รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยวไม่มีเพื่อน

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอยู่ ม.5 เรารู้สึกว่าเราไม่มีเพื่อนที่จริงใจกับเราสักคนเลย เหมือนเราเป็นแค่อากาศไม่มีตัวตนในหมู่เพื่อนๆ  จะมีค่าก็แค่ตอน ทำงานให้เพื่อนในกลุ่ม เราเองเป็นคนชอบวาดรูปอยู่แล้วชอบงานศิลปะ พอมีการบ้านเกี่ยวกับการวาดรูปอะไรอย่างเนี้ย พวกเพื่อนๆก็ชอบให้เราวาดรูปให้ ใจจริงเราไม่อยากทำแต่ก็ต้องทำเพราะเราเองก็ไม่ค่อยกล้าปฏิเสธเพื่อนๆอีกอย่างเราก็กลัวว่าเพื่อนๆจะไม่เล่นกับเรา ด้วยอีกอย่างเราเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออก เป็นคนเงียบๆ เวลาเราพูดเพื่อนไปก็มักจะไม่ได้ยินเรา เพราะเราเป็นคนที่พูดเสียงเบา หรือบางครั้งเพื่อนๆก็ได้ยินในสิ่งที่เราพูดและถามออกไป แต่กลับไม่มีคำตอบออกมาจากเพื่อนเลย บางครั้งเพื่อนๆก็ชอบล้อเสียงของเราเพราะเราเป็นคนเสียงเล็ก และหาว่าเราดัดเสียง เราเสียใจมากที่เพื่อนๆล้อเรา จนเราไม่กล้าคุยกับใครอีก (อาจเป็นเพราะตอนนั้นเราเพิ่งย้ายมาอยู่ ม.ปลาย รร.ใหม่ เพื่อนๆอาจจะยังไม่ชิน) แต่เวลาผ่านมาจนถึง ม.5 เพื่อนก็ชินกับเสียงเราแล้ว แต่เหมือนว่าเพื่อนๆก็ยังทำเหมือนเราเป็นแค่อากาศเหมือนเดิมไม่มีตัวตน ตอนอยู่ ม.ต้น เราจำได้ว่าเรามีความสุขมากที่ได้อยู่กับเพื่อนสนิท มันเป็นช่วงเวลาที่เราไม่อาจลืมได้เลย เพื่อนที่คอยช่วยเหลือเราทุกเรื่อง ไม่เห็นเราเป็นขี้ข้า มีความจริงใจต่อกัน เมื่อเราเรียนจบ ม.ต้น  เพื่อนสนิทของเราก็แยกย้ายไปเรียนที่อื่นกันเพราะต่างคนต่างรักในสิ่งที่จะเป็นกัน เราก็ไม่อาจจะบังคับให้เพื่อนต้องมาเรียนกับเราเพราะต่างคนต่างรู้ดี