การที่เราเห็นคนทำความผิด แล้วเราเพิกเฉย มันเหมือนเราทำความผิดนั้นไปด้วยไหมคะ

อันนี้หมายถึงในแง่ของกฏหมายนะคะ ไม่ได้แบบว่าคนนั้น คนนี้ผิดศีลอะไรแบบนี้น่ะค่ะ คือวันนี้รู้สึกค่อนข้างแย่กับตัวเองมากๆ  ไปซื้อของ ที่แมคโครค่ะ ระหว่างกำลังเลือกซื้อผักผลไม้ ก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงอายุน่าจะประมาณ 50 กว่า แกะสติ๊กเกอร์ที่แตงโมรูปรีๆ ออก  ไปแปะลูกอื่น แล้วก็เอาสติ๊กเกอร์จากลูกอื่นที่เป็นกลมๆ มาแปะของตัวเอง ตอนแรกก็ไม่แน่ใจคิดว่าตอนแรกมันคงหลุด หรือมีสองอันหรือเปล่าเลยแปะสลับไปมา แล้วก็เห็นทำกับอีกลูกนึงในลักษณะเดียวกันด้วยค่ะ
               พอเค้าเดินไป  ด้วยความเผือกก็เลยเดินไปดู แต่จริงๆ ตอนแรกก็จ้องเค้าแบบใกล้มากนะคะ แบบห่าง 1 เมตร  แล้วก็เลยเห็นว่าลุกที่รีๆ คือแตงโม แอฟริกา กลมๆ คือ กินรี แล้ว ไอ้แอฟริกาเนี่ย ราคา 26 บาท มั้ง โดยประมาณ แต่กินรีเนี่ย 16 บาท แล้วเค้าเอาสติกเอกร์แอฟริกาออก แล้วเอากินรีมาแปะแทน ทำแบบเดียวกันสองลูก ตอนนั้นก็คิดว่าทำไมทำแบบนี้แต่ก็คิดว่าเดี๋ยวตอนชั่งนน พนักงานคงจะรู้  แต่ว่าเราก็จ้องอยู่นะ แบบอยากรู้ว่าจะจับได้ไหม ตอนแรกเหมือนเค้าจะเอาไปชั่งเลย แต่ตอนหลังไปเอาผักต่างๆ มากมากมายแล้วก็ มาชั่งพร้อมกัน ตอนแรกคิดว่าจะเดินไปบอกพนักงาน คือคงไม่ได้ไปบอกกับเค้าตรงๆ เพราะว่าจ้องตั้งแต่แรกละเค้าไม่ได้แคร์อะไรเราเลย แต่แฟนบอกว่าอย่าไปยอกเลย
              ตอนชั่ง พนักงานก็เห็นสติกเกอร์ ก็คิดราคา กินรี 16 บาทไป แอบดูอยู่ ก็รู้สึกแย่ กับตัวเองด้วย กับคนที่โกงด้วย รู้สึกว่าเงินไม่กี่บาทแต่งตัวก็ไม่ได้จนอะไร ทำไมถึงทำแบบนึ้ แบบเหมือนเอาได้ก็เอาหมด คือเค้าทำเหมือนว่ามันปกติมากๆ ที่จะทำ ไม่ได้ทำหน้าระแวงหรืออะไรเลยอ่ะ