แต่งกลอนสุภาพ

ยามลมหนาวพัดผ่านสะท้านจิต รบกวนด้วยนะคะแต่งไปได้บทนึงแล้วแต่รู้สึกไม่สัมผัสกันเท่าไหร่ แต่งเกี่ยวกับอะไรก็ได้ค่ะ

๏ คืนนี้หนาว จริงหนอ โอ้พ่อเอ๋ย ลมรำเพย พัดต้อง พาพองขน ให้หนาวเหน็บ เจ็บเนื้อ จวนเหลือทน เข้าไปจน จับขั้ว ของหัวใจ ถึงหน้าหนาว คราวนี้ เห็นทีแย่ มีสาวแส้ แม่หม้าย อยู่มั่งไหม? ไม่คิดกอด กันบ้าง หรืออ

อันทะเลสิ้นขยะจะมีค่า สวยสง่างามตาน่าชื่นชม พลางเสียงคลื่อคั่งพัดสะบัดลม ช่างสุขสมอภิรมชื่นชีวี

หลักการเดียวกับพัดลมไอน้้ำ แต่แค่รดน้ำมันแล้วรอลมพัด มันก็ต้องลดความร้อนลงได้บ้าง คิดไม่ผิดใช่มั้ย

พอฟังเพลง แค่นั้น ของน้าปู พงษสิทธิ์ ผมก็เลยนึกอยากเขียนกลอนขึ้นมาสักบท ก็แค่นั้น... เมื่อลมพัดผ่านผิวใจคนเหงา               

สายลมหนาวพัดยาวยาวราวกับฝัน ในคืนวันฉันผ่านพ้นจนวันนี้ กระแสลมซัดสาดอีกเพียงที ก่อนสาดย้ำให้หลีกหนีสู่คืนวัน ผ่านเรื่องราวผ่านมาจนวันนี้ ผ่านสิ่งดีสิ่งเลวร้ายที่ผวนผัน ผ่านกระแสผ่านพ้นผ่านคืนวัน ผ่าน