ทำไมบางคนมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กับบางคนก็จนแล้วจนอีก

ถ้าพูดถึงคำว่ารวยก็คงมีประโยคที่ว่า "คนในไม่อยากออก คนนอกโค..อยากจะเข้า"

กระทู้นี้จะตัดพวกที่รวยแต่กำเนิด รวยเพราะพ่อแม่มีธุรกิจ อยู่สบายๆออกไป มาเล่าถึงพวกมนุษย์เงินเดือนทั่วไปพอ

ปริญญาตรีเริ่มต้นด้วยเงินหมืนห้า เท่ากันแต่บางคนทำไมดูรวยจัง แน่นอนบางทีมันก็เป็นเพียงแค่เปลือกนอก มีรถป้ายแดง มีบ้านสวยๆ ไปเที่ยวเมืองนอกบ่อยๆ ทั้งๆที่จริงๆแล้วสิ้นเดือนยังต้องต้มมาม่ากินอยู่เลย มนุษย์แบบนี้จะมีความสุขตามความคิดตนที่ว่า ซื่อวันที่มีวันนี้ เที่ยววันนี้สุขวันนี้ จนลืมไปว่าอนาคตมันจะทุกข์ทนแทน

กลับมาที่เงินเดือนที่เท่ากันหมื่นห้า แต่ทำไปบางคนซื้อรถเงินสดได้ ก็เห็นไปเที่ยวนะ แต่เค้าก็มีเงินเก็บ คนเหล่านี้สนใหญ่จะไม่มีโอกาสที่จะใช้เงิน สงสัยไหมทำมัย???
คำตอบง่ายๆคือคนเหล่านี้โอกาสที่จะใช้เงินตนเองน้อยมาก ทุกอย่างมีซับพอต ลองมาเปรียนเทียบง่ายๆ
จน: อยากกินอะไรต้องซื้อเอง Red 700 Black 1500 อยากกินก็ซื้อ
รวย: อยากกินก็ไปเลี้ยงลูกค้า วันสำคัญมีคนถือมาฝากมาให้ฟรีๆ

จน: อยากเที่ยว เอ้าจองแพคเกจ วางแผน จ่ายเอง
รวย: มีคนพาไปเที่ยวฟรีทุกปี หรือบริษัทออกให้ไปดูงาน

จน: อยากมีรถซื้อ
รวย: ใช้รถบริษัท

จน:เอาเรื่องพื้นฐานเลย ปากกา ไม่บรรทัด ยางลบ คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ บางที่ทำงานต้องซื้อเองเพื่อมาทำงาน
รวย: บริษัทซัพพอตให้หมด ขอให้บอกมา

"อยู่ผิดที่จะสิบจะร้อยปีมันก็ไม่เจริญขึ้น"

ฉะนั้นเรียนไปก่อนเอาปริญญามาไว้ และหาโอกาสที่มันจะสร้างเงินสร้างทองให้ ใครจะเชื่อคำโฆษณารวยเร็วมีธุรกิจตนเองก็ทำไปแต่ถ้าวันหนึ่งมันชิหายแล้วอย่างน้อยก็เอาใบปริญญาไปสมัครงานได้

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่