สวัสดีครับ ผมแค่อยากมาเล่าชีวิตตั้งแต่จำความได้ ..
!!มาพูดถึงครอบครัวผมก่อนละกันนะครับ ครอบครัวผม มีสมาชิกพี่น้องพ่อแม่รวมกัน 11คน (ใหญ่เลยใช่มั้ย 55)
แต่บ้านผมไม่ได้รวยเลยครับ เรียกว่าจนมากก็ได้! คือบางวันครอบครัวก็กินข้าว 2 มื้อ
พ่อผมขับวินมอเตอไซย์ ตั้งแต่ผมเกิดมาละครับ ส่วนแม่ผมอยู่บ้าน ดูแลลูก คอยทำกับข้าว ซักผ้าฯ แม่บ้านนี่หละ
เป็นบ้านเล็ก ไม้ชั้นเดียว ไม่กว้างมาก แต่ก็อบอุ่นดีครับ (นอนเบียดันบ้างบางวัน) เพราะบางวันพี่คนโตๆเค้าไปนอนบ้านเพื่อนบ้าง
รายได้ไม่ค่อยมาก แต่พ่อผมค่อยข้างจะเก่งนิด พ่อหมุนเวียนเงินเก่งมาก เลี้ยงลูกมาให้โตได้ทุกคนจนถึงวันนี้
ตัวผมตอนนี้อายุ 26+ละครับ เป็นลูกคนที่ 5(คนกลาง) นิสัยผมคิดเล็กคิดน้อย เพื่อนไม่ค่อยมี
ตั้งแต่จำความได้เลยคือ ผมเป็นคนเรียนเก่งหน่อยๆละนะ(อันนี้ไม่ได้ยอตัวเอง 55)
เรียนก็ได้คะแนนค่อยข้างดี สอบได้เลขตัวเดียวเกือบทุกปี แต่เสียอย่างเดียวคือ ผมเป็นคนขี้เกียจนิดหน่อย
เวลามีการบ้าน หรือ ครูสั่งงาน จะทำช้ามาก หรืออาจไปทำตอนไกล้ส่งเลยบางครั้ง แต่ก็ได้ส่งเกือบทุกที
ตั้งแต่ที่รู้สึกเริ่มมีปัญหาคือตั้งอต่ตอน ป.5 เป็นโรงเรียนเล็กครับ โรงเรียนวัด
ผมเริ่มติดเกมมาก บ้านเพื่อนมีเกม ผมจะไปอยู่ทั้งวันเลย
จนบางวันคือข้าวปลาไม่กิน กลับบ้านค่ำ โดนดุเกือบทุกที ตั้งแต่นั้นผมก็เริ่มถเหลถไหล โดดเรียนบ้าง จนโดนเรียกผู้ปกครองบ่อย
เคยจนร้ายแรงถึงขั้นไปทุบกระจกห้อง ผอ. ตอนปิดเทอม เพื่อที่จะเข้าไปเล่นคอมในโรงเรียนคิดดู 55
แต่สุดท้ายก็เรียนจบ ป.6 นะครับ
จากนั้นไปสอบเข้าเรียนดังของจังหวัดฯ ก็ได้เข้าแหละ(เพราะคนมันเก่งนิ 55)
แต่เรียนได้ไม่ถึง 2เทอมครับ เอาอีกแล้ว มีปัญหาเรื่องเดิมครับ เพราะโรงเรียนนี้มีคอมเยอะมาก ติดเกมไม่เข้าเรียน
แต่ตอนนี้คือพ่วงมาอีกหลายเรื่องที่จำได้ คือ!! มีเวลามีงานโรงเรียน หรือมีกิจกรรมที่เชิญผู้ปกครอง พ่อกับแม่ มักไม่ไปครับ
พูดง่ายๆคือ ไม่สนใจกับลูกเท่าไหร่(ส่วนตัวผมคิดนะ) เพราะพี่ๆที่เคยเรียนมา ต่างก็เป็นแบบนี้ อ่อ!!
พี่ๆก็เรียนไม่จบกันทุกคนเลยครับ มีพี่จบสูงสุดก็ ม.3 พี่คนที่ 4
ผมก็ไม่เคยถามพวกพี่ๆหรอกนะว่าออกทำใม แต่เท่าที่ผมรู้สึกน่าจะคงประมานนี้
ต่อเรื่องของผม หลังจากเกเร อยู่ไม่ได้ครับ ต้องย้ายโรงเรียนอีก พอไปโรงเรียนใหม่ ก็จบเลยครับ(ออกเลยถาวร 55)
เริ่มตั้งแต่ออกจากโรงเรียนตอนอายุ 14 หลังจากนี้คือทางตันละครับ ผมเริ่มเที่ยวเตร่ไปวันๆ ขอตังพ่อแม่ใช้
ถึงขั้นขโมยก็บ่อยครับ จนที่บ้านผมเริ่มมีปัญหากัน ทะเลาะกันทุกวัน ทั้งครอบครัวเลย จนพี่โตๆไปอยู่ต่างจังหวัดบ้าง
แยกไปอยู่ที่อื่นบ้าง (ผมเริ่มรู้สึกถึงความแตกแยกในครอบครัว) ผมรู้สึกว่าชีวิตมันยุ่ง มั่ว ไปหมดเลย
ผมรู้สึกตัวเองไม่มีค่าเท่าไหร่ เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ จนผมเริ่มออกไปอยู่ต่างจังหวัดครับ(ไปทำงาน)
ผมเริ่มออกจากบ้านตั้งแต่อายุ 16ปี หลังจากนั้นก็ไปเรื่อยๆ
จนตอนอายุ 22 ผมเริ่มมีแฟน และแล้วได้มีแฟนคนนึง ซึ่งคนนี้จริงจังมากตอนนั้น จนทิ้งทุกอย่างเพื่อไปอยู่กับเค้านะ
พาไปบ้าน หมั่นกันเรียบร้อย(แบบบ้านๆ) คบกันได้ปีกว่า ก็เลิกกัน(ผมโดนเท เจ็บใจมาก อิอิ!) ฟูมฟายซมซานอยู่นานเป็นปี
ติดยา เที่ยวเตร่แบบคนไม่มีหัวคิดอะ อยากทำไรก็ทำ ไม่สนอะไรเลย เฮิทส์อยู่นานมาก
กว่าจะมีสติ รู้ตัวอีกที ไปนอนในคุกละครับ 55 ข้อหายาเสพติด(ดีนะแค่คดีแรกไม่นานมาก แค่ครึ่งเดือน)
ก็ได้ออกมา เพราะแค่คดีแรก เลยไม่เป็นไรมาก หลังจากออกมาก็คือชีวิตมันหมดเลยครับ
รู้สึกว่าชีวิตนี้ กู!จะเกิดมาทำใมวะ!!!
มันไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะทำอะไรต่อไป รู้สึกผิดมากทุกเรื่องทุกอย่าง
ปัจจุบันนี้ ผมมีแฟนใหม่ เค้าดีต่อผมมากๆ(ผมมาหาอยู่กับเค้าหลังออกจากคุกได้ไม่นาน)
ตอนนี้ผมก็ยังอยู่แบบไม่คิดอะไรเลย อยู่ไปวันๆแบบโง่ๆ
เงินก็ใช้ของแฟนนะครับ ทุกอย่างคือของแฟนหมดเลย เค้าดีต่อผมมาก
จนผมรู้สึกว่าผมนี่ช่างไรค่าจริงๆ แบบ ไม่มีแม้เศษสวะสักนิดหลงเหลือในตัวเลย
เคยไปทำงานที่ไหนก็อยู่ไม่ได้ครับ เหมือนผมเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยมั้ง พอมีปัญหานิดก็เกือบมาคิดเยอะ
และทุกวันนี้ก็อยู่แบบไม่มีความคิด ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีแรงกระตุ้นอะรไสักอย่างเลยครับ
ออ!! ผมเคยเป็น Youtube Gamer คนติดตามก็เกือบหมื่นนะ(ไม่บอกช่องละกัน)เคยคิดว่าจะฝันให้ไกลกว่านี้
แต่สุดท้ายก็ทิ้งมันไปครับ ไมได้ทำต่อ เพราะรู้สึกมันไม่ได้เป็นชีวิตที่ผมต้องการ เคยฝืนทำอดหลับอดนอน ทุ่มเท
แต่สุดท้ายก็ทิ้ง ไม่รอดครับ!
สำคัญมากตอนนี้คือ!! พ่อผมเริ่มป่วย เพราะแก่แล้ว และผมมีแผนจะกลับไปอยู่บ้าน
ตั้งใจว่าจะทำงาน แต่กลับทำไม่ได้ เหมือนมันไม่รู้สิครับ ว่าจะเป็นยังไงต่อไป
จึงอยากมาขอคำแนะนำหน่อยครับว่า ควรใช้ชีวิตต่อไปยังไง หรือแนะนำอะไรสำหรับคนไร้ค่าโง่ๆแบบผมบ้าง!!
ขอบคุณสำหรับพิ้นที่นี้ครับ... ขอบคุณมาก!
ขอคำปรึกษาหน่อยครับ! ใช้ชีวิตแบบนี้ เหมือนเจอทางตันตลอด เวลาเครียดก็พูดกับไครไม่ได้ ชอบเก็บไว้คนเดียว ชอบอยู่คนเดียว
!!มาพูดถึงครอบครัวผมก่อนละกันนะครับ ครอบครัวผม มีสมาชิกพี่น้องพ่อแม่รวมกัน 11คน (ใหญ่เลยใช่มั้ย 55)
แต่บ้านผมไม่ได้รวยเลยครับ เรียกว่าจนมากก็ได้! คือบางวันครอบครัวก็กินข้าว 2 มื้อ
พ่อผมขับวินมอเตอไซย์ ตั้งแต่ผมเกิดมาละครับ ส่วนแม่ผมอยู่บ้าน ดูแลลูก คอยทำกับข้าว ซักผ้าฯ แม่บ้านนี่หละ
เป็นบ้านเล็ก ไม้ชั้นเดียว ไม่กว้างมาก แต่ก็อบอุ่นดีครับ (นอนเบียดันบ้างบางวัน) เพราะบางวันพี่คนโตๆเค้าไปนอนบ้านเพื่อนบ้าง
รายได้ไม่ค่อยมาก แต่พ่อผมค่อยข้างจะเก่งนิด พ่อหมุนเวียนเงินเก่งมาก เลี้ยงลูกมาให้โตได้ทุกคนจนถึงวันนี้
ตัวผมตอนนี้อายุ 26+ละครับ เป็นลูกคนที่ 5(คนกลาง) นิสัยผมคิดเล็กคิดน้อย เพื่อนไม่ค่อยมี
ตั้งแต่จำความได้เลยคือ ผมเป็นคนเรียนเก่งหน่อยๆละนะ(อันนี้ไม่ได้ยอตัวเอง 55)
เรียนก็ได้คะแนนค่อยข้างดี สอบได้เลขตัวเดียวเกือบทุกปี แต่เสียอย่างเดียวคือ ผมเป็นคนขี้เกียจนิดหน่อย
เวลามีการบ้าน หรือ ครูสั่งงาน จะทำช้ามาก หรืออาจไปทำตอนไกล้ส่งเลยบางครั้ง แต่ก็ได้ส่งเกือบทุกที
ตั้งแต่ที่รู้สึกเริ่มมีปัญหาคือตั้งอต่ตอน ป.5 เป็นโรงเรียนเล็กครับ โรงเรียนวัด
ผมเริ่มติดเกมมาก บ้านเพื่อนมีเกม ผมจะไปอยู่ทั้งวันเลย
จนบางวันคือข้าวปลาไม่กิน กลับบ้านค่ำ โดนดุเกือบทุกที ตั้งแต่นั้นผมก็เริ่มถเหลถไหล โดดเรียนบ้าง จนโดนเรียกผู้ปกครองบ่อย
เคยจนร้ายแรงถึงขั้นไปทุบกระจกห้อง ผอ. ตอนปิดเทอม เพื่อที่จะเข้าไปเล่นคอมในโรงเรียนคิดดู 55
แต่สุดท้ายก็เรียนจบ ป.6 นะครับ
จากนั้นไปสอบเข้าเรียนดังของจังหวัดฯ ก็ได้เข้าแหละ(เพราะคนมันเก่งนิ 55)
แต่เรียนได้ไม่ถึง 2เทอมครับ เอาอีกแล้ว มีปัญหาเรื่องเดิมครับ เพราะโรงเรียนนี้มีคอมเยอะมาก ติดเกมไม่เข้าเรียน
แต่ตอนนี้คือพ่วงมาอีกหลายเรื่องที่จำได้ คือ!! มีเวลามีงานโรงเรียน หรือมีกิจกรรมที่เชิญผู้ปกครอง พ่อกับแม่ มักไม่ไปครับ
พูดง่ายๆคือ ไม่สนใจกับลูกเท่าไหร่(ส่วนตัวผมคิดนะ) เพราะพี่ๆที่เคยเรียนมา ต่างก็เป็นแบบนี้ อ่อ!!
พี่ๆก็เรียนไม่จบกันทุกคนเลยครับ มีพี่จบสูงสุดก็ ม.3 พี่คนที่ 4
ผมก็ไม่เคยถามพวกพี่ๆหรอกนะว่าออกทำใม แต่เท่าที่ผมรู้สึกน่าจะคงประมานนี้
ต่อเรื่องของผม หลังจากเกเร อยู่ไม่ได้ครับ ต้องย้ายโรงเรียนอีก พอไปโรงเรียนใหม่ ก็จบเลยครับ(ออกเลยถาวร 55)
เริ่มตั้งแต่ออกจากโรงเรียนตอนอายุ 14 หลังจากนี้คือทางตันละครับ ผมเริ่มเที่ยวเตร่ไปวันๆ ขอตังพ่อแม่ใช้
ถึงขั้นขโมยก็บ่อยครับ จนที่บ้านผมเริ่มมีปัญหากัน ทะเลาะกันทุกวัน ทั้งครอบครัวเลย จนพี่โตๆไปอยู่ต่างจังหวัดบ้าง
แยกไปอยู่ที่อื่นบ้าง (ผมเริ่มรู้สึกถึงความแตกแยกในครอบครัว) ผมรู้สึกว่าชีวิตมันยุ่ง มั่ว ไปหมดเลย
ผมรู้สึกตัวเองไม่มีค่าเท่าไหร่ เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ จนผมเริ่มออกไปอยู่ต่างจังหวัดครับ(ไปทำงาน)
ผมเริ่มออกจากบ้านตั้งแต่อายุ 16ปี หลังจากนั้นก็ไปเรื่อยๆ
จนตอนอายุ 22 ผมเริ่มมีแฟน และแล้วได้มีแฟนคนนึง ซึ่งคนนี้จริงจังมากตอนนั้น จนทิ้งทุกอย่างเพื่อไปอยู่กับเค้านะ
พาไปบ้าน หมั่นกันเรียบร้อย(แบบบ้านๆ) คบกันได้ปีกว่า ก็เลิกกัน(ผมโดนเท เจ็บใจมาก อิอิ!) ฟูมฟายซมซานอยู่นานเป็นปี
ติดยา เที่ยวเตร่แบบคนไม่มีหัวคิดอะ อยากทำไรก็ทำ ไม่สนอะไรเลย เฮิทส์อยู่นานมาก
กว่าจะมีสติ รู้ตัวอีกที ไปนอนในคุกละครับ 55 ข้อหายาเสพติด(ดีนะแค่คดีแรกไม่นานมาก แค่ครึ่งเดือน)
ก็ได้ออกมา เพราะแค่คดีแรก เลยไม่เป็นไรมาก หลังจากออกมาก็คือชีวิตมันหมดเลยครับ
รู้สึกว่าชีวิตนี้ กู!จะเกิดมาทำใมวะ!!!
มันไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะทำอะไรต่อไป รู้สึกผิดมากทุกเรื่องทุกอย่าง
ปัจจุบันนี้ ผมมีแฟนใหม่ เค้าดีต่อผมมากๆ(ผมมาหาอยู่กับเค้าหลังออกจากคุกได้ไม่นาน)
ตอนนี้ผมก็ยังอยู่แบบไม่คิดอะไรเลย อยู่ไปวันๆแบบโง่ๆ
เงินก็ใช้ของแฟนนะครับ ทุกอย่างคือของแฟนหมดเลย เค้าดีต่อผมมาก
จนผมรู้สึกว่าผมนี่ช่างไรค่าจริงๆ แบบ ไม่มีแม้เศษสวะสักนิดหลงเหลือในตัวเลย
เคยไปทำงานที่ไหนก็อยู่ไม่ได้ครับ เหมือนผมเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยมั้ง พอมีปัญหานิดก็เกือบมาคิดเยอะ
และทุกวันนี้ก็อยู่แบบไม่มีความคิด ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีแรงกระตุ้นอะรไสักอย่างเลยครับ
ออ!! ผมเคยเป็น Youtube Gamer คนติดตามก็เกือบหมื่นนะ(ไม่บอกช่องละกัน)เคยคิดว่าจะฝันให้ไกลกว่านี้
แต่สุดท้ายก็ทิ้งมันไปครับ ไมได้ทำต่อ เพราะรู้สึกมันไม่ได้เป็นชีวิตที่ผมต้องการ เคยฝืนทำอดหลับอดนอน ทุ่มเท
แต่สุดท้ายก็ทิ้ง ไม่รอดครับ!
สำคัญมากตอนนี้คือ!! พ่อผมเริ่มป่วย เพราะแก่แล้ว และผมมีแผนจะกลับไปอยู่บ้าน
ตั้งใจว่าจะทำงาน แต่กลับทำไม่ได้ เหมือนมันไม่รู้สิครับ ว่าจะเป็นยังไงต่อไป
จึงอยากมาขอคำแนะนำหน่อยครับว่า ควรใช้ชีวิตต่อไปยังไง หรือแนะนำอะไรสำหรับคนไร้ค่าโง่ๆแบบผมบ้าง!!
ขอบคุณสำหรับพิ้นที่นี้ครับ... ขอบคุณมาก!