เป็นสมาชิกมานานมากกกกแล้วค่ะ แต่นี่เป็นกระทู้แรกในชีวิต เก็บไว้อ่าน
เราเป็นแฟนคลับศิลปิน(ศลป.)ท่านนึงค่ะ เรียกสั้นๆว่าติ่ง
เริ่มจากการจองตั๋วไป-กลับของแอร์เอเชียเพื่อไปงานแต่งเพื่อน วันที่ 2-3 ธค. แต่...เห็นมีการเปิดตัวแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตThe Playlist ของพี่หนึ่ง จักรวาล ว่ามีศลป.ท่านนี้ด้วย จึงเริ่มภารกิจติ่ง
บัตรคอนฯฝากน้องในกลุ่มแฟนคลับซื้อจะได้เลือกที่นั่งติดกัน
แล้วก็รีบเปลี่ยนเที่ยวบินทันที(ก็ยอมเสียค่าธรรมเนียมไป) น้องๆในกลุ่มแฟนคลับก็แนะนำให้เผื่อเวลาเดินทางเนื่องจากจัดที่ไบเทค บางนา (เร็วสุดน่าจะเดินทางด้วยรถเมล์A1จากสนามบิน ต่อbts ลงสถานีบางนา เพราะเป็นศุกร์เย็น รถน่าจะติดมาก)
จากที่แพลนจะบินหลังเลิกงาน ก็ต้องลางานช่วงบ่ายและเย็นวันศุกร์ด้วย เลือกบินเวลา15:50 น. เผื่อดีเลย์นิดหน่อย
และก็ลางานวันเสาร์เพิ่มอีกวันเพื่อคอนฯนี้ (จริงๆวันเสาร์คือวันที่มีงานเยอะ)
เที่ยวบินที่จะจำฝังใจไปอีกนานคือ FD3208 รอบ 15:50 น. จากเชียงรายไปดอนเมือง กทม.
เราไปถึงสนามบินประมาณบ่ายสองโมง นั่งรอจนใกล้ถึงเวลาเรียกขึ้นเครื่อง หันไปมองจอตอน 15:38 น. มีข้อความว่า Delayed ก็แปลกใจ ทำไมไม่แจ้งเวลาที่เลื่อนออกไป ว่าจะล่าช้ากี่นาที พอนานๆไปมีผู้โดยสาร(ผดส.)เดินไปถามจนท.หลายคน อีกซักพักก็มีประกาศเครื่องล่าช้าระบุเวลาไม่ได้ ในใจก็คิดว่าไม่น่าเกินชม.มั้ง ยังไปคอนฯทันน่า จนพักใหญ่ๆ มีประกาศว่า เที่ยวบินFD3208 ที่ล่าช้า จะแจ้งเวลาให้ทราบอีกที ให้ผดส.ไปรับประทานอาหารฟรี เอ่อออออ...กินฟรีงี้ ต้องนานแน่เลย นี่เราเลิกเผื่อเวลาบินไว้แล้ว เลือกที่จะลางาน เพื่อไปติ่งด้วย จะไปทั้นมั้ยเนี่ยยย มีผดส.ตะโกนเสียงดังด้วยความไม่พอใจด้วย
จากนั้นก็มีกลุ่มใหม่เข้ามา เป็นเที่ยวบินFD3200 17:50 น. จนท.บอกเที่ยวบินนี้บินตามเวลา เรียกขึ้นเครื่องตอน 17:10 น.
สรุปคือรอบบ่ายสามนั่งรอต่อไป นี่คือนั่งน้ำตาคลอ ทำไรไม่ได้ (เราทำงานเอกชน ได้ค่าตอบแทนตามงานที่ทำ การลางานคือการที่ยอมจะไม่มีรายได้ เพื่อไปคอนฯนี้ และเสียเงินซื้อบัตรคอนฯแล้ว) ไปไม่ทันคืออะไร ผิดเองที่เราดวงซวยเหรอ
น้องฝึกงานก็มาบอกให้ไปกินฟรี กินไม่ลงสิ เวลาบินก็ยังตอบไม่ได้ บอกแค่ว่าเครื่องมีปัญหากลับไปเปลี่ยนเครื่องใหม่
จนเวลาประมาณห้าโมงครึ่ง ถึงประกาศว่าจะได้บินประมาณ 18:30 น.
มีอีกเที่ยวบินคือ FD3210 18:20 น. ผดส.ก็ได้ขึ้นเครื่องบินตามเวลา ส่วนผดส.รอบบ่ายสามเห็นคนต่อแถวก็เดินไปถามแล้วถามอีก...ไม่ใช่ รอไปจ้าาา ในใจก็คำนวณแล้วว่าถ้าได้ขึ้นเครื่องหกโมงครึ่ง กว่าจะได้บินก็เกือบทุ่ม อย่างไวสุดคงถึงสองทุ่ม เดินทางไปบางนาอีกชม.ครึ่ง ถึงคอนฯเร็วสุดสามทุ่มครึ่ง
แล้วก็ถึงเวลา18:30 น. มีประกาศให้ขึ้นเครื่อง ทุกคนลุกขึ้นต่อแถวกันไวมาก ได้ขึ้นไปนั่งบนเครื่อง และปิดมือถือตอน 18:45 น. ตอนเริ่มบินดูนาฬิกาเวลา 18:55 น. ช้าไปสามชม.เต็มๆ
กัปตันก็แจ้งเครื่องมีปัญหาต้องกลับมาเปลี่ยนเครื่องทำให้ล่าช้า เค้าไม่เช็คเครื่องกันก่อนเหรอ หรือเราต้องโทษที่ดวง ก็มันดันมามีปัญหาพอดี จะทำไรได้ล่ะ
กัปตันเร่งบินสุดๆ แลนดิ้งตอนสองทุ่มตรง แต่กว่าจะได้เดินต่อคิวลงจากเครื่องอีก และก็อยู่ไกลมากด้วย วิ่งสิคะ รออะไร แต่รองเท้าไม่อำนวย เพราะรองเท้าที่ใส่เป็นรองเท้าสำหรับไปงานแต่ง ไม่ได้แบกมาหลายคู่(ปกติใส่ผ้าใบ แต่ดันเป็นวันนี้ที่ใส่รองเท้าไปงานแต่งและต้องวิ่ง) วิ่งได้ครึ่งทางก็หอบ ปวดเท้าด้วย เพราะเกร็ง รองเท้าหลวมจะหลุด แล้วอีกครึ่งทางก็เดินเร็วสลับวิ่ง...เราก็ได้ออกมาเป็นคนแรก ตรงดิ่งไปยังรถเมล์ เวลา 20:12 น.
สิ่งที่เห็นคือรถเมล์ปลากระป๋อง เค้าไม่ให้ขึ้นอีก เพราะเต็มสุดๆ คนยืนรอก็เยอะมาก
รอซักพักก็มีA1มา เราก็ได้ขึ้น เบียดกันเป็นปลากระป๋องแต่น้อยกว่าคันที่แล้วนิดนึง เจอรถติดมากกกกกก กว่าจะออกได้ จุดแรกที่หยุดคือเซ็นฯลาด คนลงไปบ้าง มีพื้นที่ขยับตัว
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เราก็เริ่มมีอาการหน้ามืด ควักยาดมมาดม ไม่ไหวจนต้องนั่งยองๆลงไป ชาวต่างชาติที่นั่งอยู่ข้างๆก็ถามว่าไหวมั้ยจะลุกให้นั่ง เราคิดว่าไม่หนักก็เลยบอกไหวอยู่ ไม่เป็นไร นั่งยองๆซักพักก็เท้าชา พอสลับยืนได้พักนึงก็หน้ามืดตาลาย พอใกล้จะถึงbtsหมอชิต อาการก็เริ่มแย่ลง มือเท้าเริ่มชาและเกร็ง พอลงรถก็เดินไปนั่งใต้บันไดทางขึ้นbts อาการแย่ลงไปอีก ใกล้ๆมีคุณลุงขายน้ำอ้อยสด เลยเดินไปซื้อ ขอให้แกเปิดฝาให้ด้วย มือจับตังค์ยื่นให้ก็เกร็งๆหงิกๆไปแล้ว ตอนนั้นเวลาผ่านไปเท่าไหร่ก็จำไม่ได้ หาน้ำหวานเข้าร่างกายก่อน พอเดินไหวก็เดินขึ้นบันไดเข้าbts กะว่าจะนั่งในbtsยาวๆไปลงบางนา น่าจะไหว
ไปถึงหยอดเหรียญรับบัตรเลย (เหรียญเราก็แลกไว้แต่เช้า เพื่อให้ประหยัดเวลาที่สุด)
พอเดินเข้าbts คนเต็มเลย เราคงขึ้นมาช่วงท้ายๆ เดินไปตรงที่รอยต่อแต่ละตู้แล้วนั่งยองๆดมยาดมไป อัพเดทคอนฯผ่านไลน์กลุ่มไปด้วย ว่าถึงไหนแล้ว ซักพักก็เท้าชา สลับยืนบ้าง..จนมีพี่คนนึงที่เค้ายืนใกล้ประตูมาถามว่าไหวมั้ย ลงสถานีไหน พี่เค้าจะพาไปหาที่นั่ง เราบอกว่าไม่อยากไปรบกวนขอที่นั่งคนอื่น (มันเหมือนไม่ยุติธรรมที่จะขอที่นั่งจากคนที่เค้าได้นั่ง) หน้าเราคงซีดแบบไม่ไหวแล้ว พี่เค้าเลยเดินไปขอที่นั่งแล้วบอกเราไปนั่ง แล้วจากนั้นก็จอดสถานีสยาม คนลงเยอะหน่อย คนที่ลุกให้เรานั่งก็ได้มีที่นั่งละ(รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย) เราก็นั่งดมยาดมต่อไป ได้นั่ง อากาศถ่ายเทเย็นๆก็ดีขึ้น
ขอบคุณพี่คนที่พาไปขอที่นั่งและคนที่ลุกให้เรานั่งอีกครั้งค่ะ🙏
ถึงสถานีบางนาเกือบสี่ทุ่ม น้องคนที่กดบัตรและรับบัตรให้ก็ไลน์บอกว่าเดินมาทางไหน ถึงทางเข้าแล้วให้โทรหาจะเอาบัตรให้ กลายเป็นว่าทำให้น้องเค้านั่งดูคอนฯแบบห่วงเราอีก ออกมากลางคันเพื่อเอาบัตรมาให้เราอีก
22:00 น. ได้เข้าคอนฯ
รู้สึกแย่กับการเดินทางครั้งนี้มาก การที่สายการบินดีเลย์เค้าได้แต่บอกว่าขอโทษ ให้ไปกินข้าวฟรี...แค่นี้ ส่วนเรามีธุระอะไร ต้องจัดการชีวิตตัวเองต่อ ถ้าไม่มีธุระอะไรคงไม่เป็นไร การที่เราเลือกบินรอบนี้ต้องโทษดวงใช่มั้ยว่าซวยสุดๆ เราวางแผนเผื่อเวลาเดินทาง และนัดกินมื้อเย็นกับน้องก่อนดูคอนฯ ดูคอนฯอย่างมีความสุขให้คุ้มกับที่เราลางาน ยอมเสียรายได้ที่ควรจะได้จากการทำงาน(บ่าย เย็นศุกร์ และวันเสาร์) ค่าตั๋วคอนฯเราไม่ได้ซื้อแพงมาก แต่เราก็จ่ายไปเหมือนกันนะ แล้วไงไปทันแค่ไหนก็ได้ดูแค่นั้น (คอนเสิร์ตสองทุ่ม เริ่มช้ากว่ากำหนด แต่เราก็ไปไม่ทันอยู่ดี)
การเจอเที่ยวบินเลื่อน ซึ่งไม่รู้กำหนดเวลาบิน ทำให้เรารู้สึกแย่จนกินอะไรไม่ลง และต้องวิ่งยังกับหนีเสือ รีบขึ้นรถเมล์แม้คนจะแน่นมาก...จนหน้ามืดจะเป็นลม ต้องโทษตัวเราเองสินะ
ก็คิดนะ ถ้ามาถึงตามเวลาเราก็ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องวิ่ง เดินสบายๆ
ถ้ามาถึงตามเวลา ช่วงนั้นคนจะเยอะเท่านี้มั้ย คนจะเบียดในรถเมล์เยอะมั้ย หรือถ้าคนแน่นมาก เรามีเวลาเหลือจะรอรถคันถัดไป หรือเราจะเปลี่ยนไปขึ้นแท็กซี่แทน
ถ้ามาถึงตามเวลา เราก็น่าจะได้กินข้าวเย็นตอนหกโมงครึ่งถึงทุ่ม
ถ้ามาถึงตามเวลา แล้วเราจะเกิดอาการหน้ามืดแบบนี้มั้ยนะ
คนอื่นอาจจะมองว่าอาการแย่แล้วยังจะไปคอนฯอีกเหรอ
เพราะเราติ่ง เราอยากจะไปให้กำลังใจศลป.ที่เรารัก และเราอยากดูสดๆ เราเลื่อนตั๋วและลางานเพื่อคอนฯนี้ ถ้าไม่ไปก็ไร้ความหมาย
เคยเจอแอร์เอเชียดีเลย์นานสุดคือ2ชม. บินจากเชียงรายไปดอนเมือง เมื่อนานมาแล้ว ครั้งนั้นไปงานประชุมวิชาการ ไปถึงก็บ่ายละ แล้วก็ไม่เคยเจอดีเลย์เกินหนึ่งชม. ครั้งนี้ก็เผื่อเวลาไว้แล้วนะ ครั้งต่อไปบินสายการบินไหนดีล่ะ บางทีเราก็ต้องทำงาน หรือมีธุระต่อ ไม่สามารถเผื่อเวลาการเดินทางเป็นวันได้นะ ก็ต้องเสี่ยงดวงเอาใช่มั้ยเนี่ย
#AirAsia
ชีวิตติ่งเมื่อเจอแอร์เอเชียดีเลย์ 3 ชม.
เราเป็นแฟนคลับศิลปิน(ศลป.)ท่านนึงค่ะ เรียกสั้นๆว่าติ่ง
เริ่มจากการจองตั๋วไป-กลับของแอร์เอเชียเพื่อไปงานแต่งเพื่อน วันที่ 2-3 ธค. แต่...เห็นมีการเปิดตัวแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตThe Playlist ของพี่หนึ่ง จักรวาล ว่ามีศลป.ท่านนี้ด้วย จึงเริ่มภารกิจติ่ง
บัตรคอนฯฝากน้องในกลุ่มแฟนคลับซื้อจะได้เลือกที่นั่งติดกัน
แล้วก็รีบเปลี่ยนเที่ยวบินทันที(ก็ยอมเสียค่าธรรมเนียมไป) น้องๆในกลุ่มแฟนคลับก็แนะนำให้เผื่อเวลาเดินทางเนื่องจากจัดที่ไบเทค บางนา (เร็วสุดน่าจะเดินทางด้วยรถเมล์A1จากสนามบิน ต่อbts ลงสถานีบางนา เพราะเป็นศุกร์เย็น รถน่าจะติดมาก)
จากที่แพลนจะบินหลังเลิกงาน ก็ต้องลางานช่วงบ่ายและเย็นวันศุกร์ด้วย เลือกบินเวลา15:50 น. เผื่อดีเลย์นิดหน่อย
และก็ลางานวันเสาร์เพิ่มอีกวันเพื่อคอนฯนี้ (จริงๆวันเสาร์คือวันที่มีงานเยอะ)
เที่ยวบินที่จะจำฝังใจไปอีกนานคือ FD3208 รอบ 15:50 น. จากเชียงรายไปดอนเมือง กทม.
เราไปถึงสนามบินประมาณบ่ายสองโมง นั่งรอจนใกล้ถึงเวลาเรียกขึ้นเครื่อง หันไปมองจอตอน 15:38 น. มีข้อความว่า Delayed ก็แปลกใจ ทำไมไม่แจ้งเวลาที่เลื่อนออกไป ว่าจะล่าช้ากี่นาที พอนานๆไปมีผู้โดยสาร(ผดส.)เดินไปถามจนท.หลายคน อีกซักพักก็มีประกาศเครื่องล่าช้าระบุเวลาไม่ได้ ในใจก็คิดว่าไม่น่าเกินชม.มั้ง ยังไปคอนฯทันน่า จนพักใหญ่ๆ มีประกาศว่า เที่ยวบินFD3208 ที่ล่าช้า จะแจ้งเวลาให้ทราบอีกที ให้ผดส.ไปรับประทานอาหารฟรี เอ่อออออ...กินฟรีงี้ ต้องนานแน่เลย นี่เราเลิกเผื่อเวลาบินไว้แล้ว เลือกที่จะลางาน เพื่อไปติ่งด้วย จะไปทั้นมั้ยเนี่ยยย มีผดส.ตะโกนเสียงดังด้วยความไม่พอใจด้วย
จากนั้นก็มีกลุ่มใหม่เข้ามา เป็นเที่ยวบินFD3200 17:50 น. จนท.บอกเที่ยวบินนี้บินตามเวลา เรียกขึ้นเครื่องตอน 17:10 น.
สรุปคือรอบบ่ายสามนั่งรอต่อไป นี่คือนั่งน้ำตาคลอ ทำไรไม่ได้ (เราทำงานเอกชน ได้ค่าตอบแทนตามงานที่ทำ การลางานคือการที่ยอมจะไม่มีรายได้ เพื่อไปคอนฯนี้ และเสียเงินซื้อบัตรคอนฯแล้ว) ไปไม่ทันคืออะไร ผิดเองที่เราดวงซวยเหรอ
น้องฝึกงานก็มาบอกให้ไปกินฟรี กินไม่ลงสิ เวลาบินก็ยังตอบไม่ได้ บอกแค่ว่าเครื่องมีปัญหากลับไปเปลี่ยนเครื่องใหม่
มีอีกเที่ยวบินคือ FD3210 18:20 น. ผดส.ก็ได้ขึ้นเครื่องบินตามเวลา ส่วนผดส.รอบบ่ายสามเห็นคนต่อแถวก็เดินไปถามแล้วถามอีก...ไม่ใช่ รอไปจ้าาา ในใจก็คำนวณแล้วว่าถ้าได้ขึ้นเครื่องหกโมงครึ่ง กว่าจะได้บินก็เกือบทุ่ม อย่างไวสุดคงถึงสองทุ่ม เดินทางไปบางนาอีกชม.ครึ่ง ถึงคอนฯเร็วสุดสามทุ่มครึ่ง
แล้วก็ถึงเวลา18:30 น. มีประกาศให้ขึ้นเครื่อง ทุกคนลุกขึ้นต่อแถวกันไวมาก ได้ขึ้นไปนั่งบนเครื่อง และปิดมือถือตอน 18:45 น. ตอนเริ่มบินดูนาฬิกาเวลา 18:55 น. ช้าไปสามชม.เต็มๆ
กัปตันก็แจ้งเครื่องมีปัญหาต้องกลับมาเปลี่ยนเครื่องทำให้ล่าช้า เค้าไม่เช็คเครื่องกันก่อนเหรอ หรือเราต้องโทษที่ดวง ก็มันดันมามีปัญหาพอดี จะทำไรได้ล่ะ
กัปตันเร่งบินสุดๆ แลนดิ้งตอนสองทุ่มตรง แต่กว่าจะได้เดินต่อคิวลงจากเครื่องอีก และก็อยู่ไกลมากด้วย วิ่งสิคะ รออะไร แต่รองเท้าไม่อำนวย เพราะรองเท้าที่ใส่เป็นรองเท้าสำหรับไปงานแต่ง ไม่ได้แบกมาหลายคู่(ปกติใส่ผ้าใบ แต่ดันเป็นวันนี้ที่ใส่รองเท้าไปงานแต่งและต้องวิ่ง) วิ่งได้ครึ่งทางก็หอบ ปวดเท้าด้วย เพราะเกร็ง รองเท้าหลวมจะหลุด แล้วอีกครึ่งทางก็เดินเร็วสลับวิ่ง...เราก็ได้ออกมาเป็นคนแรก ตรงดิ่งไปยังรถเมล์ เวลา 20:12 น.
สิ่งที่เห็นคือรถเมล์ปลากระป๋อง เค้าไม่ให้ขึ้นอีก เพราะเต็มสุดๆ คนยืนรอก็เยอะมาก
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เราก็เริ่มมีอาการหน้ามืด ควักยาดมมาดม ไม่ไหวจนต้องนั่งยองๆลงไป ชาวต่างชาติที่นั่งอยู่ข้างๆก็ถามว่าไหวมั้ยจะลุกให้นั่ง เราคิดว่าไม่หนักก็เลยบอกไหวอยู่ ไม่เป็นไร นั่งยองๆซักพักก็เท้าชา พอสลับยืนได้พักนึงก็หน้ามืดตาลาย พอใกล้จะถึงbtsหมอชิต อาการก็เริ่มแย่ลง มือเท้าเริ่มชาและเกร็ง พอลงรถก็เดินไปนั่งใต้บันไดทางขึ้นbts อาการแย่ลงไปอีก ใกล้ๆมีคุณลุงขายน้ำอ้อยสด เลยเดินไปซื้อ ขอให้แกเปิดฝาให้ด้วย มือจับตังค์ยื่นให้ก็เกร็งๆหงิกๆไปแล้ว ตอนนั้นเวลาผ่านไปเท่าไหร่ก็จำไม่ได้ หาน้ำหวานเข้าร่างกายก่อน พอเดินไหวก็เดินขึ้นบันไดเข้าbts กะว่าจะนั่งในbtsยาวๆไปลงบางนา น่าจะไหว
ไปถึงหยอดเหรียญรับบัตรเลย (เหรียญเราก็แลกไว้แต่เช้า เพื่อให้ประหยัดเวลาที่สุด)
พอเดินเข้าbts คนเต็มเลย เราคงขึ้นมาช่วงท้ายๆ เดินไปตรงที่รอยต่อแต่ละตู้แล้วนั่งยองๆดมยาดมไป อัพเดทคอนฯผ่านไลน์กลุ่มไปด้วย ว่าถึงไหนแล้ว ซักพักก็เท้าชา สลับยืนบ้าง..จนมีพี่คนนึงที่เค้ายืนใกล้ประตูมาถามว่าไหวมั้ย ลงสถานีไหน พี่เค้าจะพาไปหาที่นั่ง เราบอกว่าไม่อยากไปรบกวนขอที่นั่งคนอื่น (มันเหมือนไม่ยุติธรรมที่จะขอที่นั่งจากคนที่เค้าได้นั่ง) หน้าเราคงซีดแบบไม่ไหวแล้ว พี่เค้าเลยเดินไปขอที่นั่งแล้วบอกเราไปนั่ง แล้วจากนั้นก็จอดสถานีสยาม คนลงเยอะหน่อย คนที่ลุกให้เรานั่งก็ได้มีที่นั่งละ(รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย) เราก็นั่งดมยาดมต่อไป ได้นั่ง อากาศถ่ายเทเย็นๆก็ดีขึ้น
ขอบคุณพี่คนที่พาไปขอที่นั่งและคนที่ลุกให้เรานั่งอีกครั้งค่ะ🙏
ถึงสถานีบางนาเกือบสี่ทุ่ม น้องคนที่กดบัตรและรับบัตรให้ก็ไลน์บอกว่าเดินมาทางไหน ถึงทางเข้าแล้วให้โทรหาจะเอาบัตรให้ กลายเป็นว่าทำให้น้องเค้านั่งดูคอนฯแบบห่วงเราอีก ออกมากลางคันเพื่อเอาบัตรมาให้เราอีก
22:00 น. ได้เข้าคอนฯ
รู้สึกแย่กับการเดินทางครั้งนี้มาก การที่สายการบินดีเลย์เค้าได้แต่บอกว่าขอโทษ ให้ไปกินข้าวฟรี...แค่นี้ ส่วนเรามีธุระอะไร ต้องจัดการชีวิตตัวเองต่อ ถ้าไม่มีธุระอะไรคงไม่เป็นไร การที่เราเลือกบินรอบนี้ต้องโทษดวงใช่มั้ยว่าซวยสุดๆ เราวางแผนเผื่อเวลาเดินทาง และนัดกินมื้อเย็นกับน้องก่อนดูคอนฯ ดูคอนฯอย่างมีความสุขให้คุ้มกับที่เราลางาน ยอมเสียรายได้ที่ควรจะได้จากการทำงาน(บ่าย เย็นศุกร์ และวันเสาร์) ค่าตั๋วคอนฯเราไม่ได้ซื้อแพงมาก แต่เราก็จ่ายไปเหมือนกันนะ แล้วไงไปทันแค่ไหนก็ได้ดูแค่นั้น (คอนเสิร์ตสองทุ่ม เริ่มช้ากว่ากำหนด แต่เราก็ไปไม่ทันอยู่ดี)
ก็คิดนะ ถ้ามาถึงตามเวลาเราก็ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องวิ่ง เดินสบายๆ
ถ้ามาถึงตามเวลา ช่วงนั้นคนจะเยอะเท่านี้มั้ย คนจะเบียดในรถเมล์เยอะมั้ย หรือถ้าคนแน่นมาก เรามีเวลาเหลือจะรอรถคันถัดไป หรือเราจะเปลี่ยนไปขึ้นแท็กซี่แทน
ถ้ามาถึงตามเวลา เราก็น่าจะได้กินข้าวเย็นตอนหกโมงครึ่งถึงทุ่ม
ถ้ามาถึงตามเวลา แล้วเราจะเกิดอาการหน้ามืดแบบนี้มั้ยนะ
คนอื่นอาจจะมองว่าอาการแย่แล้วยังจะไปคอนฯอีกเหรอ
เพราะเราติ่ง เราอยากจะไปให้กำลังใจศลป.ที่เรารัก และเราอยากดูสดๆ เราเลื่อนตั๋วและลางานเพื่อคอนฯนี้ ถ้าไม่ไปก็ไร้ความหมาย
เคยเจอแอร์เอเชียดีเลย์นานสุดคือ2ชม. บินจากเชียงรายไปดอนเมือง เมื่อนานมาแล้ว ครั้งนั้นไปงานประชุมวิชาการ ไปถึงก็บ่ายละ แล้วก็ไม่เคยเจอดีเลย์เกินหนึ่งชม. ครั้งนี้ก็เผื่อเวลาไว้แล้วนะ ครั้งต่อไปบินสายการบินไหนดีล่ะ บางทีเราก็ต้องทำงาน หรือมีธุระต่อ ไม่สามารถเผื่อเวลาการเดินทางเป็นวันได้นะ ก็ต้องเสี่ยงดวงเอาใช่มั้ยเนี่ย
#AirAsia