สวัสดีค่ะ ก่อนที่จะเขียนกระทู้ก็พยายามตะกอนความคิดของตัวเอง ว่าเรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ หรอ สื่อสารกับใครไปก็ดูแย่ในสายตาคนอื่นนะคะ
...
อยู่บ้านแล้วไม่สบายใจเนี่ยนะ?
...
ใช่ค่ะ ตอนแรกเราแค่คิดว่าอาจเป็นเพราะปัญหาครบครัวเรา วันไหนบรรยากาศในบ้านดี ทุกอย่างก็คงจะดีเอง (มั้ง) แต่นานวันไป เรายิ่งคิดได้ว่าบ้านไม่ใช่ safezone ของเราอีกต่อไป
ที่สังเกตได้ชัดๆ คือ เรากลัวผีค่ะ กลัวตอนอยู่บ้านตัวเองเนี่ยแหละ กลัวความมืด กลัวการอยู่คนเดียวในมุมบ้าน ...แต่พออยู่ข้างนอก นอนต่างที่เอย นอนที่คนเยอะๆ เอย (เข้าค่าย หรือประชุม เป็นต้น) เราจะแฮปปี้มากค่ะ
นอกจากนี้คืออายุ 24 แล้วก็ให้แม่มาเฝ้าตอนอาบน้ำค่ะ อยากได้ยินเสียงคนเพราะไม่อยากรู้สึกว่าเราอยู่คนเดียวในบ้าน
คิดแล้วก็แอบเศร้านะคะ บ้านเราแท้ๆ แต่เราไม่รู้สึกผูกพันกับมันเลย ไม่มีโมเม้น home sweet home อะไรเลย LOL
...
แต่พอหลังๆ ที่เรานอนที่อื่นคนเดียว (ได้แล้ว)
เรามีความสุขมากๆ มากกว่าตอนอยู่บ้านมากๆ อาจเพราะไม่ต้องกังวลว่าใครจะทะเลาะกัน หรือมีอะไรมากวนใจหรือเปล่า
มันแปลกจนไม่รู้จะแก้ยังไง เพราะยังไงเราก็ต้องอยู่ที่นั่น
มีใครเป็นเหมือนเราบ้างคะ
ใครคิดว่าบ้านไม่ใช่ safezone เหมือนเราบ้างคะ...
...
อยู่บ้านแล้วไม่สบายใจเนี่ยนะ?
...
ใช่ค่ะ ตอนแรกเราแค่คิดว่าอาจเป็นเพราะปัญหาครบครัวเรา วันไหนบรรยากาศในบ้านดี ทุกอย่างก็คงจะดีเอง (มั้ง) แต่นานวันไป เรายิ่งคิดได้ว่าบ้านไม่ใช่ safezone ของเราอีกต่อไป
ที่สังเกตได้ชัดๆ คือ เรากลัวผีค่ะ กลัวตอนอยู่บ้านตัวเองเนี่ยแหละ กลัวความมืด กลัวการอยู่คนเดียวในมุมบ้าน ...แต่พออยู่ข้างนอก นอนต่างที่เอย นอนที่คนเยอะๆ เอย (เข้าค่าย หรือประชุม เป็นต้น) เราจะแฮปปี้มากค่ะ
นอกจากนี้คืออายุ 24 แล้วก็ให้แม่มาเฝ้าตอนอาบน้ำค่ะ อยากได้ยินเสียงคนเพราะไม่อยากรู้สึกว่าเราอยู่คนเดียวในบ้าน
คิดแล้วก็แอบเศร้านะคะ บ้านเราแท้ๆ แต่เราไม่รู้สึกผูกพันกับมันเลย ไม่มีโมเม้น home sweet home อะไรเลย LOL
...
แต่พอหลังๆ ที่เรานอนที่อื่นคนเดียว (ได้แล้ว)
เรามีความสุขมากๆ มากกว่าตอนอยู่บ้านมากๆ อาจเพราะไม่ต้องกังวลว่าใครจะทะเลาะกัน หรือมีอะไรมากวนใจหรือเปล่า
มันแปลกจนไม่รู้จะแก้ยังไง เพราะยังไงเราก็ต้องอยู่ที่นั่น
มีใครเป็นเหมือนเราบ้างคะ