ขอประสบการณ์ในฐานะคนเป็นลูกเขยที่ต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านเมีย

ผมเป็นเขยคนหนึ่งที่ต้องย้ายไปอยู่บ้านเมีย อาศัยบ้านเมียอยู่ บ้านที่อาศัยเป็นบ้านพ่อแม่ที่ทำไว้ให้ลูกสาวผมมีลูกสองคนแม่ยายช่วยดูเวลาไปทำงาน
แต่ผมก็ค่อนข้างอินอัดหน่อยคับเพราะแม่ยายเป็นคนจุ้จี้จุ๊กจิ๊ก บ่นบ้าง อยากให้ไปช่วยงานไร่นาบ้าง
ในวันหยุด ผมก็อยากไปคับ
แต่อีกฝั่งคือแม่ผมอยู่กับน้องสาวหลานและพ่อ บ้านก็ไกลกันประมาณ 20. กว่ากิโล แม่ผมก็อยากให้ผมแวะไปหาพาไปโน่นนี้นั้นตามธุระของแกอะคับ บางทีผมก็ไม่สามารถพาไปได้ผมก็ปฏิเสธไปกลายเป็นงอนผมซะงั้น น้อยอกน้อยใจว่าได้เมียแล้วลืมแกบ้าง ผมก็เข้าบ้านผมเกือบทุกวันนะขับซื้อกับข้าวโน้นนี้ไปให้แกบ้าง พาไปธุระบ้างถาเราไปได้ บางทีไปบ่อยเข้าทางแม่ยายแกก็บ่นว่าให้เรามาช่วยงานทางนี้หน่อย บางทีทั้งแม่ตัวเองแม่ยายก็อยากให้ไปช่วยงานของตัวเองแบบว่าชนวันกันผมไม่รู้จะไปทางไหนก่อนอยากแยกร่างชะมัดเลยคับ ถ้าไปฝั่งนึงก่อนฝั่งก็งอน
อยากได้ประสบการณ์จากเขยๆหน่อยคับเผื่อผมได้ไปปรับใช้ในชีวิตตัวเอง