น้องในครอบครัวผมเป็นผญครับ เวลาผมกลับบ้านมาต้องเจอกันตลอด เเต่เราจะมองฐานะรวมๆคือเเค่คนบ้านเดียวกัน เพราะที่ผ่านมาผมก็ไม่ได้ทําตัวให้สมเป็นพี่ชาย เเต่ทุกครั้งที่ผมจะคุยกับน้อง น้องผมก็จะชอบพูดประโยคสั้นๆตัดบทสนทนา นํ้าเสียงเเบบ โมโห
เช่น เวลาผมถามว่า น้องว่า เเม่หายไปไหน เขาก็จะตอบเเบบโมโหโดยไม่มีเหตุผล โอ้ยยยไม่รู้เว้ย นู้นนั้นนู้นนี่
อารมณ์ประมาณว่า กุถามไรกุก็ผิด ผมก็เลยคิดจะคุยเปิดใจน้อง เคลียร์ให้มันโอเครหลายรอบเเล้ว เพราะน้องผมเขาชอบโมโหโดยไม่มีเหตุผล ส่วนผมก็จะไม่ชอบจบเรื่องทะเลาะที่มันยังไม่ได้เคลียร์กัน ซึ่ล่าสุด พึ่งกลับบ้าน จะต้มมาม่าปกติจะต้มที่ห้องครัว ผมก็หยิบผงมาเเกะตรงห้องกินข้าว-ทีวี เเล้วน้องเขาอยุ่ห้องนั้นพอดี อยุ่ๆตะโกน ว่า ให้รีบทําดิ (ไล่ผมออกไป) ผมก็เเย้งน้องเขา น้องเขาก็อารมณ์ เพลยบอย ขู่จะต่อยนู้นนี่ ฮ่าๆ เเล้วน้องเขาก็นับ1-10 ให้เวลาทํามาม่า ซึ่งผมตอนนั้นก็โมโหในใจเลย เพราะว่าบ้านมันก็ส่วนรวมเเล้ว ผมเเค่ออกมาเเกะผงที่ห้องรวม น้องเขาก็ละเมิดสิทธิ์ตัวผมเเล้ว จริงๆก็พยายามพูดด้วยเหตุผล เเต่เจอคคนประเภทเเบบนี้ มันจะโดนตัดบทพูดตลอด เเล้วต้องกลายเป็นตัวเองที่เห่าตอบ พอนับถึงสิบเเล้ว น้องเขาก็ร้องไห้งอเเง เเละสุดท้าย พ่อผมก็ลงมาจัดการลงเอยโดนการที่ผมเป็นเเพะ เหตุการณ์ไร้สาระเเบบนี้ เกิดขึ้นทุกวันเป็นลูปๆ ซํ้าๆกัน ซึ่งผมอารมณ์เสียทุกครั้งที่กลับมาบ้าน เเละรู้สึกว่าสุขภาพจิตเสีย
อยากพิมพ์เเค่คร่าวๆพอครับ เพราะรู้ว่ามันคงจะเป็นเรื่องธรรมดา เเต่มันไม่มีเหตุผลว่าทําไมผมต้องทนอะไรที่มันไร้สาระเเบบนี้ด้วย
น้องในครอบครัว ขี้โมโห ขี้วีน ชอบทําตัวงี่เง่าไร้สาระ พูดด้วยเหตุผลไม่ได้ ทําไงดีครับ
เช่น เวลาผมถามว่า น้องว่า เเม่หายไปไหน เขาก็จะตอบเเบบโมโหโดยไม่มีเหตุผล โอ้ยยยไม่รู้เว้ย นู้นนั้นนู้นนี่
อารมณ์ประมาณว่า กุถามไรกุก็ผิด ผมก็เลยคิดจะคุยเปิดใจน้อง เคลียร์ให้มันโอเครหลายรอบเเล้ว เพราะน้องผมเขาชอบโมโหโดยไม่มีเหตุผล ส่วนผมก็จะไม่ชอบจบเรื่องทะเลาะที่มันยังไม่ได้เคลียร์กัน ซึ่ล่าสุด พึ่งกลับบ้าน จะต้มมาม่าปกติจะต้มที่ห้องครัว ผมก็หยิบผงมาเเกะตรงห้องกินข้าว-ทีวี เเล้วน้องเขาอยุ่ห้องนั้นพอดี อยุ่ๆตะโกน ว่า ให้รีบทําดิ (ไล่ผมออกไป) ผมก็เเย้งน้องเขา น้องเขาก็อารมณ์ เพลยบอย ขู่จะต่อยนู้นนี่ ฮ่าๆ เเล้วน้องเขาก็นับ1-10 ให้เวลาทํามาม่า ซึ่งผมตอนนั้นก็โมโหในใจเลย เพราะว่าบ้านมันก็ส่วนรวมเเล้ว ผมเเค่ออกมาเเกะผงที่ห้องรวม น้องเขาก็ละเมิดสิทธิ์ตัวผมเเล้ว จริงๆก็พยายามพูดด้วยเหตุผล เเต่เจอคคนประเภทเเบบนี้ มันจะโดนตัดบทพูดตลอด เเล้วต้องกลายเป็นตัวเองที่เห่าตอบ พอนับถึงสิบเเล้ว น้องเขาก็ร้องไห้งอเเง เเละสุดท้าย พ่อผมก็ลงมาจัดการลงเอยโดนการที่ผมเป็นเเพะ เหตุการณ์ไร้สาระเเบบนี้ เกิดขึ้นทุกวันเป็นลูปๆ ซํ้าๆกัน ซึ่งผมอารมณ์เสียทุกครั้งที่กลับมาบ้าน เเละรู้สึกว่าสุขภาพจิตเสีย
อยากพิมพ์เเค่คร่าวๆพอครับ เพราะรู้ว่ามันคงจะเป็นเรื่องธรรมดา เเต่มันไม่มีเหตุผลว่าทําไมผมต้องทนอะไรที่มันไร้สาระเเบบนี้ด้วย