คิดยังไงกับเรื่องราวพระไตรปิฏกบางตอนที่เล่าซ้ำๆ กันครับ
อย่างพระวินัยปิฏกที่บางท่าน ทำผิดซ้ำๆ ต่างกันที่บริบทเนื้อหานิดหน่อย
อย่างเรื่องที่พระโมคคัลลานะ เจอเปรต หลายๆ ประเภท
แต่เรื่องราวตอนเจอเป็นเรื่องเดียวกัน

คือคิดหลักความเป็นจริงว่า ถ้าเจอเหตุการณ์นี้ซัก 2-3 ครั้ง
พระลักขณเถระ ก็น่าจะชิน และไม่น่าจะสงสัยอีก

คิดว่ามีนัยยะอะไรรึเปล่าครับที่มีเรื่องเล่าซ้ำๆ แบบไม่ค่อยเมคเซ้นน่ะ