ช่วงนี้เราก็เข้าวัย 30 แล้ว สมควรจะมีลูกได้แล้ว แต่เรารู้สึกไม่มั่นใจ ทั้งอยากมีและไม่อยากมี คือถ้าอยากมีเราก็ไม่อยากมีด้วยความรู้สึกครึ่งๆกลางๆแบบนี้
โดยนิสัย เรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่อยากให้คนอื่นมาทรีท เราไม่อยากทรีทหรือเอาใจคนอื่น แต่ทุกวันนี้เราก็ตามใจคนอื่นตลอด จนเราทุกข์ใจเอง เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่อยากเสียสละ และไม่อยากให้เวลาชีวิตตัวเองหายไป ถ้ามีลูกเรากลัวตัวเองไม่มีความสุข แต่เราก็กลัวจะเสียใจทีหลังเมื่ออายุมากขึ้น เราคงรักลูก แต่กลัวรักไม่มากพอ
เราคิดว่าถ้ามีขึ้นมา มันก็คงจะดำเนินผ่านไปได้ แต่นะ ชีวิตทั้งชีวิตของเรา และของลูก อยากให้มันมีความสุขทั้งคู่ เห็นเพื่อนเริ่มมีลูกกัน พวกเค้าดูมีความสุข ถ้าเรามีลูก จะมีความสุขแบบนั้นจริงหรอ จะใช่สุขที่เราอยากได้จริงๆหรอ
คิดไม่ตกมาสองสามวันแล้ว เฮ้อ คิดเยอะจัง
เป็นคนเห็นแก่ตัว มีลูกดีมั้ยคะ
โดยนิสัย เรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่อยากให้คนอื่นมาทรีท เราไม่อยากทรีทหรือเอาใจคนอื่น แต่ทุกวันนี้เราก็ตามใจคนอื่นตลอด จนเราทุกข์ใจเอง เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่อยากเสียสละ และไม่อยากให้เวลาชีวิตตัวเองหายไป ถ้ามีลูกเรากลัวตัวเองไม่มีความสุข แต่เราก็กลัวจะเสียใจทีหลังเมื่ออายุมากขึ้น เราคงรักลูก แต่กลัวรักไม่มากพอ
เราคิดว่าถ้ามีขึ้นมา มันก็คงจะดำเนินผ่านไปได้ แต่นะ ชีวิตทั้งชีวิตของเรา และของลูก อยากให้มันมีความสุขทั้งคู่ เห็นเพื่อนเริ่มมีลูกกัน พวกเค้าดูมีความสุข ถ้าเรามีลูก จะมีความสุขแบบนั้นจริงหรอ จะใช่สุขที่เราอยากได้จริงๆหรอ
คิดไม่ตกมาสองสามวันแล้ว เฮ้อ คิดเยอะจัง