ใครเป็นเหมือนกันบ้าง หรือเราจะเป็นคนเดียว ซึ่งตอนนี้เราเครียดมากเลย
คอเวลาคุยโทรศัพท์กับแฟนหรือกับคนรู้จัก เช่น พ่อ แม่ ญาติ พี่น้อง หรือเพื่อน เราก็คุยได้แบบปกติเลย แต่พอทำงานแล้วต้องมารับสายคนที่เราไม่รู้จัก อยู่ดีๆปากก็สั่นไม่กล้าพูด เป็นแบบนี้มาตลอด จนตอนนี้เหมือนกลัวการคุยโทรศัพท์ไปแล้ว พยายามหลายครั้งแต่ใจมันก็กลัวไปแล้ว ไม่รู้ว่าทำไม เป็นแบบนี้จนตอนนี้ตกงานได้สักพัก แล้วปัญหาเรื่องเงินก็เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้นทะเลาะกับแฟนจนแฟนต้องขอแยกกันอยู่ เราก็เสียใจนะ แบบบ้าไปเป็นวันๆ ร้องไห้จน พี่สาวและพ่อขึ้นมาดู พอเล่าเรื่องให้ที่บ้านฟัง ทุกคนก็บอกว่าลองไปสมัครบริษัทนี้สิ เป็นบริษัทเดี๋ยวกันที่พี่สาวทำ เพราะพ่อก็บอกว่ามันไม่มีอะไรมากเลยนะ แค่โทรศัพท์ไปทวงหนี้แค่นี้เองทำงานเป็นทีมมีค่าคอม พูดทุกอย่างจนเราคล้อยตาม แต่เราก็บอกพ่อไปนะว่าเราไม่กล้าคุยโทรศัพท์ พ่อเราก็บอกว่าจะกลัวทำไมมีบทพูดข้อมูลมีแถมไม่ได้เห็นหน้าด้วย เราก็เข้าใจนะว่ามันง่าย แต่เราเป็นคนพูดจาไม่ได้ขนาดนั้น เพราะเคยมีปัญหาแบบนี้มาเลยเข็ดมาตลอด เราก็บอกพ่อนะว่าเราพูดจาติดๆขัดๆน้ำเสียงก็ไม่ได้นุ่มนวลน่าฟังเลย แต่พ่อก็พูดมาว่า ก็คุยเหมือนที่เราคุยกับแฟนนั่นแหละพูดช้าๆชัดๆแล้วก็พูดตามข้อมูลที่มีแค่นี้เอง พ่อบอกว่าปัญหามีเยอะยิ่งดีอย่าหนี วิ่งเข้าหา แล้วซักวันก็จะรู้ว่าเราชอบแบบนี้หรือป่าว ตอนคุยกับพ่อก็เหมือนจะดี แต่พอมาอยู่คนเดียวแล้วมันแบบเหมือนเดิมกลัว. มีใครเป็นแบบนี้หรือใครพอแนะนำได้ไหมไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ไม่ใช่แค่เรื่องคุยโทรศัพท์อย่างเดียว แต่แทบจะทุกอย่างทีเป็นการแสดงออกขี้อาย จนบ้างทีก็ไม่เข้าใจตัวเอง พออยู่กับเพื่อนกับแฟนก็ไม่ได้เป็นแบบนี้ ขอคำปรึกษาหน่อยครับ
ใครเป็นเหมือนกันบ้างคือเวลาคุยโทรศัพท์กับแฟนหรือคนที่เรารู้จักเรากล้าคุยนะ แต่พอเวลาทำงานที่ต้องรับสายใครก็ไม่รู้
คอเวลาคุยโทรศัพท์กับแฟนหรือกับคนรู้จัก เช่น พ่อ แม่ ญาติ พี่น้อง หรือเพื่อน เราก็คุยได้แบบปกติเลย แต่พอทำงานแล้วต้องมารับสายคนที่เราไม่รู้จัก อยู่ดีๆปากก็สั่นไม่กล้าพูด เป็นแบบนี้มาตลอด จนตอนนี้เหมือนกลัวการคุยโทรศัพท์ไปแล้ว พยายามหลายครั้งแต่ใจมันก็กลัวไปแล้ว ไม่รู้ว่าทำไม เป็นแบบนี้จนตอนนี้ตกงานได้สักพัก แล้วปัญหาเรื่องเงินก็เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้นทะเลาะกับแฟนจนแฟนต้องขอแยกกันอยู่ เราก็เสียใจนะ แบบบ้าไปเป็นวันๆ ร้องไห้จน พี่สาวและพ่อขึ้นมาดู พอเล่าเรื่องให้ที่บ้านฟัง ทุกคนก็บอกว่าลองไปสมัครบริษัทนี้สิ เป็นบริษัทเดี๋ยวกันที่พี่สาวทำ เพราะพ่อก็บอกว่ามันไม่มีอะไรมากเลยนะ แค่โทรศัพท์ไปทวงหนี้แค่นี้เองทำงานเป็นทีมมีค่าคอม พูดทุกอย่างจนเราคล้อยตาม แต่เราก็บอกพ่อไปนะว่าเราไม่กล้าคุยโทรศัพท์ พ่อเราก็บอกว่าจะกลัวทำไมมีบทพูดข้อมูลมีแถมไม่ได้เห็นหน้าด้วย เราก็เข้าใจนะว่ามันง่าย แต่เราเป็นคนพูดจาไม่ได้ขนาดนั้น เพราะเคยมีปัญหาแบบนี้มาเลยเข็ดมาตลอด เราก็บอกพ่อนะว่าเราพูดจาติดๆขัดๆน้ำเสียงก็ไม่ได้นุ่มนวลน่าฟังเลย แต่พ่อก็พูดมาว่า ก็คุยเหมือนที่เราคุยกับแฟนนั่นแหละพูดช้าๆชัดๆแล้วก็พูดตามข้อมูลที่มีแค่นี้เอง พ่อบอกว่าปัญหามีเยอะยิ่งดีอย่าหนี วิ่งเข้าหา แล้วซักวันก็จะรู้ว่าเราชอบแบบนี้หรือป่าว ตอนคุยกับพ่อก็เหมือนจะดี แต่พอมาอยู่คนเดียวแล้วมันแบบเหมือนเดิมกลัว. มีใครเป็นแบบนี้หรือใครพอแนะนำได้ไหมไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ไม่ใช่แค่เรื่องคุยโทรศัพท์อย่างเดียว แต่แทบจะทุกอย่างทีเป็นการแสดงออกขี้อาย จนบ้างทีก็ไม่เข้าใจตัวเอง พออยู่กับเพื่อนกับแฟนก็ไม่ได้เป็นแบบนี้ ขอคำปรึกษาหน่อยครับ