แต่งกลอนสุภาพ

ยามลมหนาวพัดผ่านสะท้านจิต รบกวนด้วยนะคะแต่งไปได้บทนึงแล้วแต่รู้สึกไม่สัมผัสกันเท่าไหร่ แต่งเกี่ยวกับอะไรก็ได้ค่ะ

ช่วยแต่งกลอนแปด2บทให้หน่อยค่ะเรื่องตัวตนของฉัน ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

๏ คืนนี้หนาว จริงหนอ โอ้พ่อเอ๋ย ลมรำเพย พัดต้อง พาพองขน ให้หนาวเหน็บ เจ็บเนื้อ จวนเหลือทน เข้าไปจน จับขั้ว ของหัวใจ ถึงหน้าหนาว คราวนี้ เห็นทีแย่ มีสาวแส้ แม่หม้าย อยู่มั่งไหม? ไม่คิดกอด กันบ้าง หรืออ

อันทะเลสิ้นขยะจะมีค่า สวยสง่างามตาน่าชื่นชม พลางเสียงคลื่อคั่งพัดสะบัดลม ช่างสุขสมอภิรมชื่นชีวี

ไม่ตั้งเค้าหลั่งเทรินไหลชุ่มช่ำ สายฝนพรำปกคลุมพื้นหญ้าสดใส เสียงฟ้าร้องก้องชัดทุ่งนาไพร บอกเตือนไว้ฝนปีนี้ถึงทีจร สกุนาลาร้องทั่วท้องทุ่ง ต่างหมายมุ่งคืนถิ่นบินสับสน กลับคืนถิ่นบ้านเกิดที่เคยยล กาลเว