เมื่อก่อนตอนอยู่กับยายที่บนดอยก็เป็นคนพูดอยู่นะคะ แต่พอป.4 ย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ที่เชียงใหม่ค่ะ แต่ก่อนเป็นคนร่าเริง ยิ้มง่าย เรียนเก่ง ดีไปหมด พอม.1 ย้านเข้าร.รแห่งหนึ่งในชม. ช่วงแรกๆก็ดีค่ะ เพื่อนดี สิ่งแวดล้อมดี แต่พอหลังๆนี่สิคะ เพื่อนค่อยๆหายไป ไม่ค่อยมีใครสนใจ เกรดตก พ่อแม่ไม่สนใจ จนตัวเองรู้สึกแปลกๆ รู้สึกใจไม่ดี แต่ไม่กล้าพูดกับใคร โดนแม่ด่าบ่อยๆ  ตอนนี้เลยกลายเป็นคนไม่พูดเลยอ่ะค่ะ วันๆนึงคุยกับใครนับคำได้ บางวันก็ไม่พูดเลย วันๆคิดแต่เรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บ อยากให้ตัวเองหายไปจากโลกนี้ แต่ก็ทำไม่ได้ ถ้าเป็นคนกล้าพูดกว่านี้ ก็คงจะดี

ช่วยแนะนำวิธีหน่อยได้ไหมคะ
ทุกวันนี้ร้องไห้ตลอด แค่คิด แล้วพูดออกมาคำนึง น้ำตาก็ตกแล้วอ่ะค่ะ เกลีบดตัวเองเหมือนกัน
ใครมีวิธี ช่วยหน่อยนะคะ