เราต้องฝืนอยู่กับอะไรที่เราทำแล้ว ไม่มีความสุข เราควรถอยออกมาไหม ทั้งที่มันไปตั้งไกลแล้ว ปลายทางไม่มีเส้นชัย

คบกันตั้ง 6 ปี ก็มีอันต้องเลิกรา สดๆ มาดๆ เกือบเดือนล่ะ ที่ตัดสินใจถอยออกมา ดีกว่าฝืนไปต่อทั้งที่ไม่ได้รักกันแล้ว ไม่ได้เสียใจ อาจเพราะเข้าใจและรักตัวเองมากพอ แค่แอบรู้สึกว่า ดวงความรักฉันนี่มืดม

จะคืนในแบบเงิน หรือ จะคืนของให้ไป จะเสียมารยาทมากมั้ยคะ? เขาก็คงตั้งใจให้แหล่ะมั๊งคะ แต่หลายครั้งเขาก็ฝืนใจ เราเองก็รู้ และไม่สบายใจที่จะรับมา ทั้งที่เขาให้ของมา ทั้งที่ฝืนใจ...

ตามหัวข้อเลยครับ ถ้ารู้ว่าปลายทาง ไม่มีเส้นชัยให้ไปถึง ควรเดินต่อไป หรือหยุดเดินดีครับ  เดินจนเหนื่อยและท้อมากๆครับ ยังไม่รู้จะทำยังไงต่อครับ

ตามกระทู้เลย คนที่รู้สึกก่อนมักจะเจ็บก่อนเสมอ ทั้งที่รู้ว่าสุดท้ายมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้ แต่ก็ยังจะฝืน ฝืน=เจ็บ

คนหนึ่งตั้งใจมารักเต็มร้อย กับอีกคนเริ่มจาก0 กลายเป็นรักเต็มร้อย ส่วนคนที่ตั้งใจมารักจากร้อยกลายเป็นไม่เหลือความรักเลย. สงสารคนที่เริ่มจากไม่รัก กลายเป็นรักทั้งใจ เวลาผ่านไป คนที่มาตั้งใจมารัก กลับทิ้

รักตัวเอง คือว่า เปย์ให้ตัวเองเต็มที่ทุกอย่าง แค่ตัวเองบอกความต้องการลึกๆออกมา ทำได้หมด ไม่เคยเกี่ยง แต่รักคนอื่นไม่เป็นเลย คนอื่นหมายถึง คนนอกครอบครัว มองแค่เป็นเพื่อนมนุษย์ ที่ไม่ได้อยากไปสุงสิง ค

​คือผมมีแฟนใหม่ค่อนข้างจะเร็ว ไม่เกิน1เดือน หรือเผลอๆแค่5-6วัน ผมเป็นคนที่อยากลองคบเลยไม่อยากคุยให้เสียเวลาเพราะการเป็นแฟนกันมันทำอะไรได้มากกว่ามันจะไม่มีเส้นกันระหว่างคนคุย แต่ละคนที่ผมคบก็3ปี 5ปี 2ป