มีใครเคยเจอแบบนี่ไหม??

บางครั้งความรักมันก็ไม่ได้สวยหรูเสมอไป มันมีทั้งเจ็บ ปวด สุข ทุกข์ปนๆกันไป อยู่ที่ว่าใครตะเจอแบบไหน มันเหมือนจะไม่ง่ายเลยที่จะได้เจอกับคนที่เข้าใจและรับในสิ่งที่เราเป็นได้ และเราก็สามารถรับเค้าได้เช่นกัน บางทีถ้าเจอใครสักคนแล้วมันไม่สวยหรู มันก็ควรจะคุยกับลองปรับลองเปลี่ยนคนละนิดคนละหน่อย เหมือนจองผม แรกเริ่มผมคิดเสมอว่าผู้หญิงคนนี้ที่ผมคบอยู่เป็นคนที่น่าจะเข้ากันได้ แต่มันก็แค่ช่วงแรกเท่านั้นแหละครับ นานๆไปเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนครับ ตอนนี้ผมเริ่มไม่เข้าใจแล้วว่าความรักมันคืออะไร เพราะที่เป็นอยู่ผมต้องทนเก็บอัไรต่างๆนาๆมาไว้ในใจอยู่ตลอด อยากจะพูดอยากจะบอกความในใจความอึดอัดที่มี แต่มันก็ทำไม่ได้ เพียงเพราะไม่อยากให้เขาวันใส่ ไม่อยากให้เขามองว่าแค่นี้ผมรับไม่ได้. ผมบอกตรงๆผมเหนื่อยมากนะ ข้าวของเวลาใช้เขาก็มักจะใช้แช้วไม่เก็บ ผมต้องเก็บตามหลังตลอด กินข้าวจานข้าวไม่เก็บไม่ล้าง กินตรงไหนอิ่มตรงไหนจานข้าวถุงใส่อาหารก็จะอยู่ตรงนั้นเสมอ แล้วผมก็ต้องเก็บต้องล้างเสมอ เสื้อผ้าไม่ค่อยจะซักผมต้องซักให้ จริงๆก็พอทนได้นะ แต่บางครั้งต้องมาแบกรับอารมณ์ต้องคอยตามเขาตลอดจนตัวเองไม่ได้เป็นตัวเองเลย ล่าสุดเขาขว้างของกินลงพื้น จนน้ำแกง ข้าว น้ำ เลอะเปื้อนไปทั่วห้องผมก็ต้องมาเก็บมากวาด จนมันเหนื่อย แต่ก็เพราะรัก แต่ก็ตอบไม่ได้นะว่ารักเพราะอะไร ทำไมถึงไม่ยอมจากเขาไป ทั้งๆที่หลายๆครั้งเขาก็บอกเลิก และไล่ให้ผมออกไปจากชีวิตเขา ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงไม่ยอมไปสักที แต่ก็อย่างว่า ความอดทนของคนเรามันมีจีดจำกัดกันทุกคน วันนีง ถ้ามันไม่ไหวจริงๆก็คงไปจริงๆ