ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆเลย เกริ่นก่อนละกันเนอะ ตอนนี้เราอายุ21ปีแล้ว เราเป็นเด็กต่างจังหวัด เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี เราเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ซึ่งตอนแรกๆที่เข้ามาเรียนใหม่ๆ เราก็เรียนอย่างเดียว แต่พอหลังๆเราเริ่มอยากแบ่งเบาทางบ้าน เลยทำงานด้วย จุดมุ่งหมายของเราเลย ตอนที่เข้ามาเรียนใหม่ๆ เราตั้งเป้าหมายไว้ว่า จะเรียนให้จบ คาดหวังเกียรตินิยมเหมือนกันเรา กำลังสับสนกับเป้าหมายของตัวเอง แต่คนเราต่างก็มีเป้าหมายไม่เหมือนกัน เป้าหมายเราคือเรียนให้จบ ตอนนี้ทำงานแม้เงินเดือนไม่เยอะมาก แต่เราก็ภูมิใจในตัวเอง(มั้ง) เราเริ่มรู้สึกว่าเราเปลี่ยนไปได้ประมาณ 2เดือนแล้วมั้ง หลังจากทำงาน เราเริ่มเบื่ออาหาร รู้สึกโดดเดี่ยว เหงา อ้างว้าง ว่างเปล่า คิดมาก ไม่มีแรง หมดกำลังใจ นอนไม่หลับเวลากลางคืน ตื่นสายเวลากลางวัน เราเริ่มรู้สึกไร้ค่า และร้องไห้บ่อยๆ ทั้งๆที่เราแต่เดิมเป็นคนที่มีความสุขกับอะไรเล็กๆน้อยๆได้ง่ายมาก สดใส ร่าเริง (สำหรับตัวเราเอง) คนอื่นๆที่เราไม่สนิทด้วย มักมองว่าเราเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยเข้าสังคม เราเป็นคนเพื่อนน้อยจริงๆนั่นแหละ เราเหงามากๆ เราไม่มีแฟน เราไม่มีกำลังใจในการอ่านหนังสือ เราบังคับตัวเองให้อ่านหนังสือไม่ได้ ทำอย่างไรดีค่ะ ยาเราก็กินไม่ขาด ไม่เห็นมันจะดีขึ้นเลย แต่ก็ไม่แย่จริงเท่าไร แล้วแบบนี้เราจะกลับมามีความสุขในชีวิตอีกได้ไง เมื่อยังเป็นแบบนี้อยู่ เราเรียนให้จบก็เพื่อความสุขแม่เลยโดยเฉพาะ เราก็สุขด้วยแต่ตอนนี้เราไม่สุขแล้ว
ปล.ยาที่กินคือ Ativan 0.5 mg กับ Fluoxetin 20 mg
ปล.2 หมอบอกเราเป็นโรคซึมเศร้า
ช่วยเราหน่อยนะ คิดว่าเราควรเปลี่ยนจิตแพทย์ไหม หรือคำแนะนำอะไรก็ได้ อาการที่บอกมาข้างต้นยังคงเป็นอยู่ ยกเว้นเรื่องร้องไห้บ่อยๆกับนอนไม่หลับ ไม่ค่อยเป็นแล้ว
ปล.3 เราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนเลย เราอยากไปมากๆ แต่ไม่มีใครว่างสำหรับเราเลย แม่เราครอบครัวเราไม่อยากให้ไปเที่ยวคนเดียว ซึ่งเราคิดไว้ครั้งหนึ่งว่าจะไปเที่ยวทะเลคนเดียว สัก2-3 วัน สรุปบอกแม่ แม่กังวลใหญ่เลย ไม่อยากให้ไป
ปล.เราไม่ได้บอกแม่เรื่องที่เราเป็นโรคซึมเศร้า เราไม่อยากให้แม่กังวล แม่เราไม่ค่อยสบายและเป็นไมเกรน เข้าร.พ.หลายครั้งแล้ว
...ขอบคุณค่ะ...
********************************************
อัพเดทอาการ หลังจากรักษาโรคซึมเศร้า
สวัสดีค่ะ ทักทายคนที่เข้ามาอ่าน หลังจากที่เราได้ไปหาจิตแพทย์และทำการรักษาอย่างต่อเนื่อง ปรากฏว่าส่งผลดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รู้สึกขอบคุณตัวเองที่อดทนและเข้มแข็งได้จนถึงทุกวันนี้ แน่นอนต้องขอบคุณคุณหมอด้วย ที่คอยรับฟังและให้คำปรึกษากับเรา หลังจากที่เราทำการรักษามาประมาณเกือบปี โห นานเหมือนกันแหะ รู้สึกเวลาผ่านไปไวมาก ตอนนั้นช่วงที่เป็นหนักเวลาผ่านไปอย่างไร้ค่าและโคตรช้า น่าเบื่อหน่าย ตอนนี้ก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ เยอะมากอะ แต่แค่ยังไม่เท่าปกติอย่างที่เคยเป็น ก็แหมวงการนี้เข้าแล้วออกยากนะ อิอิ อ่อ ใช่ที่เราเคยถามว่าเราจะเปลี่ยนหมอดีไหม เราตัดสินใจเปลี่ยนนะ ถ้าข้าวที่เรากินอยู่ รู้สึกว่าแข็งเกินไป ทำไมเราจะเปลี่ยนยี่ห้อข้าวไม่ได้ล่ะ จริงไหม เปลี่ยนหมอชีวิตดีขึ้นเยอะ หมอไม่ได้เหมือนกันทุกคนหรอกนะ (ป้องกันคนแขวะ) 😒 เอาเป็นว่าสิ่งที่อยากบอกคนเป็นโรคนี้
1.ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นโรคนู้น โรคนี้ ไปหาหมอเลยค่ะ โดยเฉพาะเรื่องของโรคที่เกี่ยวข้องกับจิตใจ อารมณ์ ความรู้สึก ไม่ต้องกลัวว่าเผื่อเราคิดไปเอง ลองไปหาหมอดูมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรใช่ไหมคะ
2.เลิกคิดว่าคนที่ไปหาจิตแพทย์คือคนบ้าได้แล้ว ตลกมาก อยากจะขำ แต่ขำไม่ออก ( มีคนบางกลุ่มยังเข้าใจผิดอยู่ ไม่ใช่ทุกคน! )
3.เมื่อเป็นแล้วก็แค่ยอมรับความจริง มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก แต่กว่าเราจะยอมรับว่าเราเป็นโรคนี้ได้ก็ใช้เวลาอยู่นานเหมือนกัน มันจะมีความคิดที่ว่า แม่ม! คนมีตั้งเยอะแยะ ทำไมกูต้องมาเป็นโรคนี้ด้วย
4.อย่าคิดว่าเราคิดมากไปเอง ปล่อยไว้ก็คงหาย ตลกค่ะ ถ้าคุณเป็นโรคมะเร็ง แต่ไม่ไปรักษา ไม่ควบคุมอาหารการกิน ไม่กินยา คิดว่ามันจะหายไหม โรคนี้ก็มีระดับอาการของความรุนแรงเหมือนกันค่ะ (อาจจะมีใครบางคนแย้งว่า ไอพวกที่ไปรักษาก็ตายเหมือนกัน ถูกต้องแล้วค่ะ มนุษย์ทุกคนเกิดมาต้องตาย แต่จะตายเร็ว ตายช้าก็อยู่ที่ตัวเราด้วยเหมือนกัน)
5.ปฏิบัติตามที่หมอสั่งอย่างเคร่งครัด ยาต้องกินเป็นประจำ ห้ามหยุดยาเอง จะมีคนดื้อๆที่ชอบคิดว่ากินแล้วเหมือนจะดีขึ้น นึกว่าหาย หยุดยาเองแม่มเลย! ไม่ถงไม่ถามหมอสักกกคำ อย่าเบี้ยวนัดหมอ หมอนัดก็ต้องไป ไม่ใช่คิดว่าไม่เป็นไรแล้วเลยไม่ต้องไป ดื้อ!
6.งดดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด แม้ฟิลมันจะได้ อารมณ์อยากซดเบียร์สักกระป๋อง สปายสักขวด ก็ห้ามเด็ดขาด!!! เพราะมันมีผลกับตัวยาที่กินมาก อันตรายถึงชีวิต ถ้าไม่ติดตั้งสายดิน ถรุ้ย!! ไม่ใช่ล่ะ ขอเหอะอย่ากินเลย plsss
7.เวลาที่ดิ่งหาคนคุยด้วย อย่าพยายามอยู่คนเดียว เรารู้ว่ามันยาก เพราะเวลาเราดิ่งเราก็ไม่อยากเจอใครเหมือนกัน ต้องฝืนตัวเองสักหน่อย
8.บอกรักตัวเองให้บ่อยๆ ยิ้มให้ตัวเองเยอะๆ กอดตัวเองบ้าง ห่วงตัวเองบ้าง โลกนี้ยังมีธรรมชาติที่สวยงามรออยู่ มีอาหารที่น่ากินๆรออยู่อีกเยอะ มีที่เที่ยวสวยๆที่เรายังไม่เคยไป โลกบอกรักเธออยู่ทุกวัน ได้ยินบ้างหรือเปล่า ☺️🌱🌸🌻☘️🍁🏕️🌏🌄🏜️🌠☃️❄️🎷🎶
ช่วยด้วยค่ะ เราป่วยเป็นโรคซึมเศร้า
ปล.ยาที่กินคือ Ativan 0.5 mg กับ Fluoxetin 20 mg
ปล.2 หมอบอกเราเป็นโรคซึมเศร้า
ช่วยเราหน่อยนะ คิดว่าเราควรเปลี่ยนจิตแพทย์ไหม หรือคำแนะนำอะไรก็ได้ อาการที่บอกมาข้างต้นยังคงเป็นอยู่ ยกเว้นเรื่องร้องไห้บ่อยๆกับนอนไม่หลับ ไม่ค่อยเป็นแล้ว
ปล.3 เราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนเลย เราอยากไปมากๆ แต่ไม่มีใครว่างสำหรับเราเลย แม่เราครอบครัวเราไม่อยากให้ไปเที่ยวคนเดียว ซึ่งเราคิดไว้ครั้งหนึ่งว่าจะไปเที่ยวทะเลคนเดียว สัก2-3 วัน สรุปบอกแม่ แม่กังวลใหญ่เลย ไม่อยากให้ไป
ปล.เราไม่ได้บอกแม่เรื่องที่เราเป็นโรคซึมเศร้า เราไม่อยากให้แม่กังวล แม่เราไม่ค่อยสบายและเป็นไมเกรน เข้าร.พ.หลายครั้งแล้ว
...ขอบคุณค่ะ...
********************************************
อัพเดทอาการ หลังจากรักษาโรคซึมเศร้า
สวัสดีค่ะ ทักทายคนที่เข้ามาอ่าน หลังจากที่เราได้ไปหาจิตแพทย์และทำการรักษาอย่างต่อเนื่อง ปรากฏว่าส่งผลดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รู้สึกขอบคุณตัวเองที่อดทนและเข้มแข็งได้จนถึงทุกวันนี้ แน่นอนต้องขอบคุณคุณหมอด้วย ที่คอยรับฟังและให้คำปรึกษากับเรา หลังจากที่เราทำการรักษามาประมาณเกือบปี โห นานเหมือนกันแหะ รู้สึกเวลาผ่านไปไวมาก ตอนนั้นช่วงที่เป็นหนักเวลาผ่านไปอย่างไร้ค่าและโคตรช้า น่าเบื่อหน่าย ตอนนี้ก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ เยอะมากอะ แต่แค่ยังไม่เท่าปกติอย่างที่เคยเป็น ก็แหมวงการนี้เข้าแล้วออกยากนะ อิอิ อ่อ ใช่ที่เราเคยถามว่าเราจะเปลี่ยนหมอดีไหม เราตัดสินใจเปลี่ยนนะ ถ้าข้าวที่เรากินอยู่ รู้สึกว่าแข็งเกินไป ทำไมเราจะเปลี่ยนยี่ห้อข้าวไม่ได้ล่ะ จริงไหม เปลี่ยนหมอชีวิตดีขึ้นเยอะ หมอไม่ได้เหมือนกันทุกคนหรอกนะ (ป้องกันคนแขวะ) 😒 เอาเป็นว่าสิ่งที่อยากบอกคนเป็นโรคนี้
1.ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นโรคนู้น โรคนี้ ไปหาหมอเลยค่ะ โดยเฉพาะเรื่องของโรคที่เกี่ยวข้องกับจิตใจ อารมณ์ ความรู้สึก ไม่ต้องกลัวว่าเผื่อเราคิดไปเอง ลองไปหาหมอดูมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรใช่ไหมคะ
2.เลิกคิดว่าคนที่ไปหาจิตแพทย์คือคนบ้าได้แล้ว ตลกมาก อยากจะขำ แต่ขำไม่ออก ( มีคนบางกลุ่มยังเข้าใจผิดอยู่ ไม่ใช่ทุกคน! )
3.เมื่อเป็นแล้วก็แค่ยอมรับความจริง มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก แต่กว่าเราจะยอมรับว่าเราเป็นโรคนี้ได้ก็ใช้เวลาอยู่นานเหมือนกัน มันจะมีความคิดที่ว่า แม่ม! คนมีตั้งเยอะแยะ ทำไมกูต้องมาเป็นโรคนี้ด้วย
4.อย่าคิดว่าเราคิดมากไปเอง ปล่อยไว้ก็คงหาย ตลกค่ะ ถ้าคุณเป็นโรคมะเร็ง แต่ไม่ไปรักษา ไม่ควบคุมอาหารการกิน ไม่กินยา คิดว่ามันจะหายไหม โรคนี้ก็มีระดับอาการของความรุนแรงเหมือนกันค่ะ (อาจจะมีใครบางคนแย้งว่า ไอพวกที่ไปรักษาก็ตายเหมือนกัน ถูกต้องแล้วค่ะ มนุษย์ทุกคนเกิดมาต้องตาย แต่จะตายเร็ว ตายช้าก็อยู่ที่ตัวเราด้วยเหมือนกัน)
5.ปฏิบัติตามที่หมอสั่งอย่างเคร่งครัด ยาต้องกินเป็นประจำ ห้ามหยุดยาเอง จะมีคนดื้อๆที่ชอบคิดว่ากินแล้วเหมือนจะดีขึ้น นึกว่าหาย หยุดยาเองแม่มเลย! ไม่ถงไม่ถามหมอสักกกคำ อย่าเบี้ยวนัดหมอ หมอนัดก็ต้องไป ไม่ใช่คิดว่าไม่เป็นไรแล้วเลยไม่ต้องไป ดื้อ!
6.งดดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด แม้ฟิลมันจะได้ อารมณ์อยากซดเบียร์สักกระป๋อง สปายสักขวด ก็ห้ามเด็ดขาด!!! เพราะมันมีผลกับตัวยาที่กินมาก อันตรายถึงชีวิต ถ้าไม่ติดตั้งสายดิน ถรุ้ย!! ไม่ใช่ล่ะ ขอเหอะอย่ากินเลย plsss
7.เวลาที่ดิ่งหาคนคุยด้วย อย่าพยายามอยู่คนเดียว เรารู้ว่ามันยาก เพราะเวลาเราดิ่งเราก็ไม่อยากเจอใครเหมือนกัน ต้องฝืนตัวเองสักหน่อย
8.บอกรักตัวเองให้บ่อยๆ ยิ้มให้ตัวเองเยอะๆ กอดตัวเองบ้าง ห่วงตัวเองบ้าง โลกนี้ยังมีธรรมชาติที่สวยงามรออยู่ มีอาหารที่น่ากินๆรออยู่อีกเยอะ มีที่เที่ยวสวยๆที่เรายังไม่เคยไป โลกบอกรักเธออยู่ทุกวัน ได้ยินบ้างหรือเปล่า ☺️🌱🌸🌻☘️🍁🏕️🌏🌄🏜️🌠☃️❄️🎷🎶