นี่คือประสบการณ์ความรักของเราที่อยากจะแบ่งบันค่ะ ซึ่งขอออกตัวก่อนนะคะว่านี่คือมุมมองของเรา บางคนอาจจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ได้ แต่เราหวังว่าจะเป็นส่วนนึงของคนที่ต้องการกำลังใจหรือคนที่ไปต่อไม่เป็น เพราะเราก็เคยเป็นอีกคนที่เผชิญปัญหาความรักมานานและบ่อยๆที่ตั้งกระทู้ใน Pantip ก็ได้รับกำลังใจไปค่ะ
ก่อนอื่นขอเกริ่นชีวิตคราวๆนิดนึงค่ะ เมื่อประมาณ 7-8 ปีที่แล้วเราเจอผู้ชายคนหนึ่งผ่านการแนะนำของเพื่อน ซึ่งทันทีที่เขาเห็นเรา เขาก็เข้ามาทำความรู้จักทันที แบบขอเบอร์ ขอพินBB (บ่งบอกว่านานมากกก ฮาา) และชวนไปกินข้าว ตอนแรกก็ไม่กล้าแต่หลังๆมาเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์คุยกับมากขึ้น อ๋อลืมบอกไปพี่เขาเป็นรักแรกของเรานะคะ ไม่แปลกใจใช่ไหมว่าทำไมเราถึงรักมากกก ^^ แต่เราก็ไม่ได้ตกลงว่าเป็นอะไรกันแต่มีง้อ มีงอน มีหึง เหมือนแฟนกลายๆ ซึ่งเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ผ่านจุดทุกข์มากกว่าสุข เพราะพี่เค้าค่อนข้างเจ้าชู้มากกกกกค่ะ แต่เราก็ให้อภัยและปรับตัวมาตลอด จนมาช่วงหลังๆเราเริ่มไม่ไหวเลยถอยห่าง ความเสียใจก็น้อยลงไปด้วยแต่ก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆ ส่วนในใจก็แอบหวังว่ามันจะดีขึ้น จนมาเมื่อประมาณ 2-3 เดือนที่ผ่านมา มันมีจุดที่ต้องถึงทางแยกของความสัมพันธ์ (ขออนุญาตไม่ลงรายละเอียดนะคะ) ซึ่งทำให้เราเปิดใจคุยกันและเป็นจุดที่ทำให้เราตัดใจได้จริงๆ ตอนนั้นเราเสียใจแบบสุดๆชนิดที่กินไม่ได้นอนไม่หลับแต่ไม่มีน้ำตาเลย ประมาณ 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นเราก็กลับมาใช้ชีวิตแบบกินอิ่มนอนอุ่นหุ่นไม่เกี่ยง ซึ่งเราผ่านช่วงเวลานั้นมาได้อย่างไรมาดูกันค่ะ
ข้อที่ 1 ทำใจและเข้าใจค่ะ ต้องบอกก่อนนะคะว่ากว่าจะผ่านมาถึงจุดนี้เราทำใจมานานและหลายครั้งมากแต่ก็ไม่สำเร็จสักที เพราะเรากับเขาติดต่อกันมาเรื่อยๆ จนเหมือนทำให้มีความหวังและหลอกตัวเองมาตลอด แต่เอาจริงๆค่ะ ในวันที่มีสติค่อยๆคิดนะว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง มีความสุขไหมกับความสัมพันธ์ ซึ่งถ้ามันเวิคเราต้องมีความสุขสิ เรามีความสุขกับคำพูดของเขาแต่เราทุกข์จากการกระทำของเขา เช่น เขาบอกคิดถึงเราแต่เขาแทบจะไม่มาให้เราเห็นหน้า หรือตอนที่เรามีความทุกข์เขาก็ไม่เห็นมาหาเราแบบนี้ เป็นต้น พยายามมองโลกเป็นจริงนะคะ ซึ่งวิธีนี้เราแนะนำเขียนออกมาเป็นตัวอักษรหรือสมุดบันทึกก็ได้ เขียนว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง ความรู้สึกที่ผ่านมาเป็นอย่างไร เขียนข้อดีข้อเสียของเขาก็ออกมา มันทำให้เรารู้สึกว่าก็ไม่ควรเสียดายหรือเสียใจอะไรนะที่เค้าปฏิเสธเรา/ไม่รักเรา/ทิ้งเรา ฉะนั้นเราต้องจบความรู้สึกความหวังที่มีต่อเขา และเดินหน้าต่อไป
ในส่วนของข้อนี้เราแนะนำให้ตัดเขาออกจากชีวิตเราทุกทางไม่ว่าจะเป็น Line, Facebook หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เรารับรู้เรื่องของเขาและต้องห้ามใจไม่ให้ไปส่องไปติดต่อ เชื่อเถอะคะว่าวิธีนี้ช่วยได้จริงเพราะเราจะไม่เอาจิตไม่ผูกติดกับเขา สำหรับเรานะบางกรณี คนบางคนก็ไม่เหมาะกับการเป็นแม้กระทั่งคนรู้จัก (เอาไว้วันไหนที่ใจเราดีขึ้นหรือเรามีคนใหม่ในอนาคตอาจกลับเป็นเพื่อนกันก็ได้น้าาา ^^) และเชื่อเถอะว่าต่อให้เราปรึกษาคนเป็นร้อยเป็นพันคน ไหว้พระทำบุญเป็นร้อยๆวัด แต่ถ้าใจเราไม่แข็งพอ ไม่เข้าใจตัวเองพอมันก็ไม่ช่วยอะไร เพราะฉะนั้นสรุปง่ายๆ เราต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน เสียใจได้แต่ต้องทำใจและเข้าใจให้ได้ค่ะ ^^
ข้อที่ 2หากิจกรรมทำ ช่วงนี้เป็นระยะทำใจ มันไม่ง่ายเลยค่ะแต่ไม่ยากจนเกินไป ในเมื่อชีวิตเราไม่ได้มีแค่ความรักเรื่องเดียวทุกอย่างต้องดำเนินต่อ เราเคยค่ะที่ทำงานอยู่ดีๆน้ำตาก็ไหล ไม่มีแรงหรืออารมณ์ในการทำงาน วิธีของเราคือก่อนทำงานจะสวดมนต์ในรถเพื่อตังสมาธิและพยายามเอาใจไปจ่อกับงาน เราพังเรื่องความรักแล้วงานเราจะพังไม่ได้ อิอิ ในด้านการใช้ชีวิตประจำวันเราบอกเลยว่าเรารอดตายมาได้เพราะเพื่อนและครอบครัว กลับบ้านไปกอดคุณพ่อคุณแม่เล่าปัญหาให้ท่านฟังเชื่อเถอะว่ากำลังใจจากพ่อแม่หรือคนที่เรารักสำคัญสุด เจอเพื่อนบ้างเพื่อหาอะไรทาน ช็อปปิ้งกินข้าว ระบายกับเพื่อนบ้าง ก็เป็นวิธีที่ช่วยบรรเทาได้บ้างค่ะ เพลงรักเพลงเศร้างดได้งดไปก่อนนะคะ ฟังพุธทอล์คพุธโทรไป ^^ หรือดูซีรีส์ที่สนุกไม่เครียด หาโอปป้าหล่อๆดู และอีกอย่างที่อย่างแนะนำคือลดการเล่นSocial ลง อันนี้ช่วยได้จริงๆ คือเหมือนสมองเราไม่ต้องไปรับรู้อะไรมากมาย จิตใจสงบมากขึ้น เอาเวลาไปทำอย่างอื่น เช่นออกกำลังกาย มองวิว ไปเที่ยว ลองดูนะคะ
ข้อที่ 3 การให้เกียรติตัวเองและให้เกียรติคนเคยรักของเรา สำหรับเราการให้เกียรติตัวเองคือ การไม่โพสหรือทำอะไรไม่ดีในโลกโซเชียลให้ตัวเองดูไร้คุณค่า เราเข้าใจค่ะว่าบางทีมันต้องมีบ้างที่จะเขียนระบายๆไป แต่มันไม่ช่วยให้คุณดูดีขึ้นนะคะ ฉะนั้นเลิกเถอะค่ะ เรื่องของเราโลกไม่จำเป็นต้องรู้ เสียใจได้แต่ต้องไปต้องอย่าไปจมกับมัน ในส่วนการให้เกียรติคนเคยรัก ไม่ได้หมายความว่าเลิกกันต้องเกลียดกัน เราไม่แน่ใจว่ากรณีนี้ใช้ได้กับทุกคู่หรือเปล่า แต่คู่ของเราตั้งแต่คบกันแล้ว เราไม่เคยด่าทอกันด้วยคำหยาบคายเลยสักครั้ง อาจมีบ้างที่โกธร งอน กันแต่ไม่เคยหยาบคายใส่กัน และเราก็ไม่เคยทำอะไรไม่ดีใส่เขา แม้กระทั่งเลิกคบกันเราก็ไม่เคยพูดจาไม่ดี และเมื่อวันเกิดของเค้าที่ผ่านมาเรายังส่งข้อความไปหาเขา ซึ่งเค้าเคยพูดกับเราว่าเราเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าค่ะ (อันนี้ไม่ได้ชมตัวเองน้าา เค้าล้อเล่น ) พอวันนี้เรามองย้อนมา เราจะภูมิใจในตัวเองน้าาาา ลองดูค่ะ
ข้อที่ 4 การรักตัวเอง เราว่าการเยียวยาที่ดีที่สุดคือการรักตัวเอง ซึ่งในนิยามของเราการรักตัวเองไม่ใช่เพียงแต่การพัฒนาร่างกายให้สวยดูดีขึ้น หรือพัฒนาหน้าที่การงานที่ดีเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการปรับทัศนคติการใช้ชีวิตที่มองโลกเป็นกลางไม่บวกไม่ลบจนเกินไป การไม่พาตัวเองไม่จมอยู่กับอะไรที่ทำให้ไม่มีความสุขไม่มีประโยชน์หรือความทุกข์ ซึ่งทุกวันนี้เรายังเสียดายที่รักตัวเองน้อยไปนิดหรือช้าไปหน่อย แต่เชื่อเถอะคะว่า ใครไม่รักเราไม่เป็นไรแต่เราไม่รักตัวเองนี้ไม่ได้เลยนะคะ ฉะนั้น วันนี้กอดตัวเองให้เยอะๆ ตื่นขึ้นมาท่องเลยว่าฉันจะมีความสุขและสนุกกับชีวิต
สุดท้ายนี้ เราหวังว่าแนวคิดของเราจะเป็นประโยชน์และกำลังใจของคนที่กำลังจมกับความทุกข์นะคะ เดี่ยวมันก็ผ่านไปค่ะ บางทีความรักมันไม่มีอะไรมากหรอกแค่เป็นเรื่องของโชคชะตา พรหมลิขิต และความซวย 5555 สักวันคงมีใครสักคนที่เหมาะกับเราที่ฟ้าส่งมานะคะ สู้ๆค่ะ
Review วิธีการทำใจ สำหรับคนที่ต้องการกำลังใจในความรักค่ะ
ก่อนอื่นขอเกริ่นชีวิตคราวๆนิดนึงค่ะ เมื่อประมาณ 7-8 ปีที่แล้วเราเจอผู้ชายคนหนึ่งผ่านการแนะนำของเพื่อน ซึ่งทันทีที่เขาเห็นเรา เขาก็เข้ามาทำความรู้จักทันที แบบขอเบอร์ ขอพินBB (บ่งบอกว่านานมากกก ฮาา) และชวนไปกินข้าว ตอนแรกก็ไม่กล้าแต่หลังๆมาเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์คุยกับมากขึ้น อ๋อลืมบอกไปพี่เขาเป็นรักแรกของเรานะคะ ไม่แปลกใจใช่ไหมว่าทำไมเราถึงรักมากกก ^^ แต่เราก็ไม่ได้ตกลงว่าเป็นอะไรกันแต่มีง้อ มีงอน มีหึง เหมือนแฟนกลายๆ ซึ่งเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ผ่านจุดทุกข์มากกว่าสุข เพราะพี่เค้าค่อนข้างเจ้าชู้มากกกกกค่ะ แต่เราก็ให้อภัยและปรับตัวมาตลอด จนมาช่วงหลังๆเราเริ่มไม่ไหวเลยถอยห่าง ความเสียใจก็น้อยลงไปด้วยแต่ก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆ ส่วนในใจก็แอบหวังว่ามันจะดีขึ้น จนมาเมื่อประมาณ 2-3 เดือนที่ผ่านมา มันมีจุดที่ต้องถึงทางแยกของความสัมพันธ์ (ขออนุญาตไม่ลงรายละเอียดนะคะ) ซึ่งทำให้เราเปิดใจคุยกันและเป็นจุดที่ทำให้เราตัดใจได้จริงๆ ตอนนั้นเราเสียใจแบบสุดๆชนิดที่กินไม่ได้นอนไม่หลับแต่ไม่มีน้ำตาเลย ประมาณ 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นเราก็กลับมาใช้ชีวิตแบบกินอิ่มนอนอุ่นหุ่นไม่เกี่ยง ซึ่งเราผ่านช่วงเวลานั้นมาได้อย่างไรมาดูกันค่ะ
ข้อที่ 1 ทำใจและเข้าใจค่ะ ต้องบอกก่อนนะคะว่ากว่าจะผ่านมาถึงจุดนี้เราทำใจมานานและหลายครั้งมากแต่ก็ไม่สำเร็จสักที เพราะเรากับเขาติดต่อกันมาเรื่อยๆ จนเหมือนทำให้มีความหวังและหลอกตัวเองมาตลอด แต่เอาจริงๆค่ะ ในวันที่มีสติค่อยๆคิดนะว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง มีความสุขไหมกับความสัมพันธ์ ซึ่งถ้ามันเวิคเราต้องมีความสุขสิ เรามีความสุขกับคำพูดของเขาแต่เราทุกข์จากการกระทำของเขา เช่น เขาบอกคิดถึงเราแต่เขาแทบจะไม่มาให้เราเห็นหน้า หรือตอนที่เรามีความทุกข์เขาก็ไม่เห็นมาหาเราแบบนี้ เป็นต้น พยายามมองโลกเป็นจริงนะคะ ซึ่งวิธีนี้เราแนะนำเขียนออกมาเป็นตัวอักษรหรือสมุดบันทึกก็ได้ เขียนว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง ความรู้สึกที่ผ่านมาเป็นอย่างไร เขียนข้อดีข้อเสียของเขาก็ออกมา มันทำให้เรารู้สึกว่าก็ไม่ควรเสียดายหรือเสียใจอะไรนะที่เค้าปฏิเสธเรา/ไม่รักเรา/ทิ้งเรา ฉะนั้นเราต้องจบความรู้สึกความหวังที่มีต่อเขา และเดินหน้าต่อไป
ในส่วนของข้อนี้เราแนะนำให้ตัดเขาออกจากชีวิตเราทุกทางไม่ว่าจะเป็น Line, Facebook หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เรารับรู้เรื่องของเขาและต้องห้ามใจไม่ให้ไปส่องไปติดต่อ เชื่อเถอะคะว่าวิธีนี้ช่วยได้จริงเพราะเราจะไม่เอาจิตไม่ผูกติดกับเขา สำหรับเรานะบางกรณี คนบางคนก็ไม่เหมาะกับการเป็นแม้กระทั่งคนรู้จัก (เอาไว้วันไหนที่ใจเราดีขึ้นหรือเรามีคนใหม่ในอนาคตอาจกลับเป็นเพื่อนกันก็ได้น้าาา ^^) และเชื่อเถอะว่าต่อให้เราปรึกษาคนเป็นร้อยเป็นพันคน ไหว้พระทำบุญเป็นร้อยๆวัด แต่ถ้าใจเราไม่แข็งพอ ไม่เข้าใจตัวเองพอมันก็ไม่ช่วยอะไร เพราะฉะนั้นสรุปง่ายๆ เราต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน เสียใจได้แต่ต้องทำใจและเข้าใจให้ได้ค่ะ ^^
ข้อที่ 2หากิจกรรมทำ ช่วงนี้เป็นระยะทำใจ มันไม่ง่ายเลยค่ะแต่ไม่ยากจนเกินไป ในเมื่อชีวิตเราไม่ได้มีแค่ความรักเรื่องเดียวทุกอย่างต้องดำเนินต่อ เราเคยค่ะที่ทำงานอยู่ดีๆน้ำตาก็ไหล ไม่มีแรงหรืออารมณ์ในการทำงาน วิธีของเราคือก่อนทำงานจะสวดมนต์ในรถเพื่อตังสมาธิและพยายามเอาใจไปจ่อกับงาน เราพังเรื่องความรักแล้วงานเราจะพังไม่ได้ อิอิ ในด้านการใช้ชีวิตประจำวันเราบอกเลยว่าเรารอดตายมาได้เพราะเพื่อนและครอบครัว กลับบ้านไปกอดคุณพ่อคุณแม่เล่าปัญหาให้ท่านฟังเชื่อเถอะว่ากำลังใจจากพ่อแม่หรือคนที่เรารักสำคัญสุด เจอเพื่อนบ้างเพื่อหาอะไรทาน ช็อปปิ้งกินข้าว ระบายกับเพื่อนบ้าง ก็เป็นวิธีที่ช่วยบรรเทาได้บ้างค่ะ เพลงรักเพลงเศร้างดได้งดไปก่อนนะคะ ฟังพุธทอล์คพุธโทรไป ^^ หรือดูซีรีส์ที่สนุกไม่เครียด หาโอปป้าหล่อๆดู และอีกอย่างที่อย่างแนะนำคือลดการเล่นSocial ลง อันนี้ช่วยได้จริงๆ คือเหมือนสมองเราไม่ต้องไปรับรู้อะไรมากมาย จิตใจสงบมากขึ้น เอาเวลาไปทำอย่างอื่น เช่นออกกำลังกาย มองวิว ไปเที่ยว ลองดูนะคะ
ข้อที่ 3 การให้เกียรติตัวเองและให้เกียรติคนเคยรักของเรา สำหรับเราการให้เกียรติตัวเองคือ การไม่โพสหรือทำอะไรไม่ดีในโลกโซเชียลให้ตัวเองดูไร้คุณค่า เราเข้าใจค่ะว่าบางทีมันต้องมีบ้างที่จะเขียนระบายๆไป แต่มันไม่ช่วยให้คุณดูดีขึ้นนะคะ ฉะนั้นเลิกเถอะค่ะ เรื่องของเราโลกไม่จำเป็นต้องรู้ เสียใจได้แต่ต้องไปต้องอย่าไปจมกับมัน ในส่วนการให้เกียรติคนเคยรัก ไม่ได้หมายความว่าเลิกกันต้องเกลียดกัน เราไม่แน่ใจว่ากรณีนี้ใช้ได้กับทุกคู่หรือเปล่า แต่คู่ของเราตั้งแต่คบกันแล้ว เราไม่เคยด่าทอกันด้วยคำหยาบคายเลยสักครั้ง อาจมีบ้างที่โกธร งอน กันแต่ไม่เคยหยาบคายใส่กัน และเราก็ไม่เคยทำอะไรไม่ดีใส่เขา แม้กระทั่งเลิกคบกันเราก็ไม่เคยพูดจาไม่ดี และเมื่อวันเกิดของเค้าที่ผ่านมาเรายังส่งข้อความไปหาเขา ซึ่งเค้าเคยพูดกับเราว่าเราเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าค่ะ (อันนี้ไม่ได้ชมตัวเองน้าา เค้าล้อเล่น ) พอวันนี้เรามองย้อนมา เราจะภูมิใจในตัวเองน้าาาา ลองดูค่ะ
ข้อที่ 4 การรักตัวเอง เราว่าการเยียวยาที่ดีที่สุดคือการรักตัวเอง ซึ่งในนิยามของเราการรักตัวเองไม่ใช่เพียงแต่การพัฒนาร่างกายให้สวยดูดีขึ้น หรือพัฒนาหน้าที่การงานที่ดีเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการปรับทัศนคติการใช้ชีวิตที่มองโลกเป็นกลางไม่บวกไม่ลบจนเกินไป การไม่พาตัวเองไม่จมอยู่กับอะไรที่ทำให้ไม่มีความสุขไม่มีประโยชน์หรือความทุกข์ ซึ่งทุกวันนี้เรายังเสียดายที่รักตัวเองน้อยไปนิดหรือช้าไปหน่อย แต่เชื่อเถอะคะว่า ใครไม่รักเราไม่เป็นไรแต่เราไม่รักตัวเองนี้ไม่ได้เลยนะคะ ฉะนั้น วันนี้กอดตัวเองให้เยอะๆ ตื่นขึ้นมาท่องเลยว่าฉันจะมีความสุขและสนุกกับชีวิต
สุดท้ายนี้ เราหวังว่าแนวคิดของเราจะเป็นประโยชน์และกำลังใจของคนที่กำลังจมกับความทุกข์นะคะ เดี่ยวมันก็ผ่านไปค่ะ บางทีความรักมันไม่มีอะไรมากหรอกแค่เป็นเรื่องของโชคชะตา พรหมลิขิต และความซวย 5555 สักวันคงมีใครสักคนที่เหมาะกับเราที่ฟ้าส่งมานะคะ สู้ๆค่ะ