สวัสดีค่ะ เลือกที่จะเขียนกระทู้ขึ้นมาเพราะรู้สึกตัวเองจะเป็นภาระให้คนรอบข้างมากขึ้นเรื่อยๆ คือเรามีปัญหากับอารมณ์ตัวเอง เวลาเราจิตตกมากๆ เราหดหู่และบางครั้งเราก็ทำร้ายตัวเอง แต่ยังไม่ถึงขึ้นร้ายเเรง หลังๆมีความคิดในการไม่อยากเป็นแบบนี้ต้องมาเป็นภาระให้คนอื่นห่วงมากขึ้น เราไปพบจิตแพทย์มาแล้ว แต่ไม่ได้รู้สึกต่างจากเดิมมากเท่าไหร่ บางครั้งเราก็ชอบพูดความคิดให้แฟนฟัง ก็ยิ่งกลายว่าแฟนยิ่งเป็นห่วงมากกว่าเดิม เราก็คิดนะว่าหรือจริงๆเราแค่เรียกร้องความสนใจจากแฟนหรอ แต่เรากับแฟนก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ตอนเราจิตตกทำร้ายตัวเองเราก็เป็นคนเดียวตอนอยู่คนเดียว เเต่เราค่อยมาเล่าให้เเฟนฟังทีหลัง หลังจ่กประมาณ 2-3วันผ่านไป หรือจริงๆ แล้วเราไม่ควรเล่าให้เขาฟังเลยคะ เรามีความคิดว่ากำลังจะหยุดไปหาหมอเพราะรู้สึกไม่ได้ดีขึ้นกว่าเก่าเลย ตอนไม่ไปหาหมอ เราเก็บทุกอย่างทุกความรู้สึกแล้วคุยกับแค่เพื่อนสนิทคนเดียว พอตอนนี้เราเลือกที่จะไปหาหมอ คุยกับคนรอบข้างเรื่องพวกนี้ กลับกลายเป็นตอนนี้มันทำให้รู้สึกเป็นภาระมากขึ้นเลยค่ะ เหมือนทุกคนจะมากังวลกับเรา เนื่องจากไปหาหมอแล้วหมอให้พยายามคุยเรื่องอาการกับคนรอบข้างเขาจะได้ช่วยดูเราสังเกตเรา กลายเป็นอย่างที่บอกค่ะว่ารู้สึกเป็นภาระ หรือว่าจริงๆแล้วเราไม่ได้เป็นอะไรเลยคะ แค่คิดว่าตัวเองเป็นก็เลยเป็น ก็เลยมีอาการ คือเราไม่ได้อยากให้ใครมาสงสารหรืออะไรนะคะ เราก็ใช้ชีวิตได้ปกติทุกอย่างค่ะ นอกจากบางวันที่เราจะจิตตกละสติหลุดไปบ้างค่ะ ความคิดไม่อยากอยู่มันมีมานานแล้วค่ะ มีมาเรื่อยๆ แต่หลังๆมาถี่ขึ้น มีการวางแผนมากขึ้น คิดหาวิธีการมากขึ้น ยิ่งรู้สึกไม่อยากให้ใครลำบากไม่อยากเป็นภาระ มันก็ยิ่งไม่อยากอยู่ค่ะบางที จุดประสงค์มาเขียนเพื่อระบายมากกว่าค่ะ ขอบคุณค่ะ
รู้สึกตัวเองเป็นภาระมั้งมั้ยคะ?