คือเรารู้สึกว่าเพื่อนที่คบกันมาเริ่มเปลี่ยนไปและอะไรๆก็ไม่เหมือนเดิมนิสัยก็ไม่เหมือนเดิม เราเลยเริ่มถอยห่างออกมาไม่พูดไม่คุยด้วย แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรและไม่ง้อด้วย ส่วนตัวเราก็เป็นคนขี้น้อยใจด้วย เราเคยลองถามเพื่อนแล้วว่าเราเคยทำอะไรให้ไม่พอใจหรือไม่ชอบหรือเปล่า แล้วเพื่อนก็บอกว่าเราเป็นคนขี้งอล ความจริงเราไม่ได้งอล เราแค่น้อยใจ คือเพื่อนในกลุ่มไม่ค่อยรอเรา คือเราต้องบอกก่อนว่ากลุ่มเรามีสี่คน เวลากับคุยเพื่อนอีกคนเพื่อนอีกคนก็มาแทรกตรงกลางและเดินกันไปเลย้ราก็กลายต้องมาเดินอยู่ข้างหลัง เราเคยบอกเพื่อนแล้วว่สเราไม่โอเค เเต่มันก็เหมือนเดิม เวลาครูให้นั่งต่อกันเราอยู่ตรงกลางแล้วเพื่อนก็ชอบพูดว่าไม่อยากอยู่ริมแล้วก็มาแทรกตรงกลางแล้วก็กลายเป็นเราที่ต้องมานั้งตรงริมเป็นอย่างนี้ทุกครั้ง แล้วมันก็จะคุยกันอยู่สามคนไม่ค่อยมาคุยกับเรสเราก็ไม่ค่อยได้ยินที่มันคุยกันด้วยแหละ เราก็น้อยใจที่ไม่มีคัยคุยด้วยคุยกันอยู่สามคน เราพยายามจะคุยด้วย พยายามพูด พยายามถาม พยายามพูดอะไรให้เพื่อนหัวเราะ แต่มันก็ได้แค่เวลานั้น แล้วก็กลายเป็นเหมือนเดิม เราพูดอะไรไปเพื่อนก็ไม่ค่อยมีใครตอบ บางทีก็ไม่ได้ยิน เราก็พูดเสียงดังอยู่นะ ไม่รู้ว่าไม่ได้ยินหรือไม่ไส่ใจ เราเคยคุยกับเพื่อนนะว่าเราน้อยใจที่เราพูดอะไรไปแล้วไม่มีคนตอบ แต่เพื่อนบอกว่าขอโทดมันไม่ได้ยินจริงๆ อะคิดมาก เราก็ไม่ได้อะไรต่อ แล้วนานๆเข้าเราก็เบื่อเราเลยถอยออกมา มาสนิทกันเพื่อนคนหนึ่ง และก็ไม่สนิทกันเพื่อนอีกสี่คนตอนนี้เรามีกลุ่มแล้ว แล้วต่อมาก็มีเพื่อนในกลุ่มของเราไปสนิทกับเพื่อนกลุ่มเก่าของเรา แล้วจู่ๆก็บอกให้เรากับไปกลุ่มเก่าบอกให้เราไปง้อแต่เราไม่อยากกับเป็นเหมือนเดิมอีกแล้วเราเลยบอกไปว่าไม่ แล้วเพื่อนคนนั้นก็พิมพ์มาในกลุ่มว่า กูว่าพวกอะไม่ไช่สำหรับกูอ่ะ แล้วก็บอกว่าจะไปอยู่กับเพื่อนกลุ่มเก่าของเรา ทุกคนก็ยื้อไว้ แล้วก็มาดีกันเหมือนเดิม แล้ววันนี้เพื่อนสนิทของเรสก็ไปเล่นกับเพื่อนกลุ่มเก่าของเรา เล่นอะไรกันก็ไม่รู้ดราไม่กล้าไปดู เสียงหัวเราะกันดังมาก ดูท่าจะสนุกกันมาก บอกตรงๆเราอิจฉามาก เราก็เริ่มคิดแล้วว่าทำไมเรามันน่าเบื่อจัง เพื่อนอยู่กับไม่เห็นสนุกอย่างนี้เลยไม่เห็นหัวเราะดังอย่างนี้เลย เราแทบไม่อยากอยู่ตรงนั้นเราอยากจะร้องไห้มาก เราไม่คอยจะงอลหรืออะไรเพื่อนกลุ่มนี้เลย ไม่ด่า ไม่นินทา อะไรๆเราก็แบ่ง หยิบหนังสือให้ ส่งงานให้ ให้ลอกการบ้าน ครูสั่งอะไรๆเราก็คอยเตือน แต่เราเป็นคนไม่ค่อยพูด เวลานั่งเรียนคนอื่นเขาก็คุยกันสนุกสนาน แต่เรานั้งเงียบเพราะเราไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เพื่อนที่นั้งข้างกันก็ไปคุยกับโต๊ะอื่น เราก็รู้สึกน้อยใจนะ และก็เกียจตังเองด้วยทำไมเราเป็นคนน่าเบื่อแบบนี้ ในกลุ่มก็ไม่ค่อยคุยกันสักเท่าไหร่ เพื่อนบางคนก็มีกลุ่มกับเพื่อนกลุ่มเก่าเรา เราอยากรู้ว่าเราทำอะไรผิดทำไมไม่ค่อยคุยกับเรา เราก็ตามใจเพื่อนทุกอย่าง ไปไหนไปกัน แต่ไม่ค่อยมีคนคุยกับเรา เราก็ต้องทำยังไงให้เราเป็นที่รักของเพื่อนให้เพื่อนสนใจแต่เรา อะไรๆก็นึกถึงเราก่อน้ป็นคนแรก มีแต่คนรักเรา ให้เรานั้งตรงกลาง ??????
เราต้องทำตัวแบบไหน? ถึงจะมีเพื่อน(T_T)