เราเจอกันที่บ้านเพื่อนค่ะ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเพื่อน เราอยู่คนละจังหวัดกัน เขาเป็นทอ. ตัวเรากำลังเรียนอยู่ป.ตรี ตัวเราปิ๊งเค้าตั้งแต่แรกที่เจอเลย เขาก็มีท่าทีสนใจเราบ้าง เวลาเจอกันหรืออยู่ต่อหน้าคนอื่นเขาแสดงออกชัดเจนมากว่าชอบเรา วอแวไม่ห่างเลย แต่พออยู่กัน2คนหรือคุยผ่านแชทเค้าจะกลายเป็นอีกคน เค้าจะเงียบมาก ชอบหาย วันนึงมีเหตุทำให้เราบอกชอบเขาไป เขาก็บอกว่าชอบเราเหมือนกันแต่มีคนที่คุยๆอยู่ เราก็ไม่เป็นไร รอค่ะ รอได้ เรารอเขามา1ปี เราถามเขาอีกครั้ง เขาบอกว่ายังชอบเราเหมือนเดิม แล้วก็เลิกคุยกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว ไม่มีใคร แต่ยังไม่อยากคบใคร ขอทำงานเก็บเงินก่อน บอกให้เราไปคุยคนอื่นก่อน รอเขาอาจจะนาน เราไม่คุยกับคนอื่นเลย เพื่อนเราบอกว่าเขาก็ชัดอยู่แล้วว่าปฎิเสธ เราก็เลยไปถามเขา เขาบอกว่าป่าวนะ ไม่ได้ปฏิเสธ แต่กลัวทำเราเสียใจ เพราะถ้าคบกันตอนนี้จะเหมือนไม่มีแฟน เราก็โอเคได้ รอได้ เชื่อมั้ยคะว่าตั้งแต่คุยกันมาเขาไม่เคยเริ่มประโยคคำถามก่อนเลย แต่เราก็ยังรอมาเรื่อย จนวันนี้เขาเค้าคุยกับเรามากขึ้น (อาจเป็นเพราะว่ามีพี่ผู้ชายที่มอคนนึงเข้ามา) เขาเริ่มถามเราก่อน ทักทุกครั้งหลังเลิกงาน เวลาเราถามเกี่ยวกับสถานะของเรา เขาจะเลี่ยงคำถามนี้ตลอด ตอนนี้เขาคงเริ่มรำคาญเรามั้งคะ เริ่มหายไปอีกแล้ว เขาก็ไม่เคยพูดว่าคิดถึงเราเลย ในขณะที่เราพูดบ่อยเพราะเราไกลกันมาก ไม่เคยง้อเลยเวลางอน หรือว่าเขาเป็นผู้ใหญ่กว่าเรา? เขาคิดอะไรอยู่เราเดาใจเขาไม่ออก จะเอายังไงกันแน่ เราควรถอยหรือไปต่อดี
ผู้ชายทำไมเข้าใจยากจังคะ ผู้ชายคนนี้เขาคิดอะไรอยู่