ใครเคยจีบผู้หญิงที่เป็นโรคกลัวความรักสำเร็จบ้างครับ แนะนำทีให้ความพยายามแค่ไหน

เคยมีคนกล่าวไว้ว่าความสุขอยู่ใกล้ตัวมนุษย์ทุกคน แต่บางทีก็เป็นเราเองที่ไม่สามารถเอื้อมมือ
ไปคว้ามันไว้ได้
บางคนโหยหาให้ผู้อื่นมารัก  แต่กลับรักใครไม่เป็น บางคนอยากจะมีความรัก  แต่เมื่อกำลังจะได้
มันมากลับวิ่งหนีมัน
บางทีนี่อาจะเป็นโรคชนิดหนึ่ง หรือไม่ก็เป็นอาการที่หวาดกลัวอะไรบางอย่างที่ฝังใจมาตั้งแต่
เด็กก็เป็นได้    โรคแบบนี้มักจะเริ่มต้นด้วยอาการ "อยากถูกรัก" แต่ไม่อยากมีความรัก หรือพูด
ง่ายๆก็คือเป็น อาการของคนที่ยังชอบเพศตรงข้าม อยากรู้จักอยากพูดคุย ตื่นเต้นเมื่อเจอคนที่
ถูกใจ พูดคุยและ  จีบเล็กๆน้อยๆได้ แต่เมื่อสถานการณ์เข้าสู่จุดจุดหนึ่งที่ความสัมพันธ์เริ่มแปร
เปลี่ยนจากคำว่าเพื่อนเป็นความรัก คนผู้นั้นจะหยุดตัวเองเอาไว้แค่นั้น เพียงเพื่อรักษาความรู้สึก
ดีๆนั้นไว้ หรือเพื่อไม่ให้รู้สึกว่าตนเองถูกครอบครอง "จากการมีความรัก" ยกตัวอย่างเช่นกิจกรรม
ของคู่รักที่นิยมกันเช่นการเดินทางไปทานข้าว ดูหนัง การโทรศัพท์คุยกันทุกวันวันละหลายๆรอบ
คนที่เป็นลักษณะแบบนี้จะกลัวกิจกรรมแบบนี้กับคนรัก อาจเป็นเพราะความมีปมในวัยเด็ก การปิด
กั้นตัวเอง ความไม่มั่นใจว่าตนเองจะรักษาสถานภาพนี้ต่อไปได้หรือไม่ หรือแม้แต่การกลัวการ
เลิกลากับคนรักทั้งๆที่ความรักนั้นยังไม่ได้เริ่มแต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือกิจกรรมที่กล่าวมาทั้งหมด คน
ลักษณะนี้จะสามารถทำร่วมกันกับเพื่อนฝูงหรือคนทั่วๆไปได้โดยไม่รู้สึดผิดแปลก
อะไรจากการคาดเดาคิดว่าคงเป็นโรคชนิดหนึ่งที่ในโลกใบนี้มีคนเป็นกันพอสมควร  อาการอยาก
ถูกคนอื่นรัก แต่ไม่อยากจะรักใคร เป็นอาการที่จะมีความสุขเมื่อถูกคนอื่นรัก แต่สุดท้ายหาก
ความสัมพันธ์นั้นเริ่มจะเกิดขึ้นจริงคนคนนั้นจะเริ่มวิ่งหนีความรัก ยิ่งความรักเข้ามาใกล้มากเท่า
ไร่ก็ยิ่งวิ่งหนีเร็วขึ้นเท่านั้น อาการสามารถแสดงออกทางพฤติกรรมได้เด่นชัดขึ้นเรื่อยๆเช่น
พยายามหลบหน้า การพูดคุยที่น้อยลงเรื่อยๆ การไม่รับโทรศัพท์ ไปจนถึงกระทั่งหนีออกไปจาก
ชีวิตของคนคนนั้น  มีกรณีตัวอย่างที่คนลักษณะแบบนี้พยายามที่จะรักใครซักคนเริ่มจากการทำ
ความรู้จักจนไปถึงการบอกรัก การเริ่มคบกัน แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันภายใน 2 อาทิตย์เพราะไม่
สามารถทนกับการโดนรุกเร้าจากความสัมพันธ์แบบนั้นได้ ฟังดูแล้วทรมานและลำบากลำบนใน
การใช้ชีวิตแต่คนแบบนี้ก็ยังสามารถใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างปกติสุข
นี่อาจจะเป็นเพียงข้อสันนิษฐานของพฤติกรรมมนุษย์ลักษณะหนึ่ง อาจมีคนแบบนี้จริงในโลก
หรือไม่มีเลยก็เป็นได้

ทางออกของคนแบบนี้อาจรักษาได้โดยการเริ่มรักใครจริงๆซักคน หรือวิ่งหนีมันไปจนกว่าจะ
หมดแรง.....ข้อความจาก https://www.dek-d.com/board/view/1338434

-----------เข้าเรื่องเลยครับ ผมชอบผู้หญิงคนนึงมา3ปี ซึ่งเคยทำงานที่เดียวกัน ซึ่งเธอก้อรู้ดีว่าผมทำอะไรให้เธอจะพิเศษกว่าคนอื่นเสมอ
เมื่อต้นเดือนผมได้สรภาพรักกับเธอ ต่อหน้า เธอเขินมากตอนนั้น และสั่น และเธอตกลงเป็นแฟนกับผม และเธอบอกเพื่อนๆพี่ๆของเธอทุกคน บอกพ่อและบอกแม่ของเธอ ว่ามีคนมาจีบ มาขอเป้นแฟนต่างๆ นาๆ จากนั้นก็ได้ไปกินข้าวด้วยกันเที่ยวด้วยกัน และเธอก้อมานอนห้องผม แต่ไม่ได้มีอะไรกันนะครับ เพราะเธอบอกยังไม่พร้อม ก็ได้แค่นอนกอดเธอ ทั้งหมดนี้ทำภายในเวลา10กว่าวันที่เริ่มคบกัน แรกๆคุยกันเยอะแยะมากมายแต่มันเริ่มลดลงเรื่อยๆ จนวันที่17นับตั้งแต่คบกัน เธอแมสเซสมาบอกว่า ถ้าหนูยังไม่พร้อมกับการมีแฟน พี่จะโอเครไหม(นี่มันคือประโยคบอกเลิกชัดๆ) ผมเลยถามว่า พี่ยังไม่ใช่ ใช่ไหม เธอบอกว่าไม่ใช่หนูไม่ชอบพี่นะ พี่ดีกับหนูทุกอย่าง แต่หหนูกลัว ผมเลยถามกลัวอะไร เธอก็บอกไม่รู้ แต่กลัว  ผมบอกว่าจะรอ แต่เธอบอกไม่อยากให้รอ เพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะพร้อมเมื่อไหร่ ตอนนั้นผมยังไม่รุจักอาการโรคกลัวความรักนี่น่ะครับ เธอไม่เคยมีแฟนจรึงๆจังๆมาก่อน มีคนมาคบด้วยเมื่อสองปีก่อนไม่ถึงเดือนก็เลิกกันน่าจะเหตุการณ์เดียวกับผม และ ผมมั่นใจ100%ว่าเธอไม่มีคนอื่น และตอนนี้ก็ยังไม่มีใครมาจีบ ถ้าผมจะทำลายกำแพงของโรคนี้ต้องทำยังไงดีครับ ส่วนตัวผมก็ได้แต่รอ เพราะรักเธอจริงๆ
          ผมอ่านบทความเกี่ยวกับโรคนี้มันตรงกันเธอจริงๆ เธอใช้ชิวิตได้ปกติ มีเพื่อนที่สนิทเฉพาะผู้หญิง
          เพื่อนๆคนใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมครับแล้วมีใครชนะใจเธอได้ไหม
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 3
เราเคยพูดแบบนี้นะ จริงๆ ไม่ได้กลัวหรอก แต่แค่เอามาปฏิเสธคนที่เราไม่ชอบอะ

คนเรา ถ้าเจอคนที่ชอบจริงๆ ไม่มีกลัวหรอก อยากคบไปนานๆ ทั้งนั้น
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่