ฉันไม่ร็ว่าตัวเองเป็นอะไร ฉันมีเพื่อนที่เกียจมากๆคนหนึ่งเกียจจงอยากให้ตาย ฉันก็พอจะนะ ถึงเหตุผลที่เกียจ เพราะอิจฉาไงละค่ะ ฉันเกียจที่มันได้ดีกว่าฉัน เกียจที่มันมีเพื่อนที่ดี เกียจที่มันเรียนเก่ง เกียจที่มันได้ที่หนึ่งของห้อง เกียจทุกอย่างที่เป็นมัน และนอนจากฉันแล้วยังมีเพื่อนอีกสองคนที่เกียจมัน ฉันขอยกตัวอย่างซื่อเพื่อนที่ฉันเกียจนะค่ะ มันชื่อ มิ้น และเพื่อนที่เกียจเบลเหมื่อนฉันมีสองคนชื่อ นัส มุก ฉันคิดแผนที่จะฆ่ามิ้น คิดจงสำเสร็จแล้ว เหลือกแต่ลงมือทำ และฉันก็เล่าแผ่งให้นัสกับมุกฟัง พวกเธอบอกกลัวฉัน ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไง และพวกเธอก็ไม่กล้าคุยกับฉันอีก ฉันไม่รู้ว่าแผ่งที่ฉันคิดขึ้นมาหรือเพราะตัวฉันเองที่ทำไห้พวกเธอกลัว ฉันไม่รู้ว่าจะมีใครอย่างรู้แผ่งของฉันหรือเปล่าแต่ก็จะขอเล่นแล้วกัน ฉันจะฆ่าเธอที่ร.รแห่งหนึ่งฉันจะให้เธอมาเจอฉันที่ห้องเรียนแล้วก็ฆ่าหัดศพของเธอเป็นชิ้นๆแล้วเอามาใสถุมขยะดำแล้วเอามาใสกระเป๋านักเรียนอีกที่ และฉันก็จะเอาชิ้นส่วนต่างๆไปทิ้วไว้ไม่เหมื่อนกัน ที่แรกคือ คลองหลังร.ร ที่สองคือ ตามต้นไม้ที่ขึ้นเยอะ ที่สามคือ ฉันจะเก็บเอาไปทำอาหารให้หมาที่วัดกิน หรืออางจะส่งเอาไปให้ตำรวจดูก็ได้ ฉันเกียจตัวเองที่คิดแบบนี้แต่มันก็อยู่คิดไม่ได้ บ้างที่ก็คิดจะหัดแขงตัวเอง ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะไปพอจิตแพทย์ดีไหม ช่วยฉันคิดหน่อย ก่องที่ฉันจะบ้าไปกว่านี้
ถ้าฉันครงไปก็แนะนำ จิตแพทย์ใน เขตคลองสามวามด้วยนะค่ะ
คืออยากรู้ค่ะ ว่าต้องไปพอจิตแพทย์หรือเปล่า
ถ้าฉันครงไปก็แนะนำ จิตแพทย์ใน เขตคลองสามวามด้วยนะค่ะ