สวัสดีเราชื่อ นัท อายุ14ปี เราเป็นคนที่ร้องให้ง่ายมากๆใครว่าอะไรนิดหน่อยก็ร้องแล้ว เราก็ไม่เข้าใจตัวเราเหมือนกันทำไมต้องร้องให้ง่ายๆเสียใจมากๆเลยแหละ อยากจะร้องออกมาให้หมด ข้างนอกเราดูเป็นคนเฟรนลี่ อารมณ์ดี เเต่..ข้างในมันไม่ใช่อย่างงั้นอ่ะดิ ข้างในมีแต่ความทุกข์ เรื่องเศร้าๆอยากจะระบายมันออกมาให้หมดเลย
เเต่ไม่รู้จะไประบายกับใครได้บ้าง บางทีต้องไปแอบร้องให้คนเดียว
ร้องนานมาก เสียใจหนัก บางทีก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ก็ต้องร้องออกมา
เเละรู้สึกว่าไม่มีใครรักเราเลย เราดีไม่พอ เราไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง เรามันแย่ ไม่มีคนรักเรา บางทีก็นึกว่า อยากตาย..ไม่อยากอยู่บนโลกนี้แล้ว รู้สึกโดดเดี่ยว
บางทีก็รู้สึกว่าอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับเรา
ที่บ้านก็บ่นด่าเราบ้าง เเต่ไม่ได้นึกถึงความรู้สึกเราเลยว่าเราจะรู้สึกอย่างไง ที่บ้านคงเห็นว่าเราเฟรนลี่ อารมณ์ดี คงไม่คิดอะไรหรอก แต่ที่จริงคิดมากๆเลยแหละ รู้สึกนอยด์ เสียใจ อยากร้องให้ อยากอยู่คนเดียว เป็นแบบนี้ประจำ ทั้งหมดที่เล่ามา เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน หรือเราเป็นคนชอบคิดมาก ถึงได้เป็นอย่างงั้น
ได้แต่บอกตัวเองว่า เราต้องเข้มเเข็งสิ่
เเต่มันก็ไม่ได้ผลเลย〒_〒
มีใครเป็นเหมือนเราบ้างมั้ยT_T
ทำไมเป็นคนร้องให้ง่ายแบบนี้
เเต่ไม่รู้จะไประบายกับใครได้บ้าง บางทีต้องไปแอบร้องให้คนเดียว
ร้องนานมาก เสียใจหนัก บางทีก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ก็ต้องร้องออกมา
เเละรู้สึกว่าไม่มีใครรักเราเลย เราดีไม่พอ เราไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง เรามันแย่ ไม่มีคนรักเรา บางทีก็นึกว่า อยากตาย..ไม่อยากอยู่บนโลกนี้แล้ว รู้สึกโดดเดี่ยว
บางทีก็รู้สึกว่าอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับเรา
ที่บ้านก็บ่นด่าเราบ้าง เเต่ไม่ได้นึกถึงความรู้สึกเราเลยว่าเราจะรู้สึกอย่างไง ที่บ้านคงเห็นว่าเราเฟรนลี่ อารมณ์ดี คงไม่คิดอะไรหรอก แต่ที่จริงคิดมากๆเลยแหละ รู้สึกนอยด์ เสียใจ อยากร้องให้ อยากอยู่คนเดียว เป็นแบบนี้ประจำ ทั้งหมดที่เล่ามา เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน หรือเราเป็นคนชอบคิดมาก ถึงได้เป็นอย่างงั้น
ได้แต่บอกตัวเองว่า เราต้องเข้มเเข็งสิ่
เเต่มันก็ไม่ได้ผลเลย〒_〒
มีใครเป็นเหมือนเราบ้างมั้ยT_T