สวัสดีค่ะเราชื่อ ฟาร์มนร้า เราจะเล่าความรักของเราให้ฟัง เราอายุ20 ปัจจุบันเรามีเเฟนเเล้วคบมา3ปี เเต่เราจะเล่าความรักที่ผิดของเราให้ฟัง. เรื่องมันเกิดจาก เรากับเเฟนเลิกกันตอนคบกันได้3เดือน ตอนนั่นเราเสียใจมาก เราเลิกกับเเฟนได้6เดือน. ในระยะเวลาที่เลิกเราก็มีคนเข้ามา หา เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องเราเองน้องเขาเด็กกว่าเรา เเรกๆเราก็คุยเล่นๆ เพราะเราเห็นว่าเป็นญาติกัน. ปลเราอยู่คนละจังหวัดนะค่ะน้องยุโคราชเราอยู่กรุงเทพนานๆเราจะไปเทศกาลปี2ปีจะไปครั้งหนึ่ง เข้าเรื่องกันเถอะ. ขอเรียกชื่อเนอะ เนม เป็นเด็กหน้าตาดีน่ารัก. เป็นเพราะเราคุยกันทุกวันรึเปล่าไม่รู้เลยทำให้ฟาร์มหวั่นไหว กับหลานตัวเอง. เราเริ่มคุยกันมากขึ้นทุกวันๆเหมือนเเฟนกัน เเละวันนึงเขาก็มีเเฟนเราก็ไม่คิดอะไรเราก็โสดต่อไป เเต่เขาก็คบกับเเฟนใหม่ไม่ได้นาน เขาก็กับมาคุยกับเราอีก. เขาห่วง. หวงเรา. ใส่ใจมากคลอหาทุกวันจนเวลาผ่านไป4เดือน เขาก็มีเเฟนอีกครั้ง เราก็รู้สึกเจ็บเเปลกๆ เเต่ไม่ได้เสียใจอะไรขนาดนั้น พอเรากับเเฟนคนปัจจุบันกับมาคุยกัน เเละคืนดีกัน เรากับเเฟนก็คบกันได้3ปีกว่าเเล้ว
เเล้วไม่กี่เดือนหลานเราก็โทมาทักมาหาอีกทั้งๆที่เขามีเเฟนอยู่เเล้ว เราก็คุยๆปกติ. จน วันที่เราไปโคราชกับครอบครัวครั้งนี้เราเอาเเฟนเราไปด้วย เราก็พาเเฟนไหว้ญาติตามบ้านเเบบปกติ. หลานเราก็เห็นก็ร้องไห้เศร้าไปเลยไม่มาหาไม่มาเหมือนเมื่อก่อนเราก็ไม่คิดอะไร. จนเราเลื่อนหน้าฟีดดูปกติเจอหลานตัวเองโพสว่ายังรัก.. เเต่สักพักเขาก็ลบ เเละก็ทักหาหลานอีกคนชื้อ นิค เราก็ชวนมากินหมูทะกินเหล้าปกติ. เเล้วเนมเห็นก็เอาเฟสนิคโทคลอมาหา. ปล. เราไม่รู้ว่าเป็นเนมคลอมา. พอเราเห็นเราก็กดวาง ไม่อ่านอะไรอีกเเล้วกดลบข้อความเลย จนวันเรากลับบ้าน. มา. กทม. เราก็รู้สึก คิดถึงเขาเเปลกๆ. เเปลกมาก
มันคือเวณกรรมอะไร ทำไมเราต้องมาเจอเเบบนี้. รักที่รักไม่ได้ รักที่ต้องห้ามรัก มีต่อ.
จะรักผิดไหม
เเล้วไม่กี่เดือนหลานเราก็โทมาทักมาหาอีกทั้งๆที่เขามีเเฟนอยู่เเล้ว เราก็คุยๆปกติ. จน วันที่เราไปโคราชกับครอบครัวครั้งนี้เราเอาเเฟนเราไปด้วย เราก็พาเเฟนไหว้ญาติตามบ้านเเบบปกติ. หลานเราก็เห็นก็ร้องไห้เศร้าไปเลยไม่มาหาไม่มาเหมือนเมื่อก่อนเราก็ไม่คิดอะไร. จนเราเลื่อนหน้าฟีดดูปกติเจอหลานตัวเองโพสว่ายังรัก.. เเต่สักพักเขาก็ลบ เเละก็ทักหาหลานอีกคนชื้อ นิค เราก็ชวนมากินหมูทะกินเหล้าปกติ. เเล้วเนมเห็นก็เอาเฟสนิคโทคลอมาหา. ปล. เราไม่รู้ว่าเป็นเนมคลอมา. พอเราเห็นเราก็กดวาง ไม่อ่านอะไรอีกเเล้วกดลบข้อความเลย จนวันเรากลับบ้าน. มา. กทม. เราก็รู้สึก คิดถึงเขาเเปลกๆ. เเปลกมาก
มันคือเวณกรรมอะไร ทำไมเราต้องมาเจอเเบบนี้. รักที่รักไม่ได้ รักที่ต้องห้ามรัก มีต่อ.