ทิ้งพ่อที่ป่วยให้อยู่บ้านคนเดียว

เรื่องมีอยู่ว่า พ่อของจขกทป่วยเป็นข้อเข่าอักเสบจากการติดเชื้อ อาการของพ่อตอนนี้พอช่วยเหลือตัวเองได้บ้าง มีปวดบ้างบางเวลา แต่เวลาเดินต้องใช้ไม้เท้า
สิ่งที่จขกท เป็นกังวล คือทางบ้านไปเที่ยวกันหมดไม่มีใครดูแล(ไป3วัน2คืน) ไอ้เราก็2จิต2ใจ อยากไปเที่ยวก็อยาก แต่ก็ห่วงพ่อ เวลาพ่อป่วยทำอะไรไม่ได้อย่างใจจะชอบวีนชอบเหวี่ยง เราเป็นคนดูแลบางครั้งก็แอบน้อยใจว่าคนในบ้านไปเที่ยวสนุก แต่เราต้องมาดูแลพ่อ ดูแลดีก็ดีไป ถ้าทำอะไรไม่ได้อย่างใจก็จะโดนแรงเหวี่ยง พ่อพูดมาประโยคนึง"ไปเที่ยวเถอะ อย่าให้พ่อเป็นตัวท่วง" เจอคำพูดนี้ไป จขกทคิดหนักว่าสมควรจะไปเที่ยวกับครอบครัวดีมั๊ย

จขกท จะไปเที่ยวดีมั๊ย หรือจะอยู่ดูแลพ่อดี