สวัสดีค่ะ ตอนนี้ จขกท. อายุ 22 ค่ะ จบเอกภาษาอังกฤษมาแต่ไม่ได้เก่งมาก แค่สื่อสารได้บ้าง
1. เราเป็นคนที่ชอบเที่ยวมาก เราเริ่มเที่ยวแบกเป้กับเพื่อนตอนปีหนึ่ง รวมๆ ถึงตอนนี้แล้วก็ประมาณ 5-6 ทริปค่ะ
(เชียงใหม่ เชียงราย กระบี่ วังเวียง โซล-ปูซาน สมุย) บางทริปก็เงินตัวเอง บางทริปก็คุณแม่โทรมาเงินพอไหม
2. เราเป็นคนชอบเลี้ยงสัตว์ค่ะ ตอนนี้ที่บ้านมีลูกแมวจรจัดที่รับมาเลี้ยง 2 ตัว ชิวาว่า 2 ตัว บีเกิ้ล 1 ตัว
แล้วก็รับน้องหมาจรจัดมาเลี้ยง 1 ตัวค่ะ
3. เราเป็นมนุษย์ที่ชอบตัดต่อวีดีโอมาก ยอมซื้อโปรแกรมตัดต่อของ Filmora มา เพราะตอนแรกใช้ของ sony vegas ที่เพื่อนเอามาลง
ซึ่งน่าจะเป็นของเถื่อน เพราะโปรแกรมมีปัญหาเปิดไม่ได้แล้ว
4. เราชอบเสพเพลง เราไม่ยึดติด เราฟังได้หมด (แต่อาจจะยกเว้นเพลงที่ว้ากหนักๆ)
5. เวลาไปเที่ยวเราอินกับการเที่ยวมาก พลังบ้าบอมาจากไหนก็ไม่รู้เต็มไปหมด
ตอนนี้ทำงานที่บริษัทของครอบครัวค่ะ และแน่นอนค่ะ! เราไม่ค่อยถนัดหรือค่อนข้างไปทางไม่ชอบเลยก็ว่าได้
แล้วมันทำให้เรารู้สึกว่าไม่สนุกกับงาน ซึ่งเราเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรก็จะไม่เต็มที่กับมันหรือพูดง่ายๆ คือไม่เอา
แต่อีกใจก็คือมันคือบริษัทของเรา พ่อแม่ก็น่าจะแอบคาดหวังเพราะเราเป็นลูกคนโต
แต่เราวางจุดมุ่งหมายชีวิตไว้แล้ว ว่าจะมีธุรกิจรีสอร์ทเล็กๆ ปลูกผักปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์เป็นของตัวเองที่ต่างจังหวัด
เราเคยขอพ่อว่าอยากทำเลยเสนอขอทุนกับพ่อตัวเอง และแน่นอนค่ะ! พ่อของเราไม่เลี้ยงเราแบบสปอย
พ่อบอกว่า เก็บเงินแล้วเอาไปทำเอง
แต่ก่อนที่จะไปถึงจุดหมายของชีวิตที่ตั้งไว้ ตอนนี้เรางงกับตัวเองมากเลยค่ะ
ว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี เพราะตอนนี้อยากลองหยุดอยู่กับตัวเองสักเดือนสองเดือน เพราะ
1. ตั้งแต่เรียนจบมาเราให้เวลากับตัวเองแค่อาทิตย์เดียว ซึ่งพอกลับไปคิดดูแล้วรู้สึกเสียดายมาก
เพราะเราไม่ได้ค้นหาตัวเองเลยว่าตัวเองชอบที่จะทำอะไร จริงๆ แล้วอยากทำอะไร ซึ่งหลายคนอ่านน่าจะคิดว่า
"เฮ้ย ก็ดูชอบตัดต่อชอบเที่ยวไรแบบนี้ ก็ทำงานด้านสื่อไปเลยสิว้ะ" แต่มันก็มีแวบในหัวว่าเราอาจจะชอบแค่เป็นงานอดิเรกก็ได้ม้าง
เพราะทุกครั้งที่ตัดวีดีโอเราจะใจเย็นลง สงบลง แต่พอคิดคอนเท้นไม่ออกก็ไม่ทำต่อเหมือนกัน
2. มีความคิดอยากไปเรียนบริหารธุรกิจการจัดการที่สิงคโปร์ เพราะคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ทั้งบริษัทครอบครัว
(บริษัทเราผลิตเกี่ยวกับ Automotive) และสิ่งที่เราอยากจะทำ แต่พ่อก็เบรคความคิดไว้ว่าที่ไทยที่เรียนก็มีเยอะแยะ หาเอา
ปล. ใครมีชีวิตงงๆ แล้วหลุดพ้นมาได้ช่วยบอกเราทีค่ะ เพราะตอนนี้ในหัวเราตีกันมากเลย
ว่าจะหยุดแล้วลองอยู่กับตัวเองสักเดือนไหม หรือจะหาที่เรียนที่ไทยดี แต่ในใจลึกๆ ก็อยากไปเรียนที่สิงคโปร์
เนี่ย! เยอะแยะไปหมด รำคาญความคิดตัวเอง ช่อยหนูแหน่~
ชีวิตตอนนี้งงๆ ทำยังไงดีคะ
1. เราเป็นคนที่ชอบเที่ยวมาก เราเริ่มเที่ยวแบกเป้กับเพื่อนตอนปีหนึ่ง รวมๆ ถึงตอนนี้แล้วก็ประมาณ 5-6 ทริปค่ะ
(เชียงใหม่ เชียงราย กระบี่ วังเวียง โซล-ปูซาน สมุย) บางทริปก็เงินตัวเอง บางทริปก็คุณแม่โทรมาเงินพอไหม
2. เราเป็นคนชอบเลี้ยงสัตว์ค่ะ ตอนนี้ที่บ้านมีลูกแมวจรจัดที่รับมาเลี้ยง 2 ตัว ชิวาว่า 2 ตัว บีเกิ้ล 1 ตัว
แล้วก็รับน้องหมาจรจัดมาเลี้ยง 1 ตัวค่ะ
3. เราเป็นมนุษย์ที่ชอบตัดต่อวีดีโอมาก ยอมซื้อโปรแกรมตัดต่อของ Filmora มา เพราะตอนแรกใช้ของ sony vegas ที่เพื่อนเอามาลง
ซึ่งน่าจะเป็นของเถื่อน เพราะโปรแกรมมีปัญหาเปิดไม่ได้แล้ว
4. เราชอบเสพเพลง เราไม่ยึดติด เราฟังได้หมด (แต่อาจจะยกเว้นเพลงที่ว้ากหนักๆ)
5. เวลาไปเที่ยวเราอินกับการเที่ยวมาก พลังบ้าบอมาจากไหนก็ไม่รู้เต็มไปหมด
ตอนนี้ทำงานที่บริษัทของครอบครัวค่ะ และแน่นอนค่ะ! เราไม่ค่อยถนัดหรือค่อนข้างไปทางไม่ชอบเลยก็ว่าได้
แล้วมันทำให้เรารู้สึกว่าไม่สนุกกับงาน ซึ่งเราเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรก็จะไม่เต็มที่กับมันหรือพูดง่ายๆ คือไม่เอา
แต่อีกใจก็คือมันคือบริษัทของเรา พ่อแม่ก็น่าจะแอบคาดหวังเพราะเราเป็นลูกคนโต
แต่เราวางจุดมุ่งหมายชีวิตไว้แล้ว ว่าจะมีธุรกิจรีสอร์ทเล็กๆ ปลูกผักปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์เป็นของตัวเองที่ต่างจังหวัด
เราเคยขอพ่อว่าอยากทำเลยเสนอขอทุนกับพ่อตัวเอง และแน่นอนค่ะ! พ่อของเราไม่เลี้ยงเราแบบสปอย
พ่อบอกว่า เก็บเงินแล้วเอาไปทำเอง
แต่ก่อนที่จะไปถึงจุดหมายของชีวิตที่ตั้งไว้ ตอนนี้เรางงกับตัวเองมากเลยค่ะ
ว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี เพราะตอนนี้อยากลองหยุดอยู่กับตัวเองสักเดือนสองเดือน เพราะ
1. ตั้งแต่เรียนจบมาเราให้เวลากับตัวเองแค่อาทิตย์เดียว ซึ่งพอกลับไปคิดดูแล้วรู้สึกเสียดายมาก
เพราะเราไม่ได้ค้นหาตัวเองเลยว่าตัวเองชอบที่จะทำอะไร จริงๆ แล้วอยากทำอะไร ซึ่งหลายคนอ่านน่าจะคิดว่า
"เฮ้ย ก็ดูชอบตัดต่อชอบเที่ยวไรแบบนี้ ก็ทำงานด้านสื่อไปเลยสิว้ะ" แต่มันก็มีแวบในหัวว่าเราอาจจะชอบแค่เป็นงานอดิเรกก็ได้ม้าง
เพราะทุกครั้งที่ตัดวีดีโอเราจะใจเย็นลง สงบลง แต่พอคิดคอนเท้นไม่ออกก็ไม่ทำต่อเหมือนกัน
2. มีความคิดอยากไปเรียนบริหารธุรกิจการจัดการที่สิงคโปร์ เพราะคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ทั้งบริษัทครอบครัว
(บริษัทเราผลิตเกี่ยวกับ Automotive) และสิ่งที่เราอยากจะทำ แต่พ่อก็เบรคความคิดไว้ว่าที่ไทยที่เรียนก็มีเยอะแยะ หาเอา
ปล. ใครมีชีวิตงงๆ แล้วหลุดพ้นมาได้ช่วยบอกเราทีค่ะ เพราะตอนนี้ในหัวเราตีกันมากเลย
ว่าจะหยุดแล้วลองอยู่กับตัวเองสักเดือนไหม หรือจะหาที่เรียนที่ไทยดี แต่ในใจลึกๆ ก็อยากไปเรียนที่สิงคโปร์
เนี่ย! เยอะแยะไปหมด รำคาญความคิดตัวเอง ช่อยหนูแหน่~