เริ่มเลยนะคะ.......คือแม่เรามีแฟนใหม่เป็นคนนี้ เราเรียกเขามาตั้งแต่เด็กๆว่าพ่อ แต่พอเริ่มโตปัญหามันเริ่มเยอะ เขาเห็นแก่ตัวกับแม่เรามาก งานในบ้านไม่ต้องทำอะไรเลย รวมถึงงานของผู้ชายที่ต้องเปลี่ยนหลอดไฟล้างรถ หรือกวาดบ้านถูบ้าน ไม่เคยทำเลย นอกจาก กินเที่ยว นอน กินเหล้า เวลากลับมาถ้าไม่มีกับข้าวให้กินก็โมโห แล้วทำให้มีปัญหา ไม่เคยยกกับข้าวกินเอง ให้แม่เรายกกับข้าวให้ตลอดไปร้านเราทำงานแค่ตอนเช้าแค่นั่งเก็บเงิน พอตกบ่ายก็ออกจากร้านไปกินเหล้ากลับบ้านดึกดื่น เวลาเมาก็พูดจาไม่รู้เรื่องเลอะเทอะไปหมด ได้เงิน วันละ 1000 บาท รายวัน คนอะไรสบายขนาดนี้ รถที่เคยมีก็ขายเพื่อไปแลกรถเก่าๆมา เป็นมือสอง แล้วมาพูดว่าแม่กับเราขับรถดีๆ แต่เขาขับรถกระป๋อง คือเราไม่เข้าใจคนแบบนี้ อยู่มา 7 ปีเป็นแบบนี้ตลอด เป้นโรคอิจฉาเด็กแบบเรา เราไม่เข้าใจว่าทำไม เวลาเราอยู่บ้านเพื่อนมาทำงานที่บ้านก็ไม่ชอบหาว่ามาทำงานเสียงดังไม่มีบ้านอยู่ หรือมั่วสุม ไรงี้ แต่พอเราออกไปทำงานข้างนอกก็หาว่าเราไม่ยอมกลับบ้าน ติดเพื่อน เขาเป็นคนเดียวที่ไม่ทำอะไรเลยในบ้าน ไม่รู้จะเรียกผู้ชายหรือพ่อไปทำไม เขาโคตรสบายที่สุดในบ้าน เราอยากเอาผช.แบบนี้ออกไปจากชีวิตแม่เรามากเราสงสารแม่ มันยังมีเรื่องราวอีกเยอะ เดี๊ยวไว้ว่างจะเล่าให้ฟังใหม่นะ TT
เราจะจัดการกับพ่อเลี้ยงที่ไม่ได้เรื่องยังไง ?