คือ อยากปรึกษาผู้ที่ได้อ่านโพสนี้ค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า เราอายุ 22ปี เมื่อ1ปีก่อนเราได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เป็นรุ่นพี่ที่รู้จักกันมานานหลายปีแล้ว เค้าอายุ 26 ปี.แต่เค้าเพิ่งจะมาสารภาพว่าเค้าชอบเราเมื่อปีกว่า นี้เอง. ด้วยความที่เราเป็นคนที่ชอบใช้เวลาพิสูจน์คน จึงบอกกับเขาว่า เราสามารถคุยกันได้ แต่ขอใช้เวลาดูพี่ไป เพื่อตัดสินใจว่าจะคบหรือไม่นะ และบอกกับเขาว่า "แต่ถ้าพี่เบื่อที่จะรอ ไม่อยากรอเวลาแล้ว หรือได้พบคนอื่นๆ พี่ก็สามารถไปได้เลยเรายังเป็นเพื่อน เป็นพี่น้องกันได้ค่ะ".
เวลาผ่านไป 6เดือนได้ และเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ เค้าได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในตัวเขา คือเขาเป็นคน ที่เทคแคร์ ดูใส่ใจในทุกๆการกระทำของเรา พาเราไปเจอพ่อแม่ แต่บอกว่าสถานะยังเป็นเพื่อนกันไปก่อน พ่อแม่รับรู้ เขาเป็นมนุษย์เงินเดือน.เราอยากกินอะไรเขาจะพยายามหามาไห้ เป็นคนที่พูดด้วยแล้ว สบายใจ รู้สึกอบอุ่น เหมือนครอบครัว มาถึงเรื่องที่เรารู้สึกชั่งใจหรือเฟลในตัวเขา คือ เขาจะเป็นคนที่ เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ ทั้งๆที่อายุก็เลยวัยรุ่นมาแล้ว. เงินเดือนออก ใช้กิน ใช้เที่ยว ไม่ได้คิดเรื่องเก็บเงิน หรือ พูดถึงเรื่องอนาคตว่าอยากทำอะไร พูดแต่เรื่องชีวิตวันนี้ เท่านั้น. บางครั้งที่นิสัยเขางี่เง่าเหมือนเด็กๆ หลายครั้งที่เขาเยอะมากเกินลิมิต มันทำให้เรารู้สึกไม่โอเคร แต่เขาก็จะพยายามง้อตลอด.
และถึงวันนึง วันที่มีผู้ชายอีกคนนึงเข้ามาในชีวิตเรา ผู้ชายคนนี้อายุ 22ปีเท่ากับเรา มาทำงานที่เดียวกับเรา ผ่านไป1-2เดือน เขามาบอกชอบเรา เราก็ไม่ปิดกั้น เพราะเท่าที่มอง เขาก็เป็นคนขยันคนนึง และพูดประโยคเดียวกันกับที่บอกผู้ชายคนแรกไป เราต้องการเวลาพิสูจน์คน เพราะที่ผ่านมา เราเจอความรักที่แย่จากการตัดสินใจเร็วเกินไป เขาตกลง.
ผู้ชายคนที่สอง เป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกว่า โห คนอายุแค่นี้แต่ทำงานเก่งมาก ช่วยพ่อแม่ทำงาน คิดถึงแต่เรื่องอนาคต มีการวางแผนที่ดี หาเงินหรือรายได้พิเศษเก่ง และ มีความคิดรอบคอบอยู่เสมอ แต่จุดคือที่ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยประทับใจในตัวเขาคนนี้คือ เขาจะเป็นคนที่ทำงานมาก หาเงินมาก จนเกินไปและ บางครั้งเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย ที่เป็นการถนอมความสัมพันธ์เกี่ยวกับความรักเลย. ชวนเราคุยถึงเรื่องใหญ่ๆ เรื่องอนาคตไกลๆ ซึ่งเขาไม่มองวันนี้ว่า เราต้องการอะไรจากเขา ความใส่ใจเขาจะแสดงออกน้อยมาก. เราชื่นชมในตัวเขาคนนี้ แต่ลึกๆมันก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่เลย มีหลายครั้งที่เขาพูดไม่ถนอมน้ำใจเรา ปล่อยให้เราหายไป แล้วค่อยรู้สึกตัวว่าตัวเองพูดแย่ๆ บ่อยๆ. เราไม่ได้โกธร เพราะยังไงพวกเราก็ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน เราไม่มีสิทธิ์น้อยใจแบบนั้น แต่เราก็มานั่งนึกว่าถ้าคบกับจริงๆ เขาจะพูดแรงๆหรือไม่แคร์ความรู้สึกเรามากขึ้นกว่าเก่าหรือเปล่า
ตอนนี้เรามาคิดว่า เรื่องนี้มันผ่านมาเกือบปีแล้ว มันควรจบได้แล้ว. และเราก็ยังคิดทุกวัน ว่าเราควรเลืกคนประเภทไหนเข้ามาคบหาดูใจจริงจัง เราวัยทำงานแล้ว เราไม่อยากมีความรักเล่นๆ เหมือนเด็กๆ. เรารู้สึกดีกับทั้งสองคนนะคะ แต่ในใจยังสับสนกับตัวเองว่าควรไปต่อไปใคร
รบกวนผู้อ่านกระทู้นี้ แสดงความคิดเห็นตามสมควรด้วยค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ.
คุณจะเลือกผู้ชายที่ขยัน หาเงินเก่งแต่เฉยชาต่อเรื่องความรัก หรือ ผู้ชายที่เทคแคร์ทุกอย่างแต่ไม่คิดถึงเรื่องอนาคตสักเท่าไร
เรื่องมีอยู่ว่า เราอายุ 22ปี เมื่อ1ปีก่อนเราได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เป็นรุ่นพี่ที่รู้จักกันมานานหลายปีแล้ว เค้าอายุ 26 ปี.แต่เค้าเพิ่งจะมาสารภาพว่าเค้าชอบเราเมื่อปีกว่า นี้เอง. ด้วยความที่เราเป็นคนที่ชอบใช้เวลาพิสูจน์คน จึงบอกกับเขาว่า เราสามารถคุยกันได้ แต่ขอใช้เวลาดูพี่ไป เพื่อตัดสินใจว่าจะคบหรือไม่นะ และบอกกับเขาว่า "แต่ถ้าพี่เบื่อที่จะรอ ไม่อยากรอเวลาแล้ว หรือได้พบคนอื่นๆ พี่ก็สามารถไปได้เลยเรายังเป็นเพื่อน เป็นพี่น้องกันได้ค่ะ".
เวลาผ่านไป 6เดือนได้ และเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ เค้าได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในตัวเขา คือเขาเป็นคน ที่เทคแคร์ ดูใส่ใจในทุกๆการกระทำของเรา พาเราไปเจอพ่อแม่ แต่บอกว่าสถานะยังเป็นเพื่อนกันไปก่อน พ่อแม่รับรู้ เขาเป็นมนุษย์เงินเดือน.เราอยากกินอะไรเขาจะพยายามหามาไห้ เป็นคนที่พูดด้วยแล้ว สบายใจ รู้สึกอบอุ่น เหมือนครอบครัว มาถึงเรื่องที่เรารู้สึกชั่งใจหรือเฟลในตัวเขา คือ เขาจะเป็นคนที่ เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ ทั้งๆที่อายุก็เลยวัยรุ่นมาแล้ว. เงินเดือนออก ใช้กิน ใช้เที่ยว ไม่ได้คิดเรื่องเก็บเงิน หรือ พูดถึงเรื่องอนาคตว่าอยากทำอะไร พูดแต่เรื่องชีวิตวันนี้ เท่านั้น. บางครั้งที่นิสัยเขางี่เง่าเหมือนเด็กๆ หลายครั้งที่เขาเยอะมากเกินลิมิต มันทำให้เรารู้สึกไม่โอเคร แต่เขาก็จะพยายามง้อตลอด.
และถึงวันนึง วันที่มีผู้ชายอีกคนนึงเข้ามาในชีวิตเรา ผู้ชายคนนี้อายุ 22ปีเท่ากับเรา มาทำงานที่เดียวกับเรา ผ่านไป1-2เดือน เขามาบอกชอบเรา เราก็ไม่ปิดกั้น เพราะเท่าที่มอง เขาก็เป็นคนขยันคนนึง และพูดประโยคเดียวกันกับที่บอกผู้ชายคนแรกไป เราต้องการเวลาพิสูจน์คน เพราะที่ผ่านมา เราเจอความรักที่แย่จากการตัดสินใจเร็วเกินไป เขาตกลง.
ผู้ชายคนที่สอง เป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกว่า โห คนอายุแค่นี้แต่ทำงานเก่งมาก ช่วยพ่อแม่ทำงาน คิดถึงแต่เรื่องอนาคต มีการวางแผนที่ดี หาเงินหรือรายได้พิเศษเก่ง และ มีความคิดรอบคอบอยู่เสมอ แต่จุดคือที่ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยประทับใจในตัวเขาคนนี้คือ เขาจะเป็นคนที่ทำงานมาก หาเงินมาก จนเกินไปและ บางครั้งเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย ที่เป็นการถนอมความสัมพันธ์เกี่ยวกับความรักเลย. ชวนเราคุยถึงเรื่องใหญ่ๆ เรื่องอนาคตไกลๆ ซึ่งเขาไม่มองวันนี้ว่า เราต้องการอะไรจากเขา ความใส่ใจเขาจะแสดงออกน้อยมาก. เราชื่นชมในตัวเขาคนนี้ แต่ลึกๆมันก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่เลย มีหลายครั้งที่เขาพูดไม่ถนอมน้ำใจเรา ปล่อยให้เราหายไป แล้วค่อยรู้สึกตัวว่าตัวเองพูดแย่ๆ บ่อยๆ. เราไม่ได้โกธร เพราะยังไงพวกเราก็ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน เราไม่มีสิทธิ์น้อยใจแบบนั้น แต่เราก็มานั่งนึกว่าถ้าคบกับจริงๆ เขาจะพูดแรงๆหรือไม่แคร์ความรู้สึกเรามากขึ้นกว่าเก่าหรือเปล่า
ตอนนี้เรามาคิดว่า เรื่องนี้มันผ่านมาเกือบปีแล้ว มันควรจบได้แล้ว. และเราก็ยังคิดทุกวัน ว่าเราควรเลืกคนประเภทไหนเข้ามาคบหาดูใจจริงจัง เราวัยทำงานแล้ว เราไม่อยากมีความรักเล่นๆ เหมือนเด็กๆ. เรารู้สึกดีกับทั้งสองคนนะคะ แต่ในใจยังสับสนกับตัวเองว่าควรไปต่อไปใคร
รบกวนผู้อ่านกระทู้นี้ แสดงความคิดเห็นตามสมควรด้วยค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ.