ผมไม่ได้เข้าสนามบอลมา 5 กว่าปี นัดนี้กับสิงค์โปร์ผมจะไป เรื่องสั้นจากความหลัง

นานมาแล้ว.......ผมเคยชวนแฟนไปดูบอลนัดชิง AFF ไทย กับ สิงค์โปร์ ที่สนามศุภฯ แต่พอไปถึงตั๋วกลับหมด จำได้ว่าสมัยนั้นยังไม่มีระบบของออนไน์แบบสมัยนี้  ไปถึงสนามเป็นอะไรที่เฟลสุดๆ เพราะปกติผมไปดูคนเดียวไม่เคยพลาด แต่ดันมาพลาดตอนอุตสาห์ชวนเธอไปด้วย  แต่เอาวะไหนๆก็มาแล้วผมเลยไปดูจอยักษ์ตรงสนามเทพหัสดินแทน  ซึ่งสัญญาณจะดีเลย์กับในสนามจริงประมาณ 10 วิ  ประมาณว่าได้ยินเสียงเฮจากสนามศุภฯ เราก็จะเฮตามทีหลัง เป็นอะไรที่ตลกดีถึงแม้ไม่ได้เข้าไปเชียร์แต่ก็ได้บรรยากาศ  
         จำได้ว่านัดนั้นสถานการณ์ทีมไทยกดดันสุดๆ เพราะนัดชิงนัดแรกที่บ้านสิงค์โปร์เราไปแพ้มาด้วยสิ่งที่แฟนบอลชาวไทยมองว่าไม่เป็นธรรม  นัดนี้เลยเป็นความคาดหวังของแฟนบอลว่าเราจะต้องถล่มเอาคืนให้หายแค้น  แต่แล้วผลก็ไม่เป็นไปตามที่เราหวัง ความเจ็บปวดมันเริ่มมาตอนที่สิ้นเสียงนกหวีดและนักเตะสิงค์โปร์พากันวิ่งลงสนามกระโดดดีใจที่มาคว้าแชมป์ในบ้านเรา มันเจ็บแบบบอกไม่ถูก
         วันอาทิตย์นี้ ผมจะไปเชียร์ทีมชาติไทยในรอบ 5 ปี แม้กระแสวิพากษ์วิจารณ์ในรูปแบบการเล่นจะเป็นยังไง