เรื่องมันเป็นเเบบนี้

สำหรับวันนี้ ขอเล่าถึงเพื่อนที่มีเอกลักษณ์ หรือนิสัยหรือสันดน55555    เรื่องมีอยู่ว่าเรานั่งคุยงานอยู่คือนัดว่าจะนั่งทำงานกันตรงนี้นะ ทุกคนในกลุ่มตอบตกลง เเกนนำในกลุ่มชื่อ A เเต่ยังไม่มา  นั่งกันไปสักพักคือมีอีกกลุ่มมาเสียงดังมากกเเกนนำกลุ่มชื่อB เเต่กลุ่มเรานิ่ง พอนั่งไปสักพักเเกนนำกลุ่มAมา บอกให้ย้าย เราจะย้ายล่ะ  เป็นจังหวะที่กลุ่มBเงียบลง  ดังนั้นในขณะที่เราลุกขึ้นมีเสียงดังยอมรับ เสียงตะหวาดดังมากเปล่งออกมาจากปากเเกนนำB ว่า เสียงดังอะไรว่ะน่ารำคาญ หัวหน้าเเกนนำกลุ่มAหันทันที่ เเละบอกว่าไปเถอะ ที่นี่มีคนจองเเล้ว เราสตั้นไปนานมาก เหมือนจะตบกัน     เเละพอไปถึงที่ใหม่ คือบอกก่อนว่าเราพึ่งร่วมงานกันครั้งเเรกกับเเกนนำA  สิ่งที่เเกนนำAพูดคือทุกคนห้ามเล่นเพราะเเกนนำAมีภาระหลายอย่าง เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ประเด็นคือมีเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเสียงดังเเบบ เเล้วเเกนนำAบอกอย่าพูดเสียงดัง อย่านอกประเด็น ถ้าไม่อย่างนั้นอีกเราจะเดินออกไปเเล้วนะ  คือด้วยความที่เราเป็นคนตลก เราก็เห็นหน้าเพื่อนชีดเราก็เลยพูดกับทุกคนว่า บลาๆๆไม่อยากให้เครียดงานเเค่นี้ 555 ทุกคนตลก เราบอกกับเเกนนำว่าขอเเค่นี้ ไม่อยากให้เครียด   พอสักพักทุกคนจริงจังไม่มีใครนอกเรื่อง เเล้วสิ่งที่เเกนนำทำคือ นอกประเด็นคุยเเต่เรื่องไร้สาระ        สรุปว่าเราต้องทำอย่างไงกับคนเเบบนี้ เราอยากเปลี่ยนกลุ่มนะเเต่ทั้งเทอม เเละที่สำคัญ คนเเบบนี้คือกลืนน้ำลายตัวเองไหม ที่ตนบอกว่าเเกนนำBเป็นคนเเบบนั้นเเล้วตัวเองทำเอง ไม่ยอมรับความคิดเห็นคนอื่น  ที่เล่าก็อยากระบาย เพราะสมัยนี้ เเปลกตรงที่  สิ่งที่ถูกเป็นผิด สิ่งที่ผิดเป็นถูก ทำไมเราจึงพูดเเบบนั้น  เเต่ถ้าไม่มีใครยืนจุดที่รับงานเยอะคงไม่รู้ เเต่ถ้ามองกลับกันทำไมไม่กระจายงาน  เเละก็เเปลกคือเราจะอาสาทำก็ไม่ให้ทำ สิ่งที่เจ็บคือนางพูดว่า ให้ทำไปเดียวเราก็ต้องเเก้อีกเเละก็เอาเราไปนินทา  คนเเบบนี้ก็มีรึในใจคิดเเบบนั้น