เราเองมีความรู้สึกเเบบสองขั้ว มันคล้ายอารมณ์สองขั้ว เหมือนก่อนเวลาผมท้อ ผมเคยคิดว่าตัวเองเป็นโรคจิตเพราะเเนวคิดตัวเองมันเเตกจากผูอื่น เเต่ตอนนี้ไม่มี มีเเต่เเนวคิดอย่ามองด้านหลัง เวลาท้อก็จะรู้เเย่ สุดท้ายก็ต้องรอสุพจน์ ให้ไฟกลับมาเเต่ไฟครั้งนี้รุนเเรงจนปูนดำ ตั้งใจลงมือปฏิบัติในสิ่งที่เราต้องการหรือฝัน ความจำตอนนั้นเป็นเลิศ ทำทุกอย่างดีหมด
ปัจจุบัน ผมท้อจากพิษของตัวเองที่ตนไปเเสดงความคิดเห็นเรื่องคอนโดรามคำเเหงจะราคาตก ซึ่งอาจจะจริงหรือไม่จริง ไม่รู้ ที่เเน่นดูคอมเม้นมีเเต่ฝ่ายบอกว่าไม่มีทาง( ส่วนใหญ่ ) ผมเลยย้อนมองมาตัวเองว่าตนเชื่อไปมากก็เปล่า เหมือนกับเราพ่ายเเพ้ มันเป็นความสะสมของความผิดพลาด ยิ่งมองความผิดพลาดมันยิ่งเเย่

#เเล้วคุณเจอเเบบผมคุณจะเปลี่ยนเส้นทางคุณไง  เเชร์ความคิดเห็น ไม่เอาเชิงลบด่าผมนะ