วันเลิกกันวันเเรกบอกว่ายังรักแต่พอผ่านไปไม่กี่วันบอกว่าหมดรักแล้ว มันเป็นไปได้มั้ย

เรื่องของเรื่องเราเลิกกับแฟนที่คบบกันมาปีกว่าๆชคือตลอดเวลาที่คบกันก็รักกันดีทะเลาะกันบ้างงอนกันบ้างตามภาษาคนเป็นแฟนกันคือแบบก่อนหน้าจะเลิกกันไม่กี่วันเค้าก็แบบยังหึงห่วงเราปกติมากกกแบบยังโกรธที่เราไปกรี๊ดผช.อยู่สนามบาสอยู่เลย ก็คืออารมณ์แบบรักกันดีหึงหวงกันปกติแต่ก็คือช่วงนั้นเราเป็นปจด.เเล้วเค้าก็ต้องซ้อมแบตไม่ค่อยมีเวลาให้กันบวกกับเราเป็นคนงี่เง่าชอบเอาชนะขี้งอนแล้วคือตอนวันพุธเค้าก็มาบอกเราว่าจะไปซ้อมเราก็แบบบอกว่าให้ซ้อมชม.เดียวนะเเล้วให้มาหาเเล้วเราก็บอกไปว่าอย่าซ้อมเยอะยิ่งซ้อมเยอะพอถึงวันเเข่งมันจะเหนื่อยเดี๋ยวก็ไม่มีเเรงเค้าก็แบบโฮเครนะเเล้ก็ไปซ้อมแต่ก็นั้นแหล่ะเค้าลืมว่าต้องมาหาเราคือพอผ่านไปชม.เดียวเราก็โทรหาโทรเยอะมากแต่ก็พอพอเข้าใจว่ายังไงก็ไม่น่าจะรับเพราะไม่น่าจะรู้ว่าเราโทรไปเราก็งอนเลยแบบโกรธมากทำไมลืมทั้งๆที่บอกว่าโอเครจะมาหาพอเรากำลังจะกลับบ้านเค้าก็โทรมาหาเราเเล้วก็บอกว่าขอโทษเค้าลืมเราก็แบบตแบแค่อือเเล้วก็ตัดสายไปเลยเพราะเราโกรธเค้าก็โทรกลับมาอีกรอบเราก้ไม่รับเเล้วพอกลับบ้านมาเราก็ไม่ได้เคลียร์อะไรกันเลลยแบบเค้าไม่พูดขึ้นมาเลยมันยิ่งทำให้เรารู้สึกไม่โอเครเพราะมันหลายครั้งมากที่ทะเลาะกันเวลาอยู่ด้วยกันเเล้วกลับบ้านมาไม่เคลียร์กันแต่เราก็พยายมปล่อยไปทุกครั้งเพราะรู้ว่าทะเลาะกันไปก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นจนหลังจากวันพุธเราก็คุยกันปกติพอตื่นมาวันพฟหัสเราไปรร.เเล้วเค้าก็ยังไม่ทักมาบอกเราสักทีว่าตื่นรึยังอะไรยังไงเเล้วเราก็ไม่ได้โทรปลุกเพราะแบบเค้านอนกลับแม่เราก็กลัวโทรไปแล้วจะไปกวนเราก็เลยไม่โทรแต่ก็พอเดาๆไว้บ้างเเล้วประมาณ8โทงเค้าก็ทักมาบอกเราว่าพึ่งตื่น ตื่นสาย เราก็แบบว่าละ เเล้วเค้าก็บ่นกับเราว่าปวดตัวนั้นนี้ นี้เเหล่ะคือสิ่งที่เราโกรธที่ว่าทำไมไม่ฟังกันบ้างคนนึงก็เป็นห่วงแต่อีกคนไม่ห่วงตัวเองเลยเอาแต่ซ้อมหนักๆทังวันเราก็คุยกับเค้าแบบสั้นๆตลอดแต่พอมาตอนเย็นเรากลับบ้านเค้าก็เริ่มถามว่าทำไมตอบสั้นจังเรราก็แบบไม่รู้หรอกแล้วก็คุยอะไรสักอย่างไปสักพักมันก็มาถึงจุดที่เราบอกเลิกเค้าแบบตอนนั้นไม่รู้อะไรดนใจให้บอกเลิกทั้งที่ใจก็ไม่ได้อยากจะเลิกแต่เหมือนแบบด้วยความปากแข็งพูดแล้วไม่คืนคำเราก็บอกเค้าว่าจะเลิกยังไงก็จะเลิกเค้าก้แบบบอกเราว่าพยายามปรับตัวอยู่เค้าก็บอกเรามาช่วยกันเรียนสิเราก็มั่นหน้าว่าแบบเค้าเรียนของเค้าเองได้ก็ทะเลาะกันไปสักพักแต่เค้าก็ดีมากนะเพพราะเราแบบงี่เง่าหนักมากทั้งที่แบบเค้าก็ถามเราดีๆว่าแบบมีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่าบอกมาเถอะเราก็แบบไม่มีหรอกแผลตามร่างกายมันหายไงแต่แผลในใจนี้สิเเล้วเค้าก็ถามเราว่าเป็นอะไรเราก็แบบอยู่ดีๆก็บอกเลิกเฉยเลยโคตรไม่เข้าใจตัวเองแล้วจนเค้าก็แบบยอมแพ้เเล้วบอกเราว่าตามใจตัวเองนะถ้าตัวเองอยากได้แบบนี้เค้าก็บอกว่าตัวเองคือคนที่เค้ารักมากที่สุดเลยนะขอบคุณนั้นนี้เรราคือเราก็แบบรักแหล่ะแต่ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้เราก็เลยแบบบอกเค้าไปว่าแบบวันเเข่งก็สู้ๆนะอย่าหักโหมเดี๋ยวไม่มีเเรงนั้นนี้เเเล้วเค้าก็บอกเราว่าแข่งตอนกี่โมงนั้นนี้คือเราก็แบบไปดูนะแต่เหมือนเค้าจะเเข่งไปแล้วเเล้วเราก็มาคิดได้ว่าขาดเค้าไปมันไม่โอเครจริงๆเราก็แบบพยายามคุยกับเค้านะถามเพื่อนเค้าตลอดเวลาที่เจอว่าเค้าเป็นไงบ้างคือช่วงเลิกกันเเรกเราก็คุยดันเค้าก็ยังบอกว่ายังรักเราอยู่แต่แค่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปคือช่วงเเรกเค้าก็บอกตลอดว่ายังรักอยู่แต่พอเวลาเริ่มผ่านไปสักพักจนถึงวันสุดท้ายที่คุยกันเค้าก็บอกกับเราว่าไม่ได้รักเเล้ว เค้าบอกกับเราว่าความรู้สึกที่เสียไปมันเอากลับคืนมาไม่ได้เเล้วแต่เราก็พยายามง้อตลอดพยายามทุกทางเลยแบบขอโทษทุกอย่างที่ทำผิดไป แต่เค้าก็บอกกับเราว่าเลิกรักแล้วแต่เราเจอกันเกือบตลอดเลย คือไม่รู้ว่าเราคิดไปเองคนดียวรึเปล่าเพราะเรามีความรู้สึกว่าเค้าอาจจะยังมีเยื่อใยให้เราอยู่เพราะบ้างครั้งเราก็หันมาสบตากันบ้างมองหน้ากันบ้างคือแบบมันมีหลายๆครั้งที่เราหันมาสบตากันแต่เราก็ไม่รู้หรอกว่าจริงๆเเล้วมันเป็นยังไงกันเเน่
แต่คือตอนนี้เราอยากให้เค้าคนนั้นกลับมามากจริงคือแบบเราก็ยอมแพ้ไปหลายรอบเเล้วแต่ใจมันก็ยังรอแล้วก็ยังอยากง้อเค้าอีกเรื่อยๆแบบใจเราก้เจ็บนะร้องให้มาเดือนกว่าเเล้วคือมันทรมานมากๆทรมานเกินไปจริงๆแต่คือตอนนี้เราก็ไม่ได้ง้ออะไรมากแต่เราคิดว่าวันพฤหัสจะมานี้เราต้องเรียนชุมนุมกับเค้าเเล้วเราอยากคุยกับเค้าตัวต่อตัวเพราะตั้งเเต่เลิกกันไปเราเคยคุยกันตัวต่อตัวแค่ครั้งเดียวแต่ก็นั้นเเหล่ะเราก็ทำนิสัยเหมือนเดิมเค้าบอกเราว่าไม่กลับมาเเล้ว ตั้งใจเรียนดีกว่า เราก็แบบเหมือนเดิมทพตัวเเย่ๆคือเดินหนีเลยไม่หันไปตอบอะไรคือเดินหนีเเล้วเค้าก็พูดประมาณว่าแบบคุยจบเเล้วหรอเราก็ไม่หันไปตอบพอเดินออกมาร้องให้เลย้ำตาเเตกคือเราสองคนสนิทกันมากคือคุยกันทุกเรื่องจริงๆจนมาถึงวันที่ไม่มีมันไม่โอเครมากๆเลยคือเราเจอกันปล่อยแต่คือทำเหมือนไม่รู้จักกันคือมันเจ็บปวดมากเราเลยอยากจะถามว่ามันจะเป็นไปได้มั้ยที่เลิกกันไปไม่กี่วันเเล้วก็บอกว่าหมดรัก  เเล้วก็ อยากจะถามทุกคนว่าวันพฤหัสที่จะมาถึงเราควรคุยกับเค้าตัวต่อตัวดีมั้ยเพราะเราอยากเคลียร์ทุกอย่างให้มันโอเครเพราะเรารู้สึกว่าที่เราเลิกกันไปเพราะเราไม่เข้าใจกันเราอยากจะขอโอกาสเค้าอีกสักครั้งจริงๆ ช่วยตอบกันหน่อยนะคะ