มาย้อนดู 4 ปีก่อนว่าเราเล่นที่สนามบูกิต จาริลแล้วแพ้ 3-2 เปรียบเทียบดูว่าแตกต่างกันอย่างไรครับ

กระทู้สนทนา
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
ตอนนั้นเราเล่นเกมส์บุกเต็มตัว แต่แพ้ 3-2 ดูแล้วยอมรับว่าสนุกกว่า และการเสียทั้ง 3 ประตู ไม่ได้เกิดจากการลูกโต้กลับ เพราะหลังลงไม่ทัน แต่ลูกแรกจากจุดโทษแบบค้านสายตา ลูก 2 และ 3 ก็มาจากการการยิงที่คมของกองหน้ามาเลย์เอง แต่หากลงในรายละเอียดก็อาจเกิดจากแทคติคเกมส์รับยังไม่เขี้ยวพอก็เป็นได้ อย่างลูกที่เสียลูกโหม่ง ถ้าเป็นยุคลุงวัชคงไม่เสียง่ายแบบนี้ ยอมรับว่าบอลไทยยุคซิโก้ดูสนุกและบู๊กว่า ข้อดีคือเล่นไวกว่า เพราะนักเตะส่วนใหญ่จะเน้นตัวเล็กและคล่องตัว แต่เกมส์ของราเยวัชหนักเรื่องเทคติคมากกว่า และตัวผู้เล่นสูงใหญ่ แรงปะทะดีกว่า แต่สปีดบอลจะช้ากว่า  สุดท้ายคงต้องวัดกันที่ผลงานจนจบทัวนาเม้นท์ และต่อด้วยเอเชี่ยนคัพ ก็ค่อยสรุปกันอีกทีครับ ว่าบอลหวังผลกับบอลดูสนุกอันไหนจะเวิร์คกว่า
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่