ
พีช: หืมมมม มองใหญ่เลยน่ะ ทั้งสองคนโดยเฉพาะเธออ่ะ โอ
แมน: พีชเธอเป็นไรของเธอ ดูเหมือนจะห่วงไอ้โอเหลือเกินน่ะ
พีช: ปล่าวซะหน่อย-////-
มิเรย์ แช็ก : (ภาษาอังกฤษ) ไฮ ขอนั่งด้วยได้ไหม คุณ..
โอ : (ภาษาอังกฤษ) อ้อ ได้สิครับ อ่าผมชื่อ โอ ครับ
มิเรย์ แช็ก : (ภาษาอังกฤษ) โอ้ อ่าค่ะ คุณพูดภาษาอังกฤษได้คล่องมากกกกเลยน่ะค่ะ
โอ : (ภาษาอังกฤษ) อ้า ครับขอบคุณครับ
คุณครู: โอในฐานะที่เธอเป็นรองหัวหน้าห้องขอฝากด้วยล่ะกันน่ะ
โอ : โอเครครับ (ความคิด) เห้อออออออออหางานให้อีกแล้วครู
พักเที่ยงง
โอ : เอาหล่ะได้เวลากินข้าวและนอนพัก
เสียง2 : นี่ๆตื่นได้แล้วน่ะ
โอ : ห้ะ? ใครอะ ?
เสียง 2: ขอโทษค่ะที่รบกวนพอดีหนู ลืมหนังไว้ในนี้อะค่ะ
โอ : อ้ออันนี้ใช่ไหมครับ?
เสียง2 : ค่ะ ขอโทษน่ะค่ะที่รบกวนอ้ะค่ะ และพี่ชื่อไรอะค่ะ
โอ : ชื่อ โอ ครับ ล่ะน้องอ้ะ อ้าว! ไปไหนแล้วล่ะไปไวแท้ยังไม่ได้ถามชื่อเลย