ช่วยหนูที (เข้ามาอ่านเยอะๆนะค่ะ)

ไม่อยากให้น้องคิดเองเรื่องว่าตัวเองนั้นจะมีความผิดปกติของโรคใดบ้าง ในเคสของน้อง พี่คิดว่า จะให้ดี ควรไปพบคุณหมอค่ะ และคิดว่าไปเร็วเท่าไรน่าจะยิ่งดีเท่านั้น หากไม่ไป น้องจะเป็นทุกข์ที่จัดการยังไม่ได้เสียทีต่อไปอีก ไม่ควรทิ้งไว้นานกว่านี้แล้วค่ะ น้องมาตั้งกระทู้นี้หลายครั้งแล้ว น้องพยายามอย่างมากที่จะรักษาตัวเอง .. ฟังคล้ายว่า จะไปหาหมอเมื่อเรียนจบ ในความคิดของพี่ หากปล่อยไว้อย่างนี้ อาจเรียนไม่จบก็เป็นได้นะคะ หรือจบแต่ต้องแบกปัญหานี้ไปด้วย เหนื่อยนะคะ

เท่าที่อ่านดู น้องมีปัญหาทางจิตเวชแน่ ๆ และก็คงมีความผิดปกติหลาย ๆ อย่าง พบคุณหมอดีที่สุดค่ะ

ไม่มากก็น้อย ดูเหมือนปัญหาจะมีตั้งแต่เรื่องพื้นฐาน ซึ่งส่งผลกระทบให้เกิดปัญหาอื่น ๆ ตามมา เท่าที่เห็น เห็นว่าน้องอาจขาดการมีตัวตนของตนเองไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่ต้องเกี่ยวข้องกับโลกนอกตัว หรือผู้อื่น การไม่มีตนเองในแบบที่น้องเป็นอยู่ มันจึงทำให้น้องไม่มีคำพูดที่จะสื่อสาร เพราะจะสื่อสารได้ เราต้องยอมรับและแสดงให้ชัดได้ว่า เรามีตัวของเรา มีความรัก ความไม่ชอบ และหรือจุดยืนของเรา หากเปรียบก็คล้าย ๆ กับว่า สุดโต่งอีกข้างหนึ่งที่ต่างไปจากน้อง คือพวกที่มีตัวตนมาก ๆ มีจุดยืนและมั่นใจที่จะเปิดเผยและแสดงออก ซึ่งเราอาจเห็นได้บ่อยกว่า ดูเหมือนจะมีจำนวนมากกว่า ซึ่งคนเหล่านั้น ควรลดอัตตาลงให้เยอะ ๆ แต่เคสน้องเหมือนน้องยังลังเลในเรื่องตัวเอง จุดยืนและทุกสิ่งที่เกี่ยวกับตัวเอง
เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงมีปัญหาเรื่องการสื่อสาร หากปล่อยไว้ มีความเสี่ยงจะเป็นโรคซึมเศร้าเต็มที่ เพราะไม่สามารถบอกความต้องการ และหรือไม่ต้องการของตนเอง รวมถึงการปกป้องสิทธิของตนเองได้

นอกจากนั้น น้องยังมีประวัติถูกรังแกด้วย เรื่องเหล่านี้ มันต้องถูกรื้อออกมา แล้วตีความใหม่ และหากทำได้ เพื่อให้ปล่อยมันได้ หรือหากยังอยู่ต่อ ก็อยู่กันได้อย่างสันติและสร้างสรรค์ ไม่ใช่มามีส่วนให้น้องมีตัวตนน้อยเกินไป รัก นับถือ และตระหนักในคุณค่าของตน รวมถึงสิ่งที่ตนมี เป็นและทำน้อยกว่าคนโดยทั่วไป ในวัยเดียวกันมาก

ทั้งหมดที่เขียนมา พี่เดานะคะ อยากให้น้องพบคุณหมอ และหรือนักจิตวิทยาเพื่อทำจิตบำบัดให้ เพื่อจะได้มีชีวิตใหม่ ที่สดใส สมวัย มีความสุขกว่านี้ค่ะ ^^