เราควรไปต่อกับคนที่เรามากไหมคะ

สวัสดีค่ะทุกคนคือเรามีเรื่องจะปรึกษาค่ะ โดยนิสัยส่วนตัวเราค่อนข้างงี่เง่าค่ะแต่เราก็ขอโทษเขาทุกครั้งเวลาโมโหหรือทำนิสัยไม่ดีใส่คนนี้เรารักเขามากๆค่ะและช่วงหลังๆเขาขอห่างกับเราเขาบอกเขาเหนื่อยอยากห่างอยากมีเวลาส่วนตัวอยากอยู่คนเดียว เราก็ยื้อเขาร้องไห้ฟูมฟายขอร้องเขาสิ่งที่เราทำแบบนี้เราไม่เคยทำกับใครเลยค่ะ แต่เขากลับไม่สนใจเราเลยเอาแต่เมา จนผ่านไม่กี่วันเราพอทำใจได้แล้วไม่ฟูมฟายเหมือนวันแรกเขาก็ทักกลับมาขอคืนดีบอกขาดเราไม่ได้ อยากให้เราเข้าใจเขาหน่อยอยากมีความรักแบบคนโตๆ ซึ่งตรงนี้เรายอมปรับเปลี่ยนค่ะเพื่อเขาเรางี่เง่าน้อยลงยอมเขามากพูดง่ายๆเปลี่ยนทุกอย่างเลยค่ะ แต่เขากลับเปลี่ยนไปไม่ค่อยง้อและทำไรไม่ค่อยคิดถึงเราเขาเปลี่ยนไปจากตอนแรกมาก คือเราควรทำไงดีคะเรารักเขามากแต่บางทีเราเหนื่อยเราท้อที่เขาไม่เคยพยามรักษาไว้เลย แต่ก็ไม่เลิกกับเรา จริงๆเราเข้าใจว่าความรักมันควรจะปรับคนละครึ่งทางไม่ใช่ให้ใครคนนึงเปลี่ยนอยู่คนเดียว