คุณพ่ออายุ 92 เป็นไตระยะ 3 มีโรคปวดหลังและข้อเข่าติดงอ ยังทานอาหารได้เอง พูดคุยรู้เรื่อง สภาพจิตใจยังพอได้ แต่สงสารท่านมาก ตอนนี้มาอยู่ที่หอพักมีผมและน้องสาวดูแล (อายุ 36 และผม 38 ) ซึ่งไม่ได้มีปัญหาอะไรครับ เพราะผมสามารถขี่มอเตอร์ไซค์ไปดูท่านเช้าเย็นเพื่อดูแลอาหารการกินและสุขลักษณะทั่วไปได้ แต่ประเด็นก็คือมานั่งนึก ๆ ดูแล้วถ้าให้กระผมมีชีวิตยืนยาวแต่ทรมาณขนาดนี้ผมไม่อยากอยู่แบบนั้นเลยครับ เคยดูข่าววิศวกรโยธาท่านหนึ่งหัวใจวายเสียชีวิตในขณะท่านให้สัมภาษณ์ออกโทรทัศน์ ...คนอื่นเขาคงรู้สึกเสียใจและเสียดาย แต่ผมกลับรู้สึกอิจฉาท่าน เพราะไม่ได้ทรมานนานเลย คือถ้าผมดูแลพ่อแม่จนถึงที่สุดจนท่านจากไปของท่านเองแล้ว ผมอยากตามท่านไปแบบสบาย ๆ สงบ ๆ แบบหัวใจหยุดเต้นไปเฉย ๆ จะทำได้ไหมครับ นอกจากพ่อแม่และน้องสาว ผมก็ไม่มีใครแล้วครับผม
ถามเรื่องปัญหาชีวิตไม่รู้จะตั้งชื่อเรื่องยังไงดีครับ