สวัสดียามค่ำคืนวันนี้มีเรื่องจะมาเล่า
เป็นเรื่องของครอบครัวนึง ที่คิดว่าตัวเองดีเลิศ ประเสริฐ ทุกสิ่งอย่าง เป็นดังครอบครัวในอุดมคติ ขอใช้นามสมมุติ ตัวแม่ (เจ้าชีวิต) ตัวพ่อ (ลูกสมุน) ลูกชายฝาแฝด (ลูกกระจ๊อก) ณ เหตุการณ์หนึ่ง ที่ปัญหาทุกๆอย่างมันสะสมเป็นเวลานานกว่าปี ก็มาถึงวันที่ต้องสะสาง ไม่ขอเล่าประวัติเยอะ มันยาว จะไปแบบเร็ว ตั้งแต่ เจ้าชีวิต ลูกสมุน มันย้ายบ้านมากรุงเทพนั้น ปัญาหาก็เริ่มก่อตัว เนื่องจากครอบครัวนี้เป็นครูข้าราชการทั้งหมด มันจึงคิดว่ามันดีเลิศประเสริฐทุกสิ่งอย่าง มันไม่ผิดแม้แต่อย่างเดียว เราก็ได้คุยกันถึงปัญหาทั้งการเลี้ยงเด็ก (ซึ่งเลี้ยงไม่เป็น แต่
อยากเลี้ยง) กับอีกปัญหาคือ ตัวเราที่พวกมันเกลียดนักหนา ไม่รู้เหตุอันใด แต่ก้ช่าง
ค่ะ โนสน โนแคร์
เข้าเรื่อง คือในส่วนของการเลี้ยงเด็กนั้น มันเลี้ยงแบบตามใจขั้นสุด อะไรที่ควรสอน
ไม่สอน อะไรไม่ควรสอน
สอนจ้า ดีงาม อาธิเช่น สอนให้หลานรังเกียจแม่ตัวเอง สอนให้หลานพูดจาไม่ดีใส่เรา สอนให้หลานไม่รักครอบครัวเรา ซึ่งเด็กก็เหมือนผ้าขาวเนอะ สอนอะไรเค้าก็จะเอามาพูด เด็กไม่โกหก อันนี้ยังคงเชื่ออยู่แบบนี้ บางอย่างที่เด็กพูดออกมา บางคำถามที่เด็ก 3 ขวบไม่น่าจะคิดได้ถ้าไม่มีใครสอนหรือว่าพูดออกมา เช่น หลานกลับจากบ้าน เจ้าชีวิตกับลูกสมุนมา มาถึงถามเราว่า เราเป็นผู้หญิง หรือผู้ชาย? นี่คือประโยคคำถามของเด็กอายุ 3ขวบจริงหรอ เค้าคิดเองได้ขนาดนี้จริงๆหรอ 555 เอาเป็นว่า เจ้าชีวิต นางบอกว่านางไม่ได้สอน เราเลยโอเค หลานคงฉลาดเกินวัย ที่คิดคำถามได้ขนาดนี้ 5555 แค่ส่วนนึงนะ พอก่อน
เรื่องที่สอง เจ้าลูกสมุนมันค่อนข้างเกียจเราไม่รู้ด้วยเหตุอันใด แต่ก็ช่าง
โนสน โนแคร์จ้า อาจเป็นเพราะเราเลี้ยงหมา และนางเกลียดหมาแบบ (มองบน) ไปพบจิตแพทย์เถอะจ้า (หมาพันธุ์ปอมปอมนะทุกคน) ที่เราเลี้ยง น่าร้ากก
มาต่อกันที่เจ้าชีวิต เราสะดุดอยู่คำพูดนึงมากเลยว่า บ้านนางกับบ้านเรา อยู่คนละ *****ระดับชนชั้นกัน นี่แบบเอิ่ม นางบอกนางสอนลูกให้มึความเคารพผู้ใหญ่ (จริงหรา!!!!) กูไม่เคยเห็นเลยจ้า ออบ้านกูก็สอนค่ะ แต่กูเลือกกระทำกับคนที่ไม่
เนอะ กูยอมรับว่าตัวกูนั้นไม่ได้ดีเลิศ แต่ก้ไม่เลวอ่ะ ที่บ้านสอนมาดี และเผอิญ ที่บ้านไม่ได้สอนให้
ใส่ใคร รึว่าดีต่อหน้า ลับหลังนินทาไม่มีค่ะ เลือกกระทำกับคนที่จริงใจเท่านั้นค่ะ ก่อนที่จะพูดคำนี้ กรุณา ดูลูกตัวเองให้ดีก่อนค่ะ ว่าดีจริงอย่างที่ พรรณาโวหารมาหรือป่าว 55555
ปล ขออีกอย่างนะเจ้าลูกสมุนมีอะไรไม่พอใจ มาด่าต่อหน้าเนอะโตๆกันแล้ว ไม่พอใจ เกลียด ไม่ชอบ มาคุยได้ค่ะ นี่ใจเปิดกว้างมากดังมหาสมุทร
อันที่จริงเรื่องยาวมากกว่านี้เยอะ แต่แค่นี้ก่อนพอเป็นพิธี
เธอเกียจเราขนาดนี้เลยหรอ
เป็นเรื่องของครอบครัวนึง ที่คิดว่าตัวเองดีเลิศ ประเสริฐ ทุกสิ่งอย่าง เป็นดังครอบครัวในอุดมคติ ขอใช้นามสมมุติ ตัวแม่ (เจ้าชีวิต) ตัวพ่อ (ลูกสมุน) ลูกชายฝาแฝด (ลูกกระจ๊อก) ณ เหตุการณ์หนึ่ง ที่ปัญหาทุกๆอย่างมันสะสมเป็นเวลานานกว่าปี ก็มาถึงวันที่ต้องสะสาง ไม่ขอเล่าประวัติเยอะ มันยาว จะไปแบบเร็ว ตั้งแต่ เจ้าชีวิต ลูกสมุน มันย้ายบ้านมากรุงเทพนั้น ปัญาหาก็เริ่มก่อตัว เนื่องจากครอบครัวนี้เป็นครูข้าราชการทั้งหมด มันจึงคิดว่ามันดีเลิศประเสริฐทุกสิ่งอย่าง มันไม่ผิดแม้แต่อย่างเดียว เราก็ได้คุยกันถึงปัญหาทั้งการเลี้ยงเด็ก (ซึ่งเลี้ยงไม่เป็น แต่
เข้าเรื่อง คือในส่วนของการเลี้ยงเด็กนั้น มันเลี้ยงแบบตามใจขั้นสุด อะไรที่ควรสอน
เรื่องที่สอง เจ้าลูกสมุนมันค่อนข้างเกียจเราไม่รู้ด้วยเหตุอันใด แต่ก็ช่าง
มาต่อกันที่เจ้าชีวิต เราสะดุดอยู่คำพูดนึงมากเลยว่า บ้านนางกับบ้านเรา อยู่คนละ *****ระดับชนชั้นกัน นี่แบบเอิ่ม นางบอกนางสอนลูกให้มึความเคารพผู้ใหญ่ (จริงหรา!!!!) กูไม่เคยเห็นเลยจ้า ออบ้านกูก็สอนค่ะ แต่กูเลือกกระทำกับคนที่ไม่
ปล ขออีกอย่างนะเจ้าลูกสมุนมีอะไรไม่พอใจ มาด่าต่อหน้าเนอะโตๆกันแล้ว ไม่พอใจ เกลียด ไม่ชอบ มาคุยได้ค่ะ นี่ใจเปิดกว้างมากดังมหาสมุทร
อันที่จริงเรื่องยาวมากกว่านี้เยอะ แต่แค่นี้ก่อนพอเป็นพิธี