เรื่องมีอยู่ว่าเราเคยเป็นแบบนี้มาก่อนแล้ว เมื่อประมาณ 2 ปีก่อนได้ เรารู้สึกเครียด รู้สึกเบื่อ อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแต่ไม่รู้สึกสนุกเลย เคยคิดอยากจะฆ่าตัวตายด้วยค่ะ เพราะไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อไปทำไมแล้ว เหมือนมันเบื่อหน่ายชีวิต หาเหตุผลที่จะอยู่ต่อไม่ได้ ไม่รู้ที่มาของอาการนี้เหมือนกัน แต่คิดว่าอาจเป็นเพราะตอนนั้นเครียด ทั้งเรื่องเรียน เรื่องความรัก เราพยายามคิดถึงพ่อแม่ไว้

     แต่หลังจากมีอะไรบางอย่างให้ทำ ซึ่งเป็นบุคคลที่เรารัก ก็เลยเหมือนจะลืมความรู้สึกนั้นไป แต่ตอนนี้สิ่งที่เราชอบกำลังจะหายไปจากเรา ตอนนี้เลยรู้สึกเหมือนเคว้งคว้างมากๆ เราพยายามจะไม่ยึดติดกับสิ่งนั้นนะ แต่มันอดคิดไม่ได้ มันเหมือนเป็นสิ่งที่ทำให้เราหายจากอาการเหล่านั้น พอช่วงนี้เราดาวน์ก็กลายเป็นว่าอาการเก่าๆก็กลับมาอีก ซึ่งเราไม่ชอบเลย เรานั่งร้องไห้ทุกวัน จิตใจเราหดหู่ แต่บางทีเราก็ยังสนุกสนานกับเพื่อนได้ตามปกตินะ แต่ทุกครั้งที่อยู่คนเดียวก็จะรู้สึกแบบเดิม รู้สึกชีวิตน่าเบื่อ รู้สึกหมดแรงจูงใจในการใช้ชีวิต อยากร้องไห้ตลอดเวลา

     แต่การที่เราเป็นแบบนี้เราก็รู้สึกไม่ดีมากๆเลย เราไม่อยากเป็นแบบนี้ เราพยายามที่จะเล่าให้คนใกล้ตัวฟัง แต่เหมือนเขาฟังแล้วก็ไม่คิดอะไร อาจจะคิดว่าเราแค่เครียด กลายเป็นว่าการเล่าให้คนใกล้ตัวหลายๆคนฟัง ยิ่งทำให้เรารู้สึกแย่ไปใหญ่เลยค่ะ เราอยากคุยกับแม่ อยากเล่าให้แม่ฟังมากๆว่าเราเป็นแบบนี้ แต่ก็กลัวว่าเขาจะเป็นห่วง เพราะเดิมทีแม่เราเคยพูดกับเราตั้งแต่มัธยมแล้วค่ะ เวลาเห็นข่าวคนฆ่าตัวตาย เขาจะพูดกับเราตลอดเลยว่าอย่าฆ่าตัวตายนะ เพราะเขารู้ว่าเราเป็นคนคิดมาก เราคิดว่าตอนนี้เราอยากหาหมอมากๆ เพราะไม่รู้จะไปพูดกับใครแล้ว เราควรหาหมอจริงๆใช่ไหมคะ แล้วเราก็อยากได้สถานที่แนะนำด้วยค่ะ

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำล่วงหน้าค่ะ