สวัสดีคะ..ฉันมีประสบการณ์เรื่องของตัวฉันเองมาเล่าให้เพื่อนพี่ๆน้องๆอ่านกันเป็นเรื่องที่ฉันจดจำ..แล้วไม่มีวันลืมเลือนได้เลย (ภาษาเรียบเรียงอาจจะผิดไปบ้างนะคะ เพราะเป็นครั้งแรกที่ฉันเขียนอยากระบาย)
เริ่มเลยนะคะ...คือครอบครัวของฉันเป็นคนกทม.มีพ่อ แม่น้องสาว แล้วก็แฟนฉัน ฉันอายุ22ลูกด้วยอายุประมาณ 1ขวบกว่า คือเราทุกคนอยู่กันมีความสุข ไม่มีปัญหาอะไร จนก่อนวันที่แม่ฉันจะคิดสั้นประมาณสัก4วัน แม่ก็เริ่มไม่สบาย...แล้วฉันก็รู้สึกว่าแม่ฉันผอมมาก พอก่อนวันที่แม่ฉันเสีย วันนั้นนึกยังไงไม่รู้เิาเครื่องสำอางค์มาแต่งหน้าให้แม่..แต่แม่ฉันนอนอยู่นะ คือไม่ได้คิดอะไรเยอะแยะขนาดนั้น ทำอะไรให้เค้าทานปกติ มาถึงตอนกลางคืน มีอามาหาเยี่ยมแม่ที่บ้าน คือบอกก่อนนะคะว่าอาเป็นคนจิตอ่อนมาก แล้วก็เป็นร่างทรงด้วย ระหว่างที่อาเดินขึ้นบันไดบ้านมาหยุดอยู่หน้าห้องแม้รามองหน้าอานะ แต่แบบว่าเหมือนไม่ใช่อาเรา อยู่ๆตาแข็งๆ ทำปากขมุบขมิม ตาขวาง แล้วอาก็เข้าห้องไป แม่เราก็นอนอยู่นะคะ อยู่ๆอามายืนชี้หน้าแม่เราบอกว่า เดี๊ยวๆๆๆ ไม่ตายดีแน่ กูจะเอาไป ตายแน่ๆ คือตัวเราเองไม่คิดอะไร ก็ตกใจเนอะ
ขออนุญาตนะคะ จะเลิกงานแล้วเดียวมาเล่าต่นะคะ
เมื่อฉันเห็นแม่ของฉัน..ผูกคอตาย..
เริ่มเลยนะคะ...คือครอบครัวของฉันเป็นคนกทม.มีพ่อ แม่น้องสาว แล้วก็แฟนฉัน ฉันอายุ22ลูกด้วยอายุประมาณ 1ขวบกว่า คือเราทุกคนอยู่กันมีความสุข ไม่มีปัญหาอะไร จนก่อนวันที่แม่ฉันจะคิดสั้นประมาณสัก4วัน แม่ก็เริ่มไม่สบาย...แล้วฉันก็รู้สึกว่าแม่ฉันผอมมาก พอก่อนวันที่แม่ฉันเสีย วันนั้นนึกยังไงไม่รู้เิาเครื่องสำอางค์มาแต่งหน้าให้แม่..แต่แม่ฉันนอนอยู่นะ คือไม่ได้คิดอะไรเยอะแยะขนาดนั้น ทำอะไรให้เค้าทานปกติ มาถึงตอนกลางคืน มีอามาหาเยี่ยมแม่ที่บ้าน คือบอกก่อนนะคะว่าอาเป็นคนจิตอ่อนมาก แล้วก็เป็นร่างทรงด้วย ระหว่างที่อาเดินขึ้นบันไดบ้านมาหยุดอยู่หน้าห้องแม้รามองหน้าอานะ แต่แบบว่าเหมือนไม่ใช่อาเรา อยู่ๆตาแข็งๆ ทำปากขมุบขมิม ตาขวาง แล้วอาก็เข้าห้องไป แม่เราก็นอนอยู่นะคะ อยู่ๆอามายืนชี้หน้าแม่เราบอกว่า เดี๊ยวๆๆๆ ไม่ตายดีแน่ กูจะเอาไป ตายแน่ๆ คือตัวเราเองไม่คิดอะไร ก็ตกใจเนอะ
ขออนุญาตนะคะ จะเลิกงานแล้วเดียวมาเล่าต่นะคะ