บ้านผมเป็นหลังหัวมุม ปกติมีรถอยู่1คัน ช่วงนี้มี2คัน
อีกไม่กี่วันอีกคันนึงก็จะเอาไปที่อื่น ปัญหาคือ ข้างบ้านผม เขาก็หลังหัวมุมเช่นกัน บ้านเขามีรถประมาณ4-5คัน อ๊อ..บ้านเป็นทาวโฮมครับ หน้ากว้างประมาณ6เมตร เรื่องของเรื่องคือ เขาเข้ามาอยู่ก่อนผม ซึ่งเขาก็จะเอารถมาจอดที่จ้างรั้วบ้านผมอยู่แล้ว พอผมมาอยู่ ผมก็เอารถไปจอดข้างรั้วบ้าน ส่วนบ้านเขาจอดในบ้าน แล้วก็เอามาจอดข้างรั้วบ้านผมกับบ้านที่หลังชนกันกับบ้านผม คือ บ้านเขาหันหน้ามาที่ข้างบ้านผม มันก็ง่ายและสะดวกเขาที่จะเดินไปมา แต่เขาจอดแบบไม่เผื่อแผ่ ไม่สนใจว่าบ้านผม บ้านหลังติดกับบ้านผมจะจอดที่ใหน บางวันผมกลับมาเจอจอดยาว ไม่เหลือที่ให้ผมจอด แต่ข้างบ้านเขาก็จอดได้ แต่ไม่จอด ... วันนี้ที่เจอหนักคือ ผมกลับมาไม่มีที่จอด ผมก็ไปเรียกให้ขยับ ก็มีคนมาขยับ ก็คุยกับเขาปกติ เขาก็บอกขอโทษ เราก็บอกไม่เป็นไรครับ ซักพัก ... มีคนมากดนิ้งหน่อง เราห็เปิดไป คือเป็นบ้านหลังนั้น น่าจะเป็นลูกเขา มาพูดว่าไม่พอใจ ที่เราไปเรียกให้ขยับรถ บอกว่าทำลูกเขาตื่น พูดเหมือนประมาณว่าเขามีสิทธิ์ที่จะจอดตรงนี้เต็มที่ ประมาณว่าคือถ้าผมจะมาจอด ก็จอดไปเขาไม่ได้ว่าอะไร แต่เวลาที่เขามาจอดผมต้องสละให้เขาจอด ....
คือ...ผมเข้าใจนะ ว่าพื้นที่ข้างบ้านมันเป็นที่สาธารณะ แต่...เต้าของบ้านควรได้สิทธิ์ในการจอดก่อนหรือเปล่า
หรือ ถ้าคุณอยากจะจอดตรงนี้ ทำไมคุณไม่มาซื้อหลังนี้ ไปซื้อหลังนั้นทำไม ข้างบ้านตัวเองก็มี แต่ไม่จอด ไปจอดข้างบ้านคนอื่น เพื่อที่ตัวเองจะได้สะดวกสบาย แล้วเจ้าของบ้านเขาไม่มีที่จอด ทำไมไม่นึกถึงคนอื่นบ้าง จะเอาแต่ตัวเองสบายแบบนี้มันเห็นแก่ตัวมากไปหรือเปล่า แล้วรถเนี๊ยะ ในเมื่อก็รู้อยู่แล้วว่าที่จอดรถมันไม่พอ แล้วจะออกมาทำไมเยอะแยะ ผมก็ไม่เห็นว่าจะใช้ทีเดียวหมดทุกคัน ก็เห็นจอดทิ้งวันนึง2-3คัน ผมแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขานึกถึงแต่ตัวเอง ทำไมไม่นึกถึงคนอื่นบ้าง รถบ้านผมเนี๊ยะมันมีแค่คันเดียว จะเว้นจะว่างใหผมจอดไม่ได้เชียวหรือ จะจอดมันหลังเดียวหมดเลย ไม่เผื่อแผ่ใครเลยหรือยังไง แต่ข้างบ้านตัวเองนี่โล่งสวยเชียว แต่ข้างบ้านคนอื่นจะดูเกะกะรกหูรกตาช่างมันแบบนั้นหรอ ผมว่านะ เพียงแค่ไม่เห็นแก่ตัวอ่ะ จบ..
เรื่องของเรื่องมีเท่านั้นแหละ
การจอดรถข้างบ้านคนอื่น
อีกไม่กี่วันอีกคันนึงก็จะเอาไปที่อื่น ปัญหาคือ ข้างบ้านผม เขาก็หลังหัวมุมเช่นกัน บ้านเขามีรถประมาณ4-5คัน อ๊อ..บ้านเป็นทาวโฮมครับ หน้ากว้างประมาณ6เมตร เรื่องของเรื่องคือ เขาเข้ามาอยู่ก่อนผม ซึ่งเขาก็จะเอารถมาจอดที่จ้างรั้วบ้านผมอยู่แล้ว พอผมมาอยู่ ผมก็เอารถไปจอดข้างรั้วบ้าน ส่วนบ้านเขาจอดในบ้าน แล้วก็เอามาจอดข้างรั้วบ้านผมกับบ้านที่หลังชนกันกับบ้านผม คือ บ้านเขาหันหน้ามาที่ข้างบ้านผม มันก็ง่ายและสะดวกเขาที่จะเดินไปมา แต่เขาจอดแบบไม่เผื่อแผ่ ไม่สนใจว่าบ้านผม บ้านหลังติดกับบ้านผมจะจอดที่ใหน บางวันผมกลับมาเจอจอดยาว ไม่เหลือที่ให้ผมจอด แต่ข้างบ้านเขาก็จอดได้ แต่ไม่จอด ... วันนี้ที่เจอหนักคือ ผมกลับมาไม่มีที่จอด ผมก็ไปเรียกให้ขยับ ก็มีคนมาขยับ ก็คุยกับเขาปกติ เขาก็บอกขอโทษ เราก็บอกไม่เป็นไรครับ ซักพัก ... มีคนมากดนิ้งหน่อง เราห็เปิดไป คือเป็นบ้านหลังนั้น น่าจะเป็นลูกเขา มาพูดว่าไม่พอใจ ที่เราไปเรียกให้ขยับรถ บอกว่าทำลูกเขาตื่น พูดเหมือนประมาณว่าเขามีสิทธิ์ที่จะจอดตรงนี้เต็มที่ ประมาณว่าคือถ้าผมจะมาจอด ก็จอดไปเขาไม่ได้ว่าอะไร แต่เวลาที่เขามาจอดผมต้องสละให้เขาจอด ....
คือ...ผมเข้าใจนะ ว่าพื้นที่ข้างบ้านมันเป็นที่สาธารณะ แต่...เต้าของบ้านควรได้สิทธิ์ในการจอดก่อนหรือเปล่า
หรือ ถ้าคุณอยากจะจอดตรงนี้ ทำไมคุณไม่มาซื้อหลังนี้ ไปซื้อหลังนั้นทำไม ข้างบ้านตัวเองก็มี แต่ไม่จอด ไปจอดข้างบ้านคนอื่น เพื่อที่ตัวเองจะได้สะดวกสบาย แล้วเจ้าของบ้านเขาไม่มีที่จอด ทำไมไม่นึกถึงคนอื่นบ้าง จะเอาแต่ตัวเองสบายแบบนี้มันเห็นแก่ตัวมากไปหรือเปล่า แล้วรถเนี๊ยะ ในเมื่อก็รู้อยู่แล้วว่าที่จอดรถมันไม่พอ แล้วจะออกมาทำไมเยอะแยะ ผมก็ไม่เห็นว่าจะใช้ทีเดียวหมดทุกคัน ก็เห็นจอดทิ้งวันนึง2-3คัน ผมแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขานึกถึงแต่ตัวเอง ทำไมไม่นึกถึงคนอื่นบ้าง รถบ้านผมเนี๊ยะมันมีแค่คันเดียว จะเว้นจะว่างใหผมจอดไม่ได้เชียวหรือ จะจอดมันหลังเดียวหมดเลย ไม่เผื่อแผ่ใครเลยหรือยังไง แต่ข้างบ้านตัวเองนี่โล่งสวยเชียว แต่ข้างบ้านคนอื่นจะดูเกะกะรกหูรกตาช่างมันแบบนั้นหรอ ผมว่านะ เพียงแค่ไม่เห็นแก่ตัวอ่ะ จบ..
เรื่องของเรื่องมีเท่านั้นแหละ